พิมพ์หน้านี้
![]()
คุณครูจำนวน 6 คน ที่ควบคุน้องหนูมา มีคุณ ครูMustafa Bas,KG head ,คุณครู Sarah Rawson Tannebring,คุณครู ภาคินี มณีนพรัตน์, คุณครูนวพร จรรยงค์,คุณครูลัดดา สมพร, คุณครูกนกวรรณ เจริญแนว, คุณครูอภิญญา ทรัพย์โสม, คุณครูจุฑารัตน์ วรรณสอน ครับผมรู้จักชื่อแค่สองคนเอง ครูคนไทยใคร่เป็นใคร่ดูกันเองนะครับฮิฮิ..! น้องหนูน่ารักคนนั้นเธอน่ารักมากๆลูกใคร่หน่อ.......ลูกสาวน่ารักจัง
รู้จักคุณครูคนนี้ด้วยหละ คุณครูสมบูรณ์.....
เด็กๆโรงเรียนอนุบาลวัยน่ารักน่าชั่ง เป็นที่รักห่วงของพ่อแม่ครูบาอาจารย์ หนูๆเด็กๆไร้เดียงสา ไร้จริตมายาดูเด็กๆทำอะไรน่ารักไปหมด แต่คนเฒ่าคนแก่ ที่ไม่อยู่กับร่องกับร่อย ปากปราศัย จิตใจวิปริต คิดเอาแต่ได้วันนี้พูดอีกอย่าง อีกวันเพี้ยนไป เพราะกิเลศตัณหาราคะ สถานที่ทำงานที่ผมทำอยู่มักจะมีเด็กๆตัวน้อยๆชั้นอนุบาลแวะเวียนมาทัศนศึก ษามาเรียนรู้ของจริง มาดูการทำงานการปฎิหน้าที่จริงๆหน้างานบ่อยๆแทบทุก เดือน ผมจึงเก็บภาพหนูๆที่น่ารักของคุณพ่อคุณแม่คุณครูมาให้พี่น้องชาวบล๊อก เกอร์ชมกัน ครับตามมาชมกันนะครับ
ครับนี่แหละเคาเตอร์ one stop service หรือช่องให้บริการที่สามารถใช้บริการได้ทุกอย่างทุกชนิด ในช่องเดี่ยว
น้องหนู จำนวนมากมาดูงานของจริงที่ทำการไปรษณีย์ พวกเราเอาใจใส่ดูแลเป็นพิเศษ เพราะความละเอียดอ่อนมีมากมาย หนูๆเหล่านี้บ้างครั้งคุณพ่อคุณแม่ แอบมาดูลูกๆ ด้วยความห่วงใย น้องหนูกำลังสนใจฟังพวกพี่ๆลุงๆจ้อ(ยีมสำนวนคุณนายหวี่มาหน่อย)กัน เอ่อเราก็หลอกเด็กๆเป็นนะ
ยืนจ้อจนหนูๆอาปากค้างฟังคุณลุงขี้โม้ บางก็หลับแฮะๆพูดจนเด็กหลับได้ ลิเก เรือ เมลย์ ตำรวจ แต่ไม่มีคนไปรษณีย์ครับ
นี่ก็เป็นโรงเรียน Siriwat Wittaya Bilingual school คุณครู ศิริพร แสนรัตน์ ทำหนังสือ ขอความอนุเคราะห์ แจ้งมาว่า จะนำนักเรียนตัวน้อยๆมาทัศนศึกษา จำนวน 45 คน คุณครู อีก 6 คน คุณครูฝรั่งโย่งๆเธอชื่อ Miss Sarah Rawson Tannebring ครับ คุณครูหน้า ตาเอ เซียผมจำชื่อไม่ได้ครับ เพราะ จำไม่ได้จริงๆ ก็เธอไม่แสดงตัว กลัวพวกไปรษณีย์ทัศนซิจ๊ะ
นี้แหละสาวๆประจำที่ทำงานผม แต่ไม่ใช่ลูกน้องผมครับ เธอเป็นสาวพนักงานบริษัทประกันภัยพรูเดนเชียล แต่คนใส่เสื้อ แดงๆนั้นเธอเป็นคุณครูครับ เธอก็ไม่บอกชื่อพวกผมคนไปรษณีย์ ครับไปรษณีย์ขายพื้นให้เช่า ให้บริษัทต่างๆมาเป็นพันธมิตรเพื่อเพิ่มรายได้เสริม ทำงานมันทุกๆอย่าง เมื่อว่านนี้ก็ประชุมว่างแผนดำเนินการเลื่อกตั้ง สว. ล่วงหน้าทั้งในราชอาณาจักร นอกราชอาณาจักร แฮะๆจะมานั่งแลบลิ้นแพลบๆเลี่ยแสตมป์ครั้งละสามบาทไม่ได้แล้ว ต้องหารายได้เพิ่มเพื่อความอยู่รอด (ที่แลบลิ้นแพลบๆผมไม่ได้ว่านักการเมืองนะ)
นี้คุณครูคนสวยของโรงเรียนพิชญศึกษา ท่านผู้อำนวยการสุนงนาท สูตะบุตรทำหนังสือลงวันที่ 20 พฤศจิกายน 2550 ขอความอนุเคราะห์ นำน้องหนูมา แจ้งว่า เป็นชั้นปฐมวัยที่ 3(คงอนุบาล3นั่นแหละ เรียกให้ไพเราะเข้าไว้) จำนวน 130 คน คุณครูผู้ดูแล 12 คน มาทัศนศึกษา เมื่อ 30 พฤศจิกายน 2550 แต่พวกเราก็ แอบทัศน คุณครูกันฮิฮิ...! แฮะๆใคร่ๆก็ ชอบของสวยๆจริงไหม
ที่นั่งแดงๆนั้นไว้รอผู้ใช้บริการมานั่งรอคิวครับ น้องหนูไม่ได้นั่ง ไว้โอกาสมาใหม่ ได้นั่งนะหนูๆ
คุณครู คุณหนูก้น่ารักไปคนละแบบครับ ใคร่เป็นใคร่ ดูกันเองนะครับ
นี้ก็อีกโรงเรียนจำไม่ได้ขออภัยครับ มาตอนเดือนธันวาคม 2550 ที่ผมว่าเดือน คมผมเดาเอาเองเพราะมีต้นไม้ที่ฝรั่งเขาชอบจัดงานพี่ไทยเอาอย่างมั่งฮะฮะ..!
อ้าวใช่เลยคุณครูน้องหนูมีของมาฝากด้วยหละ คุณลุง พี่ๆน้าๆ เลยมีของแจกให้ทุกๆคนที่มา แฮะๆไปขอของจากสำนักงานใหญ่ไปรษณีย์ มาแจกฮะหม้ายด้าย หม้าย...ด้ายซื้อเอง
คุณครูคนสวยพาศิษย์มาใช้บริการฝากส่งสิ่งของที่เคาเตอร์บริการกับ พี่นิกร คนไปรษณีย์(ม่ายช่าย เณร กอน สมีกอนนะไม่ต้องกลัว)
พี่นิกร ใจดีตามเคยไปสาธิต การทำงาน เส้นทางเดินของจดหมายให้น้องหนูคุณครูดูกัน พร้อมคำถามเล็กๆน้อยแจกรางวัลให้ทุกคน ครับจะเขียนต่อภาคสอง นำภาพน่ารักมาให้ดูอีก |