แม่เลี้ยงตัวอย่างตอนที่ 3

เป็นตอนที่  ที่ท่านเจ้าคุณ   แสดงท่าที่ ชอบรำพึง  และขอแต่งงานด้วย.........

เรือ พ่วง หรือเรือ ลากจูง  กำลังแรงม้าของเครื่องจักร เรือ ที่ทำการลากจูง ต้อง

กำลังแรงเครื่องสูง

ท่าช้างในอดีต สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้นเรียกท่าพระครับ  ต่อมาสมัยรัชกาล

ที่ 3 ควาญช้างนำช้างมาอาบน้ำ  จึงเรียกท่าช้าง(จากหนังสือเจ้าฟ้าจุฑามณี หรือพระบามสมเด็จ พระ

ปิ่นเกล้า)        ผมนำมาแทรก  เพื่อเป็นความรู้ครับ  แม้มันไม่เกี่ยวกับเรื่อง  แต่วังหลังนั้น เป็นที่ตั้งสตรี

วังหลัง

ปี พ.ศ. 2463  ย้ายมาตั้งที่ทุ่งบางกะปิ  หรือ  ที่ สุขุมวิท ซอย  19 ปัจจุบันนี้  ที่นี้แหละ

เป็นสถานที่ รำพึง ศึกษาเล่าเรียน  และมาเป็น  ครูโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย  และความรัก

ของรำพึง หรือคุณหญิงก่อตัวที่นี้ครับ

           แม่เลี้ยงตัวอย่าง  ตอนที่ 3 ตอนเข้า  ทำงาน อาชีพครู ความรักก่อตัวที่นี่

         เขียนเป็นตอนไป  อาจจะนำบทชิวิตจริงขณะนี้มาสอแทรกบ้าง

 เมื่อ รำพึง เรียน จบชั้น ม.7 จากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย ใน เดือนมีนาคม พ.ศ. 2466   คุณพ่อ เดิน.......

...ทางมารับกลับ...ไปอยู่บ้าน..ทางหัวเมืองภาคอีสาน  ที่ท่านเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าศาล.....

จังหวัด.   อาศัยอยู่ .(ช่วง ปลายรัชกาล ที่ 6  ร.6 ครองราชย์ .พ.ศ. 2453-2468).....................)

      การศึกษาชั้นสูงสุด ของโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย..สมัยนั้น ถือว่าเป็นโรงเรียนสตรี.....

    ....ที่ยิ่งใหญ่ ในยุคนั้น  ลูกสาวผู้มีอันจะกิน..ได้เข้าเรียน.....เพราะสตรีแต่ละคนนั้นมักจะเป็นลูกท่านหลานเธอ..

แทบทั้งนั้น....

     เมื่อเรียนจบคุณพ่อมารับกลับ..เดินทาง   จากกรุงเทพฯไปทางรถไฟ..ไปลงที่สถานีปลายทางจังหวัดสุรินทร์..

แล้วต้องเดินทางโดยรถยนต์บรรทุก..ไป  อีก  2 วันเต็มๆจึงจะถึงจังหวัดนั้น  ยุคนั้น โทรเลข..  ถือว่า

เป็น การสื่อสารที่ใช้ติดต่อ ส่งถึงกัน รายงาน แจ้งข่าวสาร ให้ทางบ้านทราบ  รวดเร็วที่สุด......... ผิดกับยุคนี้..

  เพื่อให้คนที่รอค่อยรับทราบ การเดินทาง..เมื่อถึงจังหวัดสุรินทร์ นั่งรถยนต์...ยุคนั้น  ช่วงรัชกาลที่ 6

ยังไม่มีถนนเชื่อมต่อระหว่างจังหวัด... ต้องขับรถยนต์ไป ตามทางเกวียน ที่ชาวบ้าน…เดินทาง

............ชาวบ้านเขาใช้สัญจรกัน.....แม้จะใช้รถยนต์เดินทาง.......ได้บ้างแล้ว.....

ความล่าช้า....ไม่ต่างจากเกวียนมากนัก  เพราะหลายๆช่วง  ต้องล้มคันนา.....เพราะช่วง..

กว้างรถยนต์มีมากกว่าเกวียน.............

        การเดินทางไม่เงียบเหงาเลย..เพราะ รำพึง เดินทางไปด้วย  เธอชวน พูดคุย สนุก..

ตลอดเส้นทาง.....ทำ ให้..คน อื่นๆ ที่ร่วมทางไปด้วย.....สนุกสนานไม่เหงา.....

    รำพึงเข้ารับราชการเป็นครูสอนหนังสือ  ที่โรงเรียนสตรีประจำจังหวัด...................................................

อยู่ที่จังหวัดนั้นนาน  ..3  ปี  เธอเริ่มเบื่อ หน่าย ชีวิต  ครูบ้านนอก  วิชาการใหม่ๆ........ไม่ได้รับรู้..เลย

มี อยู่  คราวหนึ่งที่คุณครูรำพึง  ท่านต้อง ปรึกษาท่าน อาจารย์ใหญ่...พูดเรื่อง ดร๊าฟ ธนาคาร.....ครูใหญ่..

บอกว่า  มันเป็นเงินแท่งๆ หรือทองแท่ง..ครับยุคนั้น กิจการธนาคาร ยังเป็นของแปลก.. แต่ผมคิดเอาเองนะครับ

ว่า แบงก์สยาม กัม มาจล หรือธนาคารไทยพาณิชย์  ได้เปิดกิจการแล้ว.....เพราะ ไปรษณีย์  ได้ออก แสตมป์ ครบรอบ

100 ปี  ธนาคารมาไม่นานนี้เอง  เห็นไหมครับว่า การสะสม แสตมป์ มันก็ช่วยความจำได้.....แฮะๆๆประชาสัมพันธ์ซะเลย....

          ท่านจบการศึกษามาจากวัฒนาวิทยาลัย   ถือว่าเป็นสถาบันที่มีชื่อเสียง  เป็นโรงเรียนฝรั่ง  มีความรู้สมัยใหม่ ..

สังคม ครูรำพึง มีเพื่อนดีๆ.. เช่นบุญแหลื่อ..ที่น้องสาว  ชื่ออุศนา  ที่เรียนจากวัฒนาวิทยาลัย เหมือนกัน ต่อมาภายหลัง..

เป็นท่านผู้หญิง   ..ภริยา..ท่านนายกรัฐมนตรี..... ครับเขียน   เล่าซะก่อนเพื่อให้ชวนติดตาม  คือเกี่ยวข้อง กับ ผู้มีชื่อเสียงมากมาย..

ผมนำตรงนี้มาแทรก เพื่อสะท้อนสังคม ให้รับทราบ  ว่าช่วง พ.ศ. ...นั้น กับปี  พ.ศ. 2551 นั้น ความคิดอ่านของคนมันเป็นเช่นไร..

ปัญหาครอบครัวผู้ดี มีอันจะกิน..เขาดูแคลน...หรือดูถูก  คนยังมีอยู่นะ.....เรื่องของว่าที่..สะใภ้.....คนรักของลูก.....เราใจแคบเกินไป

หรือเปล่า.......เราเป็นพ่อ แม่...  เราหวังอะไรมากไหม.....สัจธรรม  เมตตาธรรม  จริยธรรมถูกมอง ว่าเป็นของ...คร่ำครึไป...

        ปี พ.ศ. 2471  รำพึงได้ย้ายกลับมาเป็นครู  ที่โรงเรียน วัฒนาวิทยาลัย.. ท่ามกลางบรรยากาศ เก่าๆ พบเพื่อนรัก..

เก่าๆบุญเหลื่อ...และได้มาพบครูฝรั่งที่เคยสอน  สถานที่รำพึงเคยร่ำเรียนมายาวนาน..  ปีนั้นมีน้องสาว..มาเรียน.....

อีกสองคน เธอชื่อ ประวรรณ                (ต่อมา ได้เป็น คุณหญิง  ท่านเป็นภรรยา นายแพทย์ใหญ่ โรงพยาบาล  ศิริราช)...

บุตรของท่านเป็น   นายแพทย์ใหญ่  เป็นปลัดกระทรวงหมอครับ....อีกคนชื่อประพรรณ....   ในปีนั้น น้องสาวบุญเหลื่อ..

เข้าเรียน ชื่อ อุศนา  ตามที่กล่าวมาแล้ว......

            ครูรำพึงสาวสวย ธิดา ของท่านผู้พากษา หลานตา  พระยาราชพัส..เริ่มมีหนุ่มน้อยใหญ่หมายปอง

   รำพึงเป็นหญิงสาวสวย เพียบพร้อม  มีหนุ่มๆมาติดพัน…มากมาย  หลายๆ คนความ เป็นอยู่  ทางสังคมดี  มาติดพัน...

มาทอดไมตรี......แต่เธอไม่สนใจใคร เลย.............

     มามีข่าวว่า รำพึงสาวสวย จะรับหมั้น    แต่งงาน กับท่านเจ้าคุณ...ข้าราชการใหญ่กระทรวงธรรมาธิการ...เป็นพ่อหม้ายเรือพ่วง..

พ่อแม่ทางบ้านต่างตกใจกัน กังวลใจ...ผมจะเขียน  ...ดำเนินเรื่อง  เป็นช่วงชีวิตไปครับ...............

     ท่านเจ้าคุณ แสดงท่าทีว่าชอบรำพึง  จากการที่ เจ้าคุณ ไป เยี่ยมเยียนลูกสาวของท่านที่ ไปอยู่ โรงเรียน  ประจำ...  เนื่องจากคุณ..

หญิงทองคำ.. คุณแม่ผู้ให้กำเนิด ถึงแก่กรรม.... เธอต้องเรียน อยู่โรงเรียนประจำ

       ต้นปี  พ.ศ.2474  มีการอบรมครู...สามัคยาจารย์  บุญเหลื่อ    รำพึง   และเพื่อนคนอื่นๆ  ได้เข้าอบรมด้วย...............

ท่านเจ้าคุณเป็นวิทยากรบรรยายด้วย...ท่านมักจะเดินมาพูดคุย กับ กลุ่มพวกเรา   เป็นพิเศษ     ขณะที่ท่านบรรยาย.....

พวกเพื่อนๆสนิทๆเขียนอะไรแซ่ว กันเล่นสนุกๆกัน     ตามประสาหญิงสาว...........................

      All that glitter is not gold.  พวก เพื่อนๆเขียนล้อเล่นเช่นนั้น....เพราะท่านเจ้าคุณใส่ฟันทอง...............

พอท่านพูดก็เห็นทองวับวาว  เต็มปาก.... ครับ ผมขอเขียนเสริมนิด  ว่า ในยุคก่อนๆหนุ่มๆเขาคงใส่ฟันทอง  กัน..

เพราะคุณพ่อ ของผม  เมื่อ ผมเกิดมา  ก็เห็นมีฟันทองที่ฟัน ท่านแล้ว...มาหลุดออกไปไม่นานนี้เอง...ครับคงเป็น..

เครื่องประดับ อะไรสักอย่างนะ  หรือ เป็นการบอกถึงฐานะอะไรทำนองนั้น...

   วันหนึ่ง หนูตะเภา ธิดาเจ้าคุณป่วยเป็นไข้   รำพึง พาไปนอนห้องปฐมพยาบาล ดูแลจนหายดี... รำพึงเอาใจใส่ลูกของท่าน..

เป็นอย่างดี.....ทั้งสองคน  ตระหนัก(ต่อมาเป็นคุณหญิง  เป็น อาจารย์หมอ).....เธอดูแลอย่างดีทั้งสองคน......

    อยู่ต่อมา  รำพึงป่วยเป็นไข้  ไม่สบาย เจ้าคุณให้คนในบ้านนำสิ่งของมามอบให้ เป็นกระเช้า ผลไม้ อย่างดี.....

นำมามอบให้  พวกเพื่อนๆ รำพึง  กินกันเอร็ดอร่อย........กัน

   รำพึงรู้สึกอายๆขึ้นมาบ้าง เมื่อเพื่อนๆ เริ่มทราบเรื่อง.....

      พอขึ้นเทอมที่ สองเดือน  พฤศจิกายน  ปีนั้น  รำพึงมักชวน..เพื่อนๆเดินไปตามทุ่งนา..เพื่อปล่อย ความนึกคิดให้ล่องลอยไป..

ครูรำพึงเริ่มมีรัก  จิตใจ .....ท่าน..คิดไตร่ตรอง  คิดอะไร  เรื่อยเปื่อย ไป..ตามความคิด  ของหนุ่มสาว  แต่น่าเห็นใจครู...เพราะเธอ..

ต้องคิดมากกว่า หญิงสาวทั่วๆไป...เจ้าคุณ มีลูกแล้ว....ครูจึงมักเดินทอดอารมณ์ ไปตามท้องทุ่ง  ถนนสุขุมวิท ที่สมัย...นั้นยังเต็ม..

ไปด้วยท้องทุ่ง...นา 

   รำพึง บอกเพื่อนที่เดินทอดน่องเล่นริมทุ่งว่า  ท่านเจ้าคุณ..ขอแต่งงานด้วย....แต่ยังไม่ตอบตกลง.......

       ครับผมเขียนยาวไป  จึงขอตัดตอนแค่นี้ก่อนครับ   เพื่อ ไม่ให้ท่านอ่านยาวอาจเบื่อหน่ายครับ

นำเครื่องเล่น  หรืออุปกรณ์ การเล่นของเด็กๆ  มาให้ดู ใช้กงล้อเกวี่ยน อุปกรณ์ ของเกวี่ยน

มาดัดแปลง  ทำมาโยก เด็กๆเล่นครับ

ครับชื่อโรงเรียน ผมไปถ่ายมาเอง เมื่อ วันอาทิตย์ ที่ 30 มีนาคม 2551

ที่ตั้งโรงเรียนสตรีวังหลัง เมื่อ  133 ปีเศษ คือส่วนหนึ่งของโรงพยาบาลศิริราชครับ

นำภาพทหารเรือมาให้ชมครับ ผ มถ่ายไว้นานแล้ว   นำรถยนต์ไปจอดี่ราชนาวีสโมสร  ขอบคุณเสียหน่อย

การเดินทาง ทางน้ำ

ครับ มันช่วงหางยาวใส่รูปให้มันเต็มๆไป

 นำภาพโรงเรียนสตรีวัดระฆัง ตรงข้ามท่าช้างมาให้ดูครับ