ImageIgloo.com

อย่างไรก็ตามครับ เอาเฉพาะประเด็นที่ผมเคยยกไว้ใน entry ที่แล้ว 2 ประเด็นก่อนนะครับ คณะตุลาการให้คำตอบทั้งสองประเด็นนั้นไว้ค่อนข้างชัดครับ

ผมยกไว้ 2 ประเด็นนะครับ (1) กฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมืองถูกยกเลิกไปตามรัฐธรรมนูญหรือไม่(2) คณะตุลาการใช้หลักนิติศาสตร์ หรือ รัฐศาสตร์ตัดสิน ครับ ในประเด็นที่ (2) นี้ตุลาการไม่ได้ระบุไว้อย่างชัดแจ้งครับว่าตุลาการใช้หลักใดในการตัดสิน แต่ที่แน่ๆเท่าที่ผมฟังคำพิพากษาของตุลาการครับ ผมเข้าใจว่าคณะตุลาการวินิจฉัยตามข้อเท็จจริงที่ปรากฎในสำนวนครับ - ตุลาการพิจารณาพยานหลักฐานตามที่ปรากฎในสำนวน (โดยคณะตุลาการระบุไว้ด้วยครับว่า ข้อเท็จจริงนี้มาจากไหน เช่น มาจากเอกสารหมาย ล.1 อะไรแบบนี้ครับ) แล้วพิจารณาว่าหลักฐานนั้นน่าจะเชื่อว่าได้มีการกระทำผิดหรือไม่ เมื่อพยานหลักฐานน่าเชื่อได้ว่าเป็นเช่นนั้นจริง ตุลาการก็นำหลักการนั้นมาปรับกับหลักกฎหมายครับ เพราะฉะนั้นในประเด็นที่ (2) นี้ผมสรุปได้เลยครับว่า ตุลาการในฐานะผู้พิพากษาที่ได้รับแต่งตั้งตามกระบวนการที่กำหนดไว้ในรัฐธรรรมนูญชั่วคราว ใช้หลักนิติศาสตร์ วินิจฉัยครับ

มาดูประเด็นที่ (1) กันครับ ประเด็นนี้ทั้ง พรรคประชาธิปัตย์ และพรรคไทยรักไทย ก็ยกมาเป็นข้อต่อสู้ครับ (โปรดดูคำวินิจฉัยที่ 1-2/2550 กลุ่มพรรคประชาธิปัตย์ หน้า 41 ประเด็นที่ 1 และคำวินิจฉัยที่ 3-5/2550 กลุ่มพรรคไทยรักไทยหน้า 46 ประเด็นที่ 4) ซึ่งคณะตุลาการใช้ "ประเพณีการปกครองของประเทศไทยในอดีต" มาใช้พิจารณาครับ และคณะตุลาการก็เห็นว่าการรัฐประหารถ้าไม่ได้ระบุให้ยกเลิกกฎหมายฉบับใด การรัฐประหารก็ไม่ถือว่าทำให้กฎหมายฉบับนั้นสิ้นผลครับประเด็นนี้ผมเห็นว่า คณะตุลาการให้เหตุผลไว้ดีมาก เพราะคณะตุลาการอ้างอิงถึงแนวทางที่เคยเกิดขึ้นในอดีตมาเป็นเหตุผลครับ ไม่ได้เอาทฤษฎีอะไรที่คนทั่วไปยากจะเข้าใจมาตีความครับ

ขอยกไว้แค่ 2 ประเด็นครับ ถ้าไปอ่านคำวินิจฉัยกลางฉบับเต็มแล้วมีประเด็นอะไรที่น่าสนใจอีกจะมา blog ต่อครับ

ก่อนจะไปมีอยากจะแสดงความเสียใจกับ คุณจาตุรนต์นักสู้เพื่อประธิปไตยครับที่ต้องสูญเสียสิทธิในการเลือกตั้งไปครับ

"คบคนพาล พาลพาไปหาผิด คนบัณฑิต บัณฑิตพาไปหาผล"