เบื้องหลังเคล็ดลับการส่งสัญญาณให้มีประสิทธิภาพสูงด้วยรูปร่างของสัญญาณ (Symbol) แบบต่างๆ
       ความพยายามในการดูเลทสัญญาณดิจิตอลเพื่อส่งไปในระบบสื่อสารที่เห็นกันได้ชัดก็คือ การใช้โมเด็มในการติดต่อสื่อสารผ่านสายโทรศัพท์ ด้วยปัญหาของระบบโทรศัพท์ที่มีช่องสัญญาณกว้างเพียง 3 กิโลเฮิร์ซ์ แต่ก็มีความพยายามที่จะส่งผ่านข้อมูลแบนด์วิธแคบๆ นี้ เคล็ดลับที่สำคัญก็คือ การโมดูเลชัน สัญญาณดิจิตอลเพื่อส่งข้อมูลให้ได้ครั้งละหลายๆ บิต โดยการแทนบิตชุดหนึ่งๆ ด้วยรูปร่างของสัญญาณ ที่ไม่ซ้ำกัน สัญญาณนี้จะเป็นสัญญาณไซน์ ที่มีความแตกต่างกันทางด้านระดับและเฟส เพื่อความสะดวกในการใช้งานจึงมีการแทนค่าร่างสัญญาณเหล่านี้ด้วยจำนวนเลขเชิงซ้อน (Complex Number) ที่จะประกอบไปด้วยค่า Real และ Imaginary ซึ่งเราเคยเรียนกันมาแล้วในชั่น ม.ปลาย
 เทคนิคการโมดูเลทสัญญาณดิจิตอลแบบควอตแอมพลิจูดโมดูเลชัน (QM) นั้นเป็นที่นิยมกันอยู่มาก ซึ่งก็มีทั้งแบบ QAM 256 , QAM 128 และ QAM 64 แต่ที่นิยมใช้แบบแบ่งข้อมูลออกเป็นรูปแบบสัญญาณสูงกว่านี้คือ แต่ละจุดในระนาบจะไกล้กันมาก นั่นหมายถึงสัญญาณก็จะมีหน้าตาใกล้เคียงกัน เมื่อสัญญาณรบกวนผ่านเข้ามาก็จะทำให้ตีความไม่ออกว่านี่คือข้อมูลหรือสัญญาณรบกวน ปัจจุบันมักจะใช้วิธีแบบ QAM 64 ซึ่งวิธีนี้จะมีระยะห่างจากจุดมากพอ ทำให้มีความทนทานต่อสัญญาณรบกวนได้ ด้วยเทคนิคแบบ QAM 64 ทำให้เราสามารถส่งข้อมูลได้ครั้งละ 6 บิต และเป็นวิธีที่ถูกนำมาใช้โมดูเลท  สัญญาณดิจิตอลในอุปกรณ์ไวร์เลสแลนที่มีความเร็ว 54 เมกะบิตต่อวินาที ตามมาตรฐาน 802.11a และ 802.11g