เพียงชั่ววูบหรือบ่งบอกความใน

     คนเรานั้นเกิดมาก็ต้องตายและสิ่งที่เหลือไว้คือชื่อเสียงและผลงานที่เราทิ้งไว้ล่ะ จะเป็นเช่นไรถ้าธรรมดาเราจะสามารถนำเสนอสิ่งที่เป็นด้านลบของสังคมได้ไหม จริงอยู่ที่มีคนมาตำหนิภาพวาดสันดานกาของสงค์เช่นนี้แต่ถ้ารำพึงถามกลับไปว่ามันมีอยู่จริงไหม ...หากเพียงภาพหรือพวกที่หากินในคราบผ้าเหลืองล่ะทำไมคนดีๆต้องออกมาโวยด้วยล่ะ การให้อภัยคือหลักของศาสนาเราแต่ภาพมันเป็นความจริงนี่ก็เลยเจ็บปวด

     จงอย่าเอาสันดานเทพมาเป็นตัวแก้ปัญหาเพราะสันดานกามีอยู่ทุกที่ไป