คนไทยจำนวนมาก เป็นชาวพุทธ แค่เพียงการเช็คถูก ในใบตอนแจ้งเกิด + บัตรประชาชนเท่านั้น

น้อยคนนักจะเข้าใจถึงธรรมะที่แท้ ไม่ใช่แค่เปลือก
และน้อยคนอีกเช่นกัน ที่จะนำไปปฎิบัติจริงๆ

บางคนก็บอกนิพพานเป็นเรื่องที่ไกลตัวเกินไป....ไม่ใช่เลย ไม่ใช่อย่างนั้น..

นิพพาน เป็นภาษาบาลี แปลว่าเย็น ... คนใช้คำนี้กันมาก่อนเจ้าชายสิทธัตถะเกิดอีก แกงไม่ร้อนก็เรียก แกงนิพพานแล้ว หมาไม่ดุไม่ทำร้ายใครก็เรียกหมานิพพานแล้ว 

 คนเราสามารถนิพพานได้ที่นี่และเดี๋ยวนี้ คือเมื่อไม่มีความสุขความทุกข์ทางใจ ในขณะความนึกคิดใดๆเมื่อไหร่แล้ว นั่นแหละ ได้นิพพานน้อยๆไปแล้ว .... หากไม่เกิดความสุขความทุกข์ ดีใจเสียใจ โลภ โกรธ หลงผิด อีกตลอดไป ก็เรียกว่า นิพพานของจริง

ภาษาคน-ภาษาธรรม

 นิพพานแล้วไม่เกิดอีก หมายถึง ไม่เกิดความรู้สึกว่าเป็นตัวเรา ของเรา แล้วเกิดความทุกข์ขึ้นอีก 

 เกิด – เกิดความรู้สึกว่าตัวเราของเรา เพื่อยึดมั่นถือมั่นว่าตัวเรา เพื่อหาสิ่งมาสนองกิเลสเรา
 แก่ – การรู้สึกว่าของรักของตนเสื่อมลงไป ลดลงไป
 ตาย – การเสียของที่ตนเองรักที่ตนเองชอบไป
 สวรรค์ – ความรู้สึกมีความสุข ไม่ใช่สถานที่ที่เทวดาอยู่
 นรก – ความรู้สึกเป็นทุกข์ ไม่ต้องลงกระทะทองแดง หากทุกข์ใจตอนไหน ก็ลงนรกตอนนั้นทันที

หลวงพ่อพุทธทาสชอบพูดว่า

โอยยย....อย่าบ้าบุญกันนักเลยเว้ยยยย..... เอาธรรมะกลับไปดับทุกข์กันบ้างงงงง.....

 มักจะพูดเสมอ เมื่อคนจะนำเงินมาถวายเป็นแสนเป็นล้าน ... ซึ่งมีผลใหญ่ คือ เงินเยอะก็เป็นนำประโยชน์หลายทางค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าข้าว แต่ได้ อานิสงส์(ผลทางใจ)น้อย คือ บริจาคเสร็จ ออกไปก็ผิดศีล 5 เหมือนเดิม การทำบุญทำกุศลก็ไร้ค่าไป

 ผู้ที่จะพ้นบาปคือผู้ที่ทำบุญ
ส่วนผู้พ้นบุญได้อีกที ไม่ยึดติดในบุญในความดีว่าต้องยั่งยืนนั้น จะถึงนิพพาน

หากเรายังติดกับ ลาภ ยศ สรรเสริญ ความสุขทั้งหลายอยู่ เมื่อสูญเสียไปก็จะเป็นทุกข์ ยินดียินร้ายในเรื่องใดมากเกินไป จึงเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ...

หัวใจของพุทธธรรม ธรรมะเพียงสองเรื่องนี้เท่านั้น
อริยสัจ 4 กับ ไตรลักษณ์

ศัพท์เบื้องต้นที่ต้องทำความเข้าใจก่อน

 สังขาร – หมายถึงสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปตามเหตุ ตามปัจจัยที่มาปรุงแต่ง ... ทุกสิ่งทุกอย่างในจักรวาลนี้ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่มองเห็น สิ่งที่มองไม่เห็น ร่างกาย จิตใจ ล้วนแล้วแต่เป็น สังขาร ทั้งหมด ยกเว้น นิพพาน(จุดมุ่งหมายสูงสุดของชาวพุทธทั้งหลาย ไม่มีทุกข์อีกอย่างสิ้นเชิง)

บางคนจะเข้าใจแค่ว่า สังขาร คือ ร่างกาย
สังขารไม่เที่ยง จึงไม่ได้มีความหมายแค่ ร่างกายไม่เที่ยง

 จริงๆแล้ว หมายถึง ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เที่ยง (ยกเว้นนิพพาน)

 ธรรมที่สำคัญ 2 หัวข้อมีดังนี้คือ

1. อริยสัจ 4 – ความจริงอันประเสริฐสูงสุดสี่ประการ ทุกข์ เหตุให้เกิดทุกข์ การดับทุกข์ได้ และหนทางแห่งการดับทุกข์(ทางเดียวซึ่งประกอบด้วย 8 ส่วน)

2. ไตรลักษณ์  อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา (ความไม่เที่ยง ความทุกข์ และ ความไม่ใช่ตัวตน)

สังขารทั้งหลายไม่เที่ยง ไม่ยั่งยืน มีการเปลี่ยนแปลงแน่นอน
สังขารทั้งหลายเมื่อไม่เที่ยงแล้ว จึงเป็นทุกข์
ธรรมทั้งหลาย (หมายถึงธรรมชาติทั้งหมด คือ สังขารและนิพพาน) ไม่ใช่ตัวตน ไม่สามารถยึดมั่นถือมั่นว่าเป็นตัวตนได้

 มีวัดธรรมกายสอนชาวบ้านว่า นิพพานนั้นเป็นตัวตน เป็นอัตตา ซึ่งผิด.... นิพพานนั้นไม่ใช่ตัวตน จะไปหวังนิพพานแทบทุกลมหายใจ บ้านิพพาน ยึดนิพพาน ก็จะไม่ถึงนิพพาน

---

หนังสือพุทธธรรม เป็นหนังสือที่ดีมากๆ จัดแยกพระไตรปิฎกที่ซับซ้อน ข้อความซ้ำๆ ที่อ่านแล้วงง
มาจัดเป็นหมวดหมู่ชัดเจน

หนังสือ พุทธธรรม online มีให้อ่าน บน website เข้าไปที่นี่
www.thai.net/dharma/ หรือ www.geocities.com/wisootwiseschinda/ หรือ
www.freewebs.com/buddadharma/

อ่านควบคู่กับ พจนานุกรมพุทธศาสนา ... จะทำให้เข้าใจธรรมะลึกซึ้งมากๆ