เรียนรู้อยู่กับเหงา

เคยบ้างไหมที่รู้สึกอย่างนี้

มันเกิดขึ้นได้กับทุกคน ทุกเวลา ทุกสถานที่

ไม่จำเป็นว่าคุณต้องโสด  อกหัก ไร้คู่ ไกลบ้าน จนหรือรวย

ทุกคนมีสิทธิ์เหงาเหมือนกันอย่างเท่าเทียม

แม้แต่นั่งอยู่ในบ้านตัวเอง ก้อยังเหงา

มีอะไรให้ต้องทำมากมาย

มีหนังให้ดูเยอะแยะ มีเพลงรอฟังมากมาย

มีหนังสือวางให้อ่านจนฝุ่นเกาะ

แต่คุณก้อไม่มีใจจะทำอะไรเลย

ฉันเคยคิดว่าถ้าเราได้อยู่ท่ามกลาง

คนที่เรารัก และรักเรา

มีชีวิตที่สมบูรณ์พร้อม

ไม่มีวันที่ความเหงาจะคุกคามเราได้

แต่เปล่าเลย

ความเหงายังคงทะลุทะลวงมาได้เสมอ

สิ่งที่มาก่อนกับความเหงาก้อคือ

เวลาว่าง วันหยุด  กลางคืน

มันมาเป็นแพคเกจตลอด

ว่างเมื่อไหร่มาทันทีเลยเหงาเนี่ย

เพราะฉะนั้นวิธีป้องกันความเหงาอย่างหนึ่งก้อคือ

ทำตัวให้ยุ่งเข้าไว้  หากิจกรรมทำเยอะๆ

อย่าปล่อยให้ตัวเองฟุ้งซ่าน

เดี๋ยวจะเลยเถิดไปกันใหญ่

ยาอีกขนานก้อคือ

ในเมื่อเราหนีความเหงาไม่เคยพ้น

ก้อจงทำใจให้เป็นเพื่อนกับความเหงา

คิดว่ามันเป็นอีกส่วนหนึ่งของชีวิต

ทุกคนล้วนต้องประสบกับมัน

ไม่ได้มีแค่เราคนเดียวในโลก

ความเหงาทำให้เราได้เรียนรู้ว่า

ตัวเราเองทำอะไรเพื่อตัวเองได้บ้าง

ทำให้เราได้ยินเสียงหัวใจตัวเองชัดขึ้น

เป็นโอกาสอันดีที่เราจะได้สำรวจหัวใจของตัวเอง

ว่าแต่คุณล่ะ วันนี้เหงาเหมือนกันหรือเปล่า ???