พิมพ์หน้านี้
|
ภาพเดิม เดิม...กับเรื่องเดิม เดิม
คืนที่ฟ้าฉ่ำฝน... ภายในห้องดูว่างเปล่าเดียวดาย ภาพเดิม เดิม ก็ย้อนกลับมา ฉากแล้ว ฉากเล่า ภาพที่เราสองคน...เดินจูงมือกันวิ่งหนีฝน ภาพที่เราสองคน...หัวเราะกันอย่างมีความสุข ภาพที่เราสองคน...นั่งมองท้องฟ้าที่ ภูเรือ ภาพที่เราสองคน...ทำอาหารด้วยกัน ภาพที่เราสองคน...อิงแอบแนบชิด ภาพที่เราสองคน..เคลียคลออ่อนหวาน ภาพยามเมื่อเรามีความสุข...และความสุข หากวันนี้...ไม่มีเขาคนนั้น...ให้ได้พักพิงอีกแล้ว มันจบไปแล้ว ก็ไม่รู้ทำไม มันยังฉายซ้ำให้เจ็บช้ำ เจ็บคราวนี้เป็นเพราะตัวเราเองที่ทำร้ายตัวเราเอง นึกถึงเหตุการณ์วันที่เรารักกันมันยังฝังในใจ แม้จะย้ำบอกตัวเองว่า...มันจบไปแล้วก็ตาม ภาพที่เธอ...เดินจูงมือใครคนนั้น ภาพที่เธอ...หยอกล้อใครคนนั้น ภาพที่เธอ...เดินเข้าประตูวิวาห์กันนั้น ภาพที่เธอ...มีใครคนนั้นที่ไม่ใช่ฉัน มันจบไปแล้วกับคนที่เธอหมดใจ อยากให้เธอได้รู้ว่า...นี่แหละคนที่เคยรักเธอ ว่าจะไม่มีวันแพ้ ... จะก้าวสู้ต่อไป เพื่อวันใหม่...ของตัวฉันเอง
|