ช่วงเดือนสองเดือนที่ผ่านมา ได้สัมภาษณ์ผู้หลักผู้ใหญ่หลายคน   รู้สึกดีจัง

เช่น  ได้ไปคุยกับ คุณหญิงจันทนี สันตะบุตร อดีตประธานมูลนิธิเด็กอ่อนในสลัม ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ท่านอายุ 85 ปีแล้ว  แต่ยังแข็งแรงกระฉับกระเฉง  มีเมตตาแก่คนรุ่นหลานสามคนที่ไปบุกบ้านท่าน  การพูดคุยซึ่งขอท่านไว้ด้วยความเกรงใจอย่างยิ่งเพียงหนึ่งชั่วโมง จึงกลายเป็นเกือบสามชั่วโมงไปอย่างแทบไม่รู้ตัว

ได้ไปคุยกับ ดร. อาณัติ อาภาภิรม เกี่ยวกับกิจการรถไฟฟ้าบีทีเอส ก่อนที่จะเปิดเทปสัมภาษณ์  ท่านถามเป็นเชิงขอความเห็นจากกลุ่มผู้สัมภาษณ์ซึ่งอยู่ในแวดลงการทำหนังสือ ว่าถ้าท่านจะทำหนังสือของท่านขึ้นมานี้จะต้องทำอย่างไร เช่น ถ้าท่านไม่เขียนเอง จะมีใครสามารถมานั่งคุยกับท่านแล้วเป็นผู้เขียนให้ได้หรือไม่ ตอบท่านไปด้วยตาเป็นประกายว่า มีและหาได้อย่างแน่นอน  แล้วถามท่านว่า กำลังมีแผนจะทำใช่หรือไม่  ท่านบอกว่ายัง กลัวจะขายไม่ได้  ได้ฟังเช่นนั้นจึงพูดเป็นเชิงรุกท่านกลายๆ ให้ท่านทำ  เพราะชีวิตที่ผ่านงานหลักของประเทศมาหลายแขนงของท่าน น่าจะเป็นประโยชน์แก่คนอ่านได้มาก ... ขณะนั้นก็แอบคิดอยู่ในใจว่า ช่วยให้มีหนังสือชีวิตของบุคคลผู้เป็น "แบบอย่าง" ได้ มาอยู่บนแผง เบียดเนื้อที่หนังสือของบุคคลที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมทั้งหลายสักเล่มเถอะค่ะ หนูจะคอยอ่าน

ได้เข้าพบ รองนายกฯ  ไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม และท่านรัฐมนตรีสาธารณสุข น.พ. มงคล ณ สงขลา  ด้วยหัวข้อเศรษฐกิจพอเพียง  ทั้งสองท่านตอบในทำนองเดียวกันว่า เมื่อได้รับฟังแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ที่ในหลวงพระราชทานเมื่อสิบกว่าปีที่ผ่านมาแล้วนั้น จึงได้รู้ว่า แบบแผนการใช้ชีวิตที่ดำเนินมาตลอดนั้น ก็คือแนวเศรษฐกิจพอเพียงนี้เอง จึงรู้สึกภาคภูมิใจมาก  คนสัมภาษณ์ก็แอบปลื้มใจเหมือนกัน เพราะขณะที่คุยกับท่านทั้งสอง เหมือนอยู่กับน้ำใสไหลเย็น  อาจารย์ไพบูลย์บอกว่า การใช้ชีวิตอย่างพอเพียงอย่างแท้จริง เป็นการเริ่มต้นการทำความดี   คุณหมอมงคล บอกว่า การไม่มีหนี้เป็นความสุข

ล่าสุด เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ได้สัมภาษณ์ ดร. สุเมธ ตันติเวชกุล เลขาธิการมูลนิธิชัยพัฒนา  ในประเด็น ในหลวงและโครงการในพระราชดำริเกี่ยวกับคุณภาพสิ่งแวดล้อม  เมื่อต้นปีได้สัมภาษณ์ท่านไปแล้วครั้งหนึ่ง  คราวนั้นคุยเรื่องโครงการในพระราชดำริโดยรวม ครั้งนี้มาเจาะเฉพาะเรื่อง ได้ความประทับใจกลับมาเช่นเดิม  ท่านบอกว่า คนไทยยังไม่ใช้ชีวิตแบบเศรษฐกิจพอเพียงกันอย่างแท้จริง อาจจะด้วยไม่เข้าใจ หรืออาจจะเพราะยังไม่ลงมือทำกันจริงๆ  แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุใดก็ตาม เมื่อมีโอกาสได้ไปบรรยายที่ไหน ท่านก็ยังไม่ย่อท้อที่จะถ่ายทอดปรัชญานี้แก่ผู้ฟังทุกๆ ที่  แม้จะพูดซ้ำแล้วซ้ำอีก ท่านก็ยังยินดีที่จะพูดเรื่องนี้

คุยกลับมาก็รู้สึกสบาย จิตใจแจ่มใส มีเรี่ยวมีแรงพอที่จะรับฟังข่าวรับน้องโหด ข่าวฆ่าสาวศัลยกรรม ข่าวเด็กสิบสี่รุมแทงรุ่นน้อง และ ฯลฯ  ได้อีกอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย(ใจ)เกินไป

ยังมีอีกหลายท่าน แต่ยกมาเล่าเพียงเท่านี้