จดหมายถึงเพื่อนเก่า

นายยังจำเราได้ไหม เมื่อตอนที่กลุ่มทุนใหญ่ของอดีตนายกรัฐมนตรีเข้าไปถือหุ้นใหญ่ในไอทีวี  วันนั้นเราจำได้ว่าเราเตือนพวกนายแล้วว่าถ้าทุกคนนิ่งเฉย ไม่ลุกขึ้นมาปกป้องสถานีโทรทัศน์ที่เกิดขึ้นจากเลือดเนื้อของคนเดือนพฤษภา 35  จะเกิดอะไรขึ้นกับสถานีโทรทัศน์ที่เป็นที่พึ่งของประชาชน (ในขณะนั้น)  แต่พวกนายไม่เชื่อ พวกนายคิดได้แค่ว่า เรากำลังทุบหม้อข้าวของพนักงานในบริษัท น่าเสียใจยิ่งที่พวกนายซึ่งเป็นถึงนักข่าว เป็นปัญญาชน แต่กลับไม่สามารถก้าวข้ามเส้นแบ่งระหว่างผลประโยชน์ส่วนตัวกับผลประโยชน์ของสาธารณะชนได้ การกระทำของพวกนายตลอดหลายปีที่ผ่านมา พิสูจน์ได้ชัดแล้วว่าพวกนายออกมาเรียกร้องก็เพียงแค่กลัวไม่มีงานทำ แต่กลับใช้ทีวี (ที่เป็นคลื่นสาธารณะ) ออกมาเรียกร้องเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองเท่านั้น 

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับพวกนายในวันนี้ มีการย้าย ผอ.ฝ่ายข่าว และย้ายบรรณาธิการหลายคนออกจากตำแหน่งเดิม พวกนายออกโรง ใช้ทีวี (ที่เป็นคลื่นสาธารณะ) ออกมาเรียกร้องเพื่อตัวเองอ้างว่ามีการแทรกแซงการทำงานของสื่อ  แต่พวกนายจำกันได้ไหม ครั้งหนึ่ง เมื่อกลุ่มชินคอร์ปเข้าไปซื้อหุ้นในไอทีวี มีการปลด คุณเทพชัย หย่อง ผอ.ฝ่ายข่าวในขณะนั้นออกจากตำแหน่ง  หลายคนที่กำลังออกมาเป็นแกนนำประท้วงในวันนี้ ณ วันนั้น เราได้คำตอบจากปากเขาเพียงว่า ไม่อยากยุ่ง ทำงานกันเงียบๆ ต่อไปดีกว่า   ไม่นานหลังจากนั้น ซึ่งเป็นช่วงใกล้วันเลือกตั้ง ในปี 2543 มีการสั่งย้ายระดับบรรณาธิการที่คุมข่าวประจำวัน ออกจากตำแหน่ง  ตามมาด้วยการปลดฟ้าผ่าเพื่อนๆ ของนาย  23 คน  พวกนายกลับนิ่งเฉยกับเหตุการณ์ครั้งนั้นได้ แถมยังไล่ให้เราไปรับเงินเดือนกับอนุสาวรีย์ประชาธิปไตยซะอีก ทำไมมาตรฐานการคิดของพวกนายถึงช่างแตกต่างกันนักเล่า

เลิกเถอะเพื่อน เลิกทำตัวให้คนดูหมิ่นศักดิ์ศรี   ปล่อยให้ทีวีสาธารณะได้เกิดขึ้นตามเจตนารมณ์ที่พวกนายชอบอ้างว่าทำเพื่อผลประโยชน์ของคนดู อย่าพูดอย่าง แต่ปฏิบัติอย่าง หรือหากพวกนายไม่มีจิตใจที่จะทำงานในทีวีสาธารณะ ซึ่งคำนึงถึงผลประโยชน์ของสาธารณะเป็นหลัก ก็จงถอยออกมา พวกนายเป็นคนมีฝีมือ คงหางานทำเพื่อปากท้องได้ไม่ยาก

ด้วยรัก