เคยมั้ยคะ...ที่บางครั้งเราก็อยากหยุดเวลาเอาไว้ไม่ให้มันผ่านไป

ตอนที่เราทุกข์...เราก็อยากให้เวลามันเดินไปเร็ว ๆ  ความทุกข์จะได้ผ่านไปสักที
ตอนที่เราสุข...เรากลับอยากให้เวลามันหยุดอยู่ตรงนั้น  เพราะกลัวสุขนั้นจะหายไป

ตอนนี้...ฉันอยากให้เวลาหยุดอยู่แค่นี้  เพราะฉันยังมีหลายสิ่งหลายอย่างที่อยากทำ

ฉันเป็นคนตามฝันคนนึง...ที่อยากตามฝันของตัวเองให้สำเร็จ
ถึงแม้มันจะเป็นสิ่งที่ยากลำบากก็ตาม
ฉันคงเสียใจ  ถ้าจะปล่อยให้ตัวเองได้แค่ฝัน  แต่ไม่ลงมือทำ

แต่ตอนนี้...พอเอาเข้าจริง ๆ

เวลา...กลับทำให้ฉันกลัว

ฉันกลัว...เวลาที่จะทำให้ตัวเลขที่บอกถึงอายุของพ่อกับแม่เพิ่มขึ้นไปเรื่อย  โดยไม่รอฉันที่กำลังตามฝันอยู่
ฉันกลัว...เวลาที่ฉันจะได้อยู่กับพ่อแม่มันค่อย ๆ ลดน้อยลงไปเรื่อย ๆ
ฉันกลัว...ว่าเวลาสำหรับฝันของฉันมันไม่เป็นไปตามที่คิด

แม่คงรู้ความคิดของฉัน...

วันนี้แม่บอกกับฉันว่า...ลองทำดูซักตั้ง
อย่ากลัวเรื่องเวลาเลย  เพราะสักวันฉันก็ต้องอยู่คนเดียวอยู่ดี
สักวันฉันก็ต้องอยู่โดยไม่มีพ่อแม่  และฉันต้องอยู่ให้ได้  และดีอย่างที่แม่คิด
ความจริงเราก็อยู่ด้วยกันมาสามสิบปีแล้วนะ...ไปลองทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำดีกว่า
แม่อยากให้ฉันเข้มแข็ง  อยู่ได้ด้วยตัวเอง...แม่บอกกับฉันแบบนี้

เคยเป็นแบบนี้กันมั้ยคะ...กับความรู้สึกกลัว  และสับสนในสิ่งที่ตัวเองจะทำ

ตอนนี้ฉันก็อยากลองทำดูซักตั้งเหมือนกัน

ขอบคุณนะคะแม่