เคยจอดรถขวางคนอื่น
หรือเคยโดนคนอื่นขวางแล้วออกไม่ได้มั้ยครับ
ทั้งเบรคมือ ทั้งใส่เกียร์ไว้
แล้วทำยังไง...

หลายคนก็เลือกใช้วิธีเขียนจดหมายน้อยๆ ถึงเจ้าของรถอีกคัน
สุภาพมากน้อยก็แล้วแต่อารมณ์ขณะนั้น
(ผมเคยเขียนครั้งนึง แล้วก็นั่งรอดูว่าพอเขาอ่านแล้วจะทำหน้ายังไง)
และหลายคนก็คงจะเคยมีคนเขียนจดหมายถึงกันมาแล้ว
บางทีเราก็คงไม่ตั้งใจจะขวางใครหรอก แต่มันเผลอลืมจริงๆ
และบางทีรถบางคัน ระบบมันก็ไม่ได้ทำให้สะดวกแบบนั้น
พวกรถไฮโซบางคันต้องมีที่จอดเป็นของตัวเอง
ขวางชาวบ้านล่ะเป็นเรื่องทุกที
แต่ใครจะสนล่ะครับก็เราจะออกก็ออกไม่ได้ จะไปก็ไปไม่ได้
เข็นยังไงรถเจ้า(เวร)กรรมก็ไม่ยอมขยับ
ถ้ายิ่งรีบๆด้วยนะ เจ้าประคุณเอ๊ยยยย.......

วันอาทิตย์ที่ผ่านมาผมบังเอิญไปเจอกระดาษแผ่นนึง
ก้มดูแล้วก็อ่าน แล้วก็โป๊ะเชะน่าสนใจมาก เชิญชมครับ

น่าจะพออ่านกันได้นะครับ
เพราะว่ามันผ่านประสบการณ์มาโชกโชน เลยมีสภาพอย่างที่เห็น 
ความน่าสนใจมันอยู่ที่มีการโต้ตอบกันด้วย
ประโยคแรก ที่น่าจะเป็นผู้เดือดร้อนเขียนว่า
"เวลาจอดรถกรุณาคิดถึงคนอื่นบ้างว่าเขาจะขึ้นรถได้หรือไม่ อย่าเห็นแก่ตัว"
และมีอีกประโยคตอบมาว่า
"ลูกผู้ชายจริงต้องกล้าลงชื่อซิจ๊ะ"

โห...มันอะไรกันนี่ !!!
คนแรกเขาคงจะถูกจอดเบียดมากๆจนขึ้นรถไม่ได้นั่นแหละ
แล้วก็คงจะไม่ได้ไปไหนเพราะไปไม่ได้ เลยฝากจดหมายน้อยให้
พอคนเบียดมาเจอก็แทนที่จะสำนึก เฮ้อ...ก็ดูเอาละกันครับ
ทำไมคนบางคนมันเป็นแบบนี้ ทำไมมันแย่อย่างนี้

บางคนอาจจะบอกเรื่องเล็ก แต่ผมว่าไม่เล็กหรอก
ถ้าคนหลังเป็นพ่อ-แม่คน แล้วนิสัยแบบนี้
สั่งสอนลูกหลานด้วยนิสัยแบบนี้ ประเทศชาติจะไปเหลืออะไร
มันมีกรณีศึกษาทำนองนี้ให้เห็นอยู่แล้ว
อย่างเช่นพ่อของคนที่ขับเบนซ์ไปชนชาวบ้านบนฟุธปาธ
จนในที่สุดต้องออกมาขอโทษขอโพยกัน เป็นเรื่องราวใหญ่โต
หรืออีกเรื่องก็ไปขว้างไปตีตำรวจเจ็บกันนับร้อย
แล้วยังไปโทษว่าว่าเขาทำร้ายตัวเอง....

นี่ไม่พูดถึงคนที่โกงบ้านกินเมืองไป
แล้วพอถูกจับได้ ก็โทษว่าตัวเองถูกกลั่นแกล้งซะ
มันน่ามั้ยเนี่ย !!!!!