ภาพจากหนังสือ way magazine ฉบับที่ 11

ใกล้เข้ามาทุกทีแล้วสำหรับการลงมติเลือกตั้งในวันที่ 19 สิงหาคม

กับการที่เราจะเลือกรับหรือไม่รับร่างรัฐะรรมนูญฉบับนี้

ก่อนที่จะแสดงความคิดเห็นถึงทัศนคติส่วนตัวนั้น มีเรื่องที่ได้ยินจากข่าวโทรทัศน์อาทิตย์ก่อน

มาเล่าให้ฟังกัน

เมื่อวันที่12 สิงหาที่ผ่านมา มีการไปเดินรณรงค์ของภาครัฐให้ออกไปใช้สิทธิ์ลงมติกันในวันที่19

แต่ก็มีข่าวที่เกิดขึ้นและเป็นประเด็นร้อนไม่แพ้กัน คือมีการพยายามคว่ำรัฐธรรมนูญโดยการซื้อเสียง

ให้คว่ำร่าง ในข่าวให้ความเห็นสอดคล้องว่าการซื้อเสียงคือการรณรงค์ไม่ให้ไปใช้สิทธิ์ลงมติ และ

มีความหมายถึงการคว่ำร่าง เรานั่งฟังอยู่ใบหน้าจึงเกิดquestion mark ขึ้นมาทันที

เนื่องจากโดยความเห็นส่วนตัวนั้น การซื้อเสียงไม่ให้คนออกไปใช้สิทธิ์ย่อมเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมาย

แน่นอน หรือการพยายามบอกให้คนนั่งอยู่กับบ้าน นอนหลับทับสิทธิ์ก็ยิ่งเป็นการสวนทางกับสิ่งที่

ท่านๆเรียกร้องหาประชาธิปไตยกันไม่ใช่หรือ เนื่องจากสิทธิ และหน้าที่ ที่ถูกระบุอยู่ใน

รัฐธรรมนูญคือการออกไปมีส่วนร่วมแสดงความเห็นทางการเมืองผ่านการเลือกตั้ง หรือลง

ประชามติอะไรก็แล้วแต่

ส่วนเรื่องจะรับหรือไม่รับก็เป็นสิทธิที่เราประชาชน ในระบอบประชาธิปไตยมีสิทธิที่จะเลือก

รับหรือไม่รับก็ได้ เพียงแต่คุณต้องไปลงความคิดเห็นของคุณนะ คะแนนที่ออกมาจะเป็นผลชี้

ขาดว่าร่างรัฐะรรมนูญนี้จะผ่านหรือไม่ผ่าน โดยคำนวนเป็นเปอร์เซนท์จากเสียงทั้งหมด

แต่สมมติว่าคุณไม่ไปออกเสียง นอนหลับทับสิทธิ์อยู่กับบ้าน เพราะไม่เห็นด้วย ไม่อยากรับร่าง

แต่ผลคะแนนที่ได้ออกมา สมมติ100 เสียง มีคนเห็นด้วย51 เปอร์เซนท์และไม่เห็นด้วย 49

เปอร์เซนท์ และ 49เปอร์เซนท์นั้น คือสิ่งที่คุณต้องการจะลงความเห็น แต่คุณไม่ได้ใช้สิทธิ์

1 หรือ 2 เปอร์เซนท์ที่ขาดหาย มีส่วนที่จะทำให้ความเห็นของคุณชนะ ก็ไม่ได้นับเอาส่วนของ

ความคิดเห็นของคุณลงไปด้วยเลย จึงเป็นเรื่องที่ไม่ควรอย่างยิ่งที่จะนอนหลับทับสิทธิ

คืออย่างน้อยคุณควรออกไปโหวทว่ารับหรือไม่รับ

เห็นไหมคะว่า เรื่องคว่ำร่างจากการที่ไม่ไปเลือกตั้งเพราะโดนซื้อเสียงกับคว่ำร่าง

เพราะว่าเราโหวทไม่รับมันต่างกันโดยสิ้นเชิงเลยค่ะ

มาถึงทัศนคติส่วนตัวเรื่องรับ-ไม่รับ

ก่อนที่เราจะตัดสินใจเลือกรับหรือไม่รับ เราก็ต้องอ่านร่างรัฐธรรมนูญเล่มเหลืองๆ

กันก่อนใช่ไหมคะ(เหอๆแต่ขอสารภาพว่าอ่านไม่จบค่ะ ก็เลยขอใช้ทัศนคติส่วนรวม

มาฟังไป คิดไป ว่าเราจะเอาไงดี ดีกว่า แย่จริงเลยเรา) ก็รับฟังความคิดเห็นรอบด้าน

จากฝั่งรับหรือไม่รับกันก่อน

ฝั่งรับบอกว่า ถ้าเรารับร่างฉบับนี้ เราจะหยุดระบอบเผด็จการ เราจะมีการเลือกตั้งกัน

อำนาจเผด็จการทหารจะหมดไป หรือไม่ก็จบๆกันซะที จะได้ยุติ การเมืองมันชักจะน่าเบื่อ

แล้ว รับๆรับ รีบๆจบ จะได้เดินหน้ากันต่อไป

ส่วนฝั่งไม่รับก็บอกว่า เราจะไปรับได้อย่างไรในเมื่อคณะกรรมการร่าง ไม่ได้มีตัวแทนจาก

ฝ่ายประชาชนเลย มีแต่คณะกรรมการที่จัดตั้งขึ้นมาแก้ไขรัฐธรรมนูญปี 40 โดยคมช.ทั้งนั้น

เผด็จการทหารจะต่อท่ออำนาจกันอยู่รอมร่อแล้ว เราจะไปยอมมันได้อย่างไร

ฟังมาฟังไป คิดมาคิดไป ไอ้ฝั่งรับนี่ท่าจะความเห็นอ่อนไปหน่อยนะ แค่อยากให้มีการเลือกตั้ง

โดยไม่ลืมหูลืมตาเลยหรือว่า ไอ้ร่างที่ได้มานี่ มันมีที่มาจากอะไร แล้วไอ้เรื่องลงรายชื่อ

20,000 คน เวลาต้องการเปลี่ยนแปลงอะไรก็ย่อมได้ มันจะง่าย ง่ายอย่างนั้นเชียวหรือ

แล้วไอ้ที่เค้าขู่กันว่า ถ้าไม่รับนะ เค้าจะเอารัฐะรรมนูญปี 21 หรือ 34 ที่เก่าแก่และล้าหลังมาใช้

ความจริงนั้น คมช.มีสิทธิทำอย่างนั้นหรือ

เพราะในความเป้นจริงแล้วนั้น เมื่อมติรับร่างครั้งนี้ไม่ผ่าน ภายในระยะเวลา 30 วันจะต้องมีการ

ปรับปรุงเนื้อหารัฐธรรมนูญปี40 โดยไม่ให้เกิดผลกระทบอันใดต่อรัฐธรรมนูญเดิม และการเลือกตั้งก็

จะต้องเกิดขึ้นภายในระยะเวลาสองเดือนหลังจากที่มติไม่ผ่าน

เพราะฉะนั้นคำอ้างของคมช.ที่บอกว่ารับร่าง แล้วเราจะมีการเลือกตั้ง ก็เหมือนกับการโกหก

ประชาชน เพราะว่า แม้เราไม่รับร่างก็ต้องมีการเลือกตั้งเกิดขึ้นอยู่ดี และการที่คณะรัฐประหาร

พยายามเหมารวมว่าการล้มร่างนั้นผิดกฎหมาย ดดยอาศัยความคลุมเครือของข้อกฎหมายมาหลอก

ลวงประชาชน ว่าถ้าล้ม ล้มแบบไหนมันจะผิดกฎหมาย นั่นล่ะคือความจริงที่ไม่มีใครใน

คณะรัฐประหารกล้าพูดความจริง เอาคลุมเครือเข้าว่า

แล้วการตีขลุมว่า เราไม่รับ แล้วเราเป็นพวกรักทักษิณ มันร้ายกาจมากนะคะ เท่ากับเป็นการดู

ถูกสติปัญญามนุษย์มากเลยค่ะ คือถ้าเป็นอย่างนั้นจริง เราไม่รักทักษิณ เราต้องลงมติเห็นชอบ

ร่างรัฐธรรมนูญนี้ หนูว่าเมืองไทย เป้นเผด็จการไปเลยดีกว่าค่ะง่ายดี นอกจากผู้นำบ้านเมือง

จะคิดว่าเราไม่มีสติปัญญาแล้ว ยังดูถูกความคิดของเราอีก

เพราะในพื้นฐานของประชาธิปไตยแล้ว เรามีสิทธิ์ที่จะคิดจะเลือกอะไร ในพื้นฐานความเชื่อ

ของเราได้หมด โลกของเราไม่ได้มีแค่สีขาว กับสีแดงกับเหลืองนะคะ คือถ้าใส่เสื้อแดงคือไม่รับ

กลุ่มรักทักษิณก็ใส่เสื้อแดง พอเราไม่รับก็สรุปว่าเรารักทักษิณ มันจะบ้ากันไปใหญ่แล้วค่ะ

เพราะฉะนั้นวันที่ 19 สิงหานี้ ไปลงมติกันเถอะค่ะ จะรับหรือไม่รับ มันก็สิทธิของเรา

จะคว่ำร่าง ก็ต้องคว่ำด้วยปลายมือและปลายปากกาของเรานี่แหละค่ะ

บ้านเมืองเป็นของประชาชนนะคะ เราต้องใช้สิทธิของเราอย่างเต็มที่ค่ะ

อย่าให้ใครมาว่าเราได้ว่า คนไทยน่ะพวกลากมากไป หรือว่าคนไทยไม่มีหัวคิด

เดินสวนทางกับประชาธิปไตย เรายอมหรอคะ

ฝากไว้ด้วยค่าาา