|
เคยไหมคะ..อ่านแล้วชอบ.ชอบแล้วเม้นท์ เม้นท์แล้ว..อยากบันทึกไว้..เอาไว้ดูว่าแต่ละวันที่เราผ่านไปที่นู่นี่นี่..อ่านความคิด อ่านความรู้สึก ของเพื่อนๆในนี้..ถ้าไม่เก็บไว้..แต่ยังนึกถึง..กว่าเราจะหากันจนเจอ...จะควานหานานแค่ไหน ..ว่าแล้วก็เลย..เก็บไว้แล้วกัน..แล้วก็ว่าจะเก็บทุกวัน ย้อนหลังถ้าเป็นไปได้...วันหลังๆ อ๊ะ หรือ วันข้างหน้า..นึกถึงเมื่อไร คลิ้กได้เสมอ เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่โพสท์ แบบบันทึกรอยกีบหมู "pig trek" ที่เหยียบย่ำโอเคเนชั่น เส้นทางมหัศจรรย์ ที่พบหลายสิ่งมากมายระหว่างทาง..ทั้งรอยยิ้ม น้ำตา คนหัวเราะร่า คนเศร้าซึม ฯลฯ...ช่างมีชีวิตชีวา..ก็หวังแค่เพียง..ความตั้งใจจริง จริงใจของเราส่งผ่านไปให้เค้าสัมผัสได้และมีความสุข อมยิ้มได้บ้างก็โอเค...เนชั่น...แล้วล่ะ นี่ล่ะมั้ง..ใช้เวลาเสพนานๆ จนขอเปลี่ยนชื่อกะเพื่อนๆไปหลายคนแล้วว่า สงสัยจะต้องเปลี่ยนเป็น "แม่หมูดีเลย์ มุเม้นท์" ๕๕๕๕๕ วันนี้เริ่มเย็นแล้วก็กะจะยาว..แล้วก็ยาวจริงๆ ..แฮ่ะๆ http://www.oknation.net/blog/panakom/2007/07/13/entry-1 วันศุกร์ ที่ 13 กรกฎาคม 2550 .....น้ำเต้าหู้ที่เหือดแห้งหายไป..... 

อ่ะจ๋า..ถึงกับไหม้ไม่รู้ตัวแบบนี้อันตรายนาฮ้า.. "บล็อกเกอร์บ้านบึ้มขณะเสพโอเคเนชั่น" ..อาจกลายเป็นเรื่องฮ็อตฮิตติดชาร์จอ่านกันจนบล็อกแตก...แต่..ไม่สนุกแน่ๆค่ะ(ย้อยเย่น นาฮ้า)
เข้ามาทีไร..ไอ้ที่กะว่าจะอ่านสัก ๒ - ๓ เรื่อง ไม่กี่นาที..เข้ากี่ที..ก็ เกินชั่วโมงอยู่เรื่อย..เข้าใจเลยค่ะ
ปลอบขวัญคุณพี่มะอึก...น้ำเต้าหู้..แห้งไปแล้ว..เดี๋ยวสาวน้อยคงจัดมาให้อีก..แม่หมูเอาปาท่องโก๋มารอไว้ให้คุณพี่มะอึกจะได้นึกได้นะคะ..ว่ามีน้ำเต้าหู้รออยู่ อิ ..................... ไม่ได้มาเยี่ยมเยียนซะนาน ระลึกถึงเสมอนะคะ
+ คห 66 คุณพี่มะอึกขรา.. มาอ่านอีกที..อืม สิ่งลุ่มลึกเพลิดเพลินเฉพาะหน้า..ทำให้เราติดตรึงอยู่เนิ่นนาน..มันเกิดขึ้นได้กับปุถุชน..ทุกคนนะคะ เพียงแต่... น้ำเต้าหู้...อาจไม่เป็นเพียงแค่ "น้ำเต้าหู้" จริงไหมคะ... มั่นใจในคุณพี่มะอึกค่ะ..เพราะพี่ท่านรู้อยู่แล้วว่าอะไรเป็นอะไร.. ด้วยความเคารพค่ะ ************ http://www.oknation.net/blog/pook17/2007/07/13/entry-2 วันศุกร์ ที่ 13 กรกฎาคม 2550 งวดหน้าจะพาไปล่าแวมไพร์ แต่งวดนี้เอาลิงไปดูก่อนเนาะ : ) 

เอากุงเกงลิง..มาฝากหนุ่มๆ สาวๆ เค้าจ้า.. น่ารักจร๊ง.งงงงง โปสเตอร์ classic มั่กๆ ก่ะ ชอบ..บบบบบ ..................... คิดถึงคุณน้องpook จริง จรี๊ง..โอย ทำไงจะหายคิดถึงเนี่ย..วันก่อนเปิดอ่าน เน็ตหลุด หลุดแล้วหลุดอีก..เศร้าเลย..วันนี้มาแล้ว..แล้วจะค่อยๆ เก็บเร่องก่อนๆ นะจ๊ะ น่าอ่านหลายเรื่องเชียว
เฮ้อ..คิดถึง อ่ะ + คห 34
ลืมไป..ปิคนิคริมน้ำตก..จิบแชมเปญ ฟังเพลงไปด้วย.คงมีความสุขจริงๆ เล้ย
...อ้อ ได้ยินเสียงเต้นแท็ปอ่ะ..เลยคิดถึงเชอรี่ แท็มเปิล..หามาให้ดูหน่อยจิ ชอบ..บบบบบ นะ **************** http://www.oknation.net/blog/natentertain/2007/07/13/entry-1 วันศุกร์ ที่ 13 กรกฎาคม 2550 อาถรรพณ์ศุกร์ 13 เรื่องจริงหรือแค่ความเชื่อ? 
อืม..เชื่อหรือไม่ เรื่องนึง แต่ ดำรงตนอยู่บนความไม่ประมาท..สำคัญที่สด..ไม่ว่าเรื่องอะไร หรือเมื่อใด..แฮ่ะ แม่หมูเองยัง "ตัดผมวันพุธ" ทุกครั้งก็ว่าได้..เพราะคนจะได้น้อยๆหน่อย อิ
คุณนัชมีลูกสาว..ยิ่งต้องไม่ประมาทใหญ่นะคะ มั่นใจในพลังความรักของคุณแม่คนนี้(คุณนัช)..และเป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ อืม..อีกไม่กี่วัน ก็จะวันแม่แล้วสิน้า ************** http://www.oknation.net/blog/natentertain/2007/06/26/entry-1 วันอังคาร ที่ 26 มิถุนายน 2550 ถามมาตอบไป(Tag) ทำไม่ต้องเป็น...คนเลวที่แสนดี 

เอาใจดวงโตๆ มาเป็นกำลังนะคะ อาจมาช้าไปหน่อย..แต่เรื่องทุกเรื่องของทุกคนมีค่าเสมอสำหรับแม่หมู บางทีอาจมาอ่านช้า แต่ถ้าอ่านแล้ว..ไม่อ่านผ่านๆแน่นอนนะคะ อ่านสุดใจเม้นท์สุดตัวกันเลยน้า..แม้ยังไม่ไดอ่านคำสารภาพ..แต่ก็ต้องบอกค่ะว่า..นับถือมากๆ ทั้งจิตใจที่เข้มแข็ง ความกล้าที่จะใช้ประสบการณ์มาสั่งสอนคนข้างหลัง..สุดๆเลยค่ะ และตอนนี้..โชคดีที่สุดนะคะที่มีคนมาร้องเพลง รับได้ทุกอย่างให้ฟังทุกวัน..ลูกสาวหน้าเหมือนแม่เลยค่ะ ..วันนี้อบอุ่นและผ่อนคลายแล้วนะคะ..และวันนี้ ที่เข้ามาอ่าน..เป้นวันศกร์ซะด้วย...HAPPY BIRTHDAY นะคะ..ขอให้ทุกวันเป็นวันสุขของคุณนัชค่ะ แล้วจะมาเยี่ยมเรื่อยๆนะคะ
**************** http://www.oknation.net/blog/siadrawing/2007/07/12/entry-1/comment วันพฤหัสบดี ที่ 12 กรกฎาคม 2550 ตอนที่5 เอาทุนคืน 
มาแว้ว..ววววก๊า เฮียและคุณโทเฟล..แม่หมูขอเฉลยนาฮ้า ทาโร่คือคนออกแบบเทมเพลทนี้ค่ะ..มีสีม่วง สีฟ้าอีกอันมั้ง..บล็อกเค้าก็มีค่ะ..ทาโร่ พิมพ์แล้ว go เสิร์ชเดี๋ยวก็มาจ้า
เฮียเฉลยหน่อย..เฮียจะเอาไรคืนอ่ะ..หมูมึน อิ
..................... กะแล้ว เฮียกำลังมีไฟ..ไหลโลด ลุย!เฮีย *************** http://www.oknation.net/blog/panakom/2007/07/12/entry-2 วันพฤหัสบดี ที่ 12 กรกฎาคม 2550 .....ทำดีทั้งทียังเกิดภัยแก่ตนเอง..... 

แล้วก็แวะมาอ่านอีกเรื่อง.. คุณพี่มะอึกคะ..สำหรับแม่หมูแล้ว ระหว่างทางจะมีอะไร..มาวุ่นใจ..ก็ถือซะว่า เราจะเป้นผู้ใหญ่ขึ้น..อดทด และมีวุฒิภาวะ มีอีคิว ถ้าฝึกกันบ่อยๆ หลายๆ คน ต่อไปในอนาคตบ้านเมืองเราอาจดีกว่านี้..ทั้งที่นี่ และบ้านเมืองจริงๆ ใคร..ที่มีจิตอย่างที่พี่ว่า..ก็คงค่อยๆ ขุดหลุมฝังตังเองลงไปเรื่อย..เรื่อย..มันน่าสงสารมากกว่า..ถ้า เค้าไม่อาจล่วงรู้ผลแห่งการกระทำของตนเอง แต่บางทีถ้าลองมีไฟแห่งริษยาที่ว่าบังตาให้รุ่มร้อน..ใครจะบอกกล่าวด้วยหวังดี..จะฝ่าดวงไฟให้เข้าถึงใจ..คงไม่ง่าย.. การเรียนรู้ที่จะยอมรับ..อาจเป็นบทเรียนเริ่มต้น..ที่จะยืนหยัดอย่างสง่างามและมีคุณค่า....
แฮ่ะๆ แหมเขียนไปเขียนมาจะเป็นละคร กะ ประกวดนางงามได้ได้ อิ
แค่อยากบอกว่า..สำหรับแม่หมูแล้ว..ก็แค่ อยากจะถือน้ำเย็นๆ ชื่นฉ่ำใจ ดื่มแล้วแก้กระหาย สบายๆ ไปเสิร์ฟให้ถึงมือคนกระหาย..ระหว่างทาง หากมันต้อง..หก กระเซ็นไปบ้าง..ก็อแค่ขอให้หยดน้ำนั้นเป็นประโยชน์กับผู้หิวโหย..สักนิดก็อิ่มใจแล้วล่ะค่ะ
ขอกด+๑ ด้วยใจ สำหรับพี่มะอึก ปล. +๑ ให้ยัยนิด..อิ ชอบน่ะค่ะ +๑ ให้คุณวิตามินบี (ขอใช้พื้นที่คุณพี่มะอึกนิด..ไม่ว่ากันนะคะ ขอบคุณค่ะ)
ก่อนไปก็บอกอีกนิด..ว่า อีก ๑ ชม. จะมากด+๑ ให้คุณพี่มะอึกอีกที..ธรรมะข้อนี้..เป็นวัคซีนชั้นเลิศค่ะ ด้วยความเคารพค่ะ แม่หมู
****************** http://www.oknation.net/blog/babymind/2007/07/13/entry-2 วันศุกร์ ที่ 13 กรกฎาคม 2550 วิตามินบี Blogtalk เล่าเรื่องผ่านเสียง ตอน ของเล่น 
แจ๋ว...แหวว ม่ายต้อง "แอ๊บ" คร้า ครูขรา ชอบ..บบบบบ ดีมากๆ ก่ะ ครูต้องให้โอกาสนักเรียนใหม่ๆ ที่เพิ่งย้ายโรงเรียนมา ยังเด๋อๆด๋าๆ ไม่มีเพื่อน..ถ้าเหงา เดี๋ยวไม่ตั้งใจเรียน ซาบซึ้งคุณครู ให้ด้วยใจ..ไม่มีใต๋โต๊ะ อิ (ง่า..เอาเท่าไหร่ดีก๊ะ..แนะนำแม่หมูมั่งก่ะ...กร๊าก..กกก ย้อเย่น) โลกสวยงาม..ไม่มีใครหามาให้หรอกนะคะ..งามจากภายในใจเราเองก่อน..เบ่ง..และ บาน..(น้ำใจใสๆจ้า..มะใช่อย่างอื่น)...เป็นทุ่งสว่างไสว..ใครผ่านไปมา ได้หยุดพัก..ได้สบายใจ..มีความสุข..เดี๋ยวโลกทั้งโลก..ก็งดงามเอง.. จริงมั้ยคะ ครูขรา...
ปชส. ฟันธงคร้า
ปล. ครูบีขรา..เก็บของเล่นเข้าตู้เย็น..อ๊ะ หรือว่าของเล่นเป็นของกิน..แช่เย็นๆกินได้ป่าว..ชักหิว..สงสัยต้องตามครูบีไปเปิดตู้เย็นจก ของเล่น มากินรอบดึกจั่กน่อย ก๊า
*************** http://www.oknation.net/blog/mrtoy/2007/07/08/entry-1 วันอาทิตย์ ที่ 8 กรกฎาคม 2550 เก็บสะสมของเล่นแล้วชีวิตดีขึ้นมั้ย... 
ว้าว ว้าว..มันจะหล่นมาทับมั้ยคะนั่น..สูงท่วมหัวเลย.. แม่หมูเองก็เคยบ้าของเล่นที่เป็นตัวการ์ตูนเซีทเรื่องต่างๆ ของ McDonal อยู่พักใหญ่ค่ะ..แต่พอสักพัก..นี่ฉันอ้วนๆๆๆๆ เพระกินฟาสฟูตมาก..งดกีกว่า..หลังจากนั้น..ก็เลยไม่มีอีกเลย..คิดถึงอยู่เหมือนกัน..
ของเล่น..มองลึกๆ ลงไป มันบ่งบอกวัฒนธรรม ยุคสมัย ฯลฯ มากโขอย่างที่คุณมิสเตอร์ทอยว่าแหละนะคะ..ที่สำคัญ ถ้ามันถูกใจ..มองดูทีไร..ภาพในอดีตที่เราสัมผัสของเล่น..มันคงผุดขึ้นมาเรื่อย..เรื่อย..อุ่นใจ และยิ้มได้ด้วยนะคะ ดีค่ะ คลายเครียดได้ด้วย.. แล้วจะคอยติดตามชมของเล่นของคุณชิ้นต่อๆไปนะคะ *************** บางทีเมล็ดพันะความคิดดีๆ หลายหลากพันธุ์ กำลังจะเติบโตที่นี่..การเยี่ยมเยียน ด้วยใจก็ช่วเป็นปุ๋ยชะโลมใจให้ชุ่มชื่นได้ไม่น้อย..หากทุกบทความเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากความคิดของเพื่อนๆทุกคน..มันมีคุณค่าสำหรับแม่หมู ..เข้าไปอ่านก็ไม่ใช่อ่านแค่ตัวหนังสือ อ่านทุกอย่างเท่าที่จะอ่านได้..พลังจึงไม่มากมายนัก..แต่ใครก็ตามที่ได้พานพบ..แม้ไม่ได้เจอกันที่บล็อกนี้..ก็อ่านเเช่นกัน..อาจไม่แม่นยำเท่ากับคนที่ไปพบบ่อย แต่ระลึกได้เรื่อยๆ การ "ตามเก็บ" จึงเป็นการ "ตาม" จริงๆ อิ อิ ก็อย่างที่ว่าจะเรียก "แม่หมูดีเลย์ มุเม้นท์" ได้ยินดีรับนามเรียกขาน..อิ อิ แต่ยามได้ไปถึงชานเรือนท่านแล้ว..ถ้าอ่านแล้วมี "อะไร" จะจัดให้ไม่มีออม..เพื่อนที่ๆ ที่เคยรับเม้นท์จากแม่หมู..มักจะรู้กัน บล็อกนี้รับได้..ถ้าจะแปะลิงค์..เพระเรื่องที่โอเคเนฃั่นนี่โพสท์ถี่อย่าบอกใคร..เวลาก็ไม่ได้มีมากพลาดเรื่องดีไปก้คงไม่น้อย เสียดาย หากมันเป็นสิ่งที่เราทุกคนทำขึ้นและตั้งใจมาแลกเปลี่ยนกัน ...แต่ อ่านสักนิด..เม้นท์สักหน่อย และแปะไม่ว่ากันอยู่แล้ว แปะไว้ก็ดีมาเมื่อไรก็ไปได้ทันที ...และ จะไปเมื่อไหร่นั้น..ขึ้นกับอารมณ์ รอยหยักสมอง และความโปร่งใจ นะจ๊ะ..บอกแล้วไงว่าดีเลย์ แฮ่ะๆ หากท่านเจอจูบมัดจำ..ไม่ต้องตกใจ..เดี๋ยวจะผ่อนด้วยเม้นท์ทีหลัง นาฮ้า .................................... ปล. เรื่องนี้และเรื่องอื่นๆ ในหมวด pig trek เก็บไว้เป็นที่ระลึกด้วยเหตุผลข้างต้น ของตัวผู้เขียนเอง..หากประโยชน์เบื้องหลังเรื่องนี้..จะทำให้เพื่อนๆ ได้รู้จักกันมากขึ้น..เข้าใจกันมากขึ้น..เป็นแรงบันดาลใจให้สร้างสรรค์อะไรๆ มาแลกเปลี่ยน เพื่อเรียนรู้ กันและกัน เรียนรู้เรื่องราว อย่างไม่มีวันจบสิ้น.. แม่หมูก็ยินดีเสมอ และ ตามธรรมเนียมของบล็อกนี้... อ่านถึงบันทึกนี้... รักคนอ่านจ้า จุ๊บๆ
|