พิมพ์หน้านี้
|
๑๙ ส.ค.๕๐ เมื่อเจ้าสาว(แอ๊บโดยแม่หมู_de_mascot) ตัดสินใจได้เรียบร้อย...ตื่นสายๆ งัวเงียเปิดดูหน้าจอเล็กน้อย...แวะไปแฮปปี้เบิร์ดเดย์หลานต้นฝ้ายและกินขนมเค้กวันเกิดครบ ๑ ขวบ เดินเรื่อยเปื่อยไปปะกะสาวงาม ๔ ขวบ ด.ญ.ฉายช่อย ในชุดไทยทัดดอกไม้แดง...กรี๊ดกร๊าด รีบไปหาเพราะน่ารักจับใจ ได้ดูหนังโฆษณาดีๆ ปลุกใจ...ว่าไม่ใช้สิทธิไม่ได้เฟร้ยยย วันนี้
ด.ญแวววิจิตร ตันสหวัฒน์ ป.๔/๕ งานแต่งวันนี้ไม่ต้องมีชุดเจ้าสาว ขืนใส่ไปอาจโดนข้อหาวิกลจริต หรือไม่ ก็โดนนักข่าวที่หน่วยเลือกตั้ง เอ๊ย โบสถ์ รุมจับภาพขึ้นหน้าหนึ่งเด่นเกินข่าวผลการลงประชามติต่อร่างรัฐธรรมนูญไปซะ เสื้อเหลืองเหมือนอยากจะใส่ แต่ขี้เกียจรีด ช่างมัน เหลืองทั้งหัวใจก็พอแล้ว สวมกีบคู่ใจ ก้าวออกจากบ้าน
ไม่พกร่มเพราะเจ้าสาวดูแล้วว่า..ต่อให้ฝนตก..ก็ไม่กลัว เจ้าบ่าวรออยู่ในโบสถ์ พร้อมสักขีพยานจำนวนหนึ่ง บาทหลวงสวมชุดสีกากี คอยอยู่...โบสถ์ศักดิ์สิทธิสำหรับงานแต่งวันนี้ คือ หน่วยเลือกตั้งที่ ๑๔-๑๕ ซอยจรัญสนิทวงศ์ ๖๙ นึกแล้วใจหายวูบ วาบ ที่แห่งนี้ ตลอด ๔ ปีที่ผ่านมา ที่จอดรถไม่เคยว่าง ตำรวจอำนวยการคักคึก นักข่าววิ่งกันว่อน รถโอบี ฯลฯ แน่นไปหมด..ตั้งแต่เช้า เพราะ..ใครๆ ก็มารอ เหลี่ยม อ้อ โอ๊ค เอม อุ๊งอิ๋ง แห่แหนกันมาด้วยชุดลำลองแต่ราศีจับ (อย่างกับมีสปอตไลท์ส่วนตัว)
มีแสงแฟล้ชส่องยิ่งเปล่งปลั่ง กันเข้าไปทุกคน ถ้าไปตอนสายๆ ๙-๑๐ โมง มีอันตั้งปะคณะนี้ทุกทีไป แล้วก็มักได้ยินพวกคนขี้เห่อ ป้าๆ แอบซุบซิบกันว่า แหม..เหลี่ยมเค้าผิวดี แก้มชมพูเปล่งปลั่ง ไอ้เราก็ได้แต่นึกขำๆ งงๆ ว่า เออ คนไทยเรานี้ เห่อนักการเมือง คลั่งนายก(อดีต) แต่ทำไมไม่คลั่งที่ความสามารถ หรือตื่นเต้นกับผลงาน มาเห่อ ผิว ราศี เหมือนคลั่ง แดน บีม ฟิล์ม ลิเดีย(อิ อิ)ไปซะได้ ปีนี้ ลงประชามติต่อร่างรัฐธรรมนูญ ปี ๒๕๕๐ ไร้เงาเหลี่ยม...รถโล่ง เลือกจอดได้ตามใจ นักข่าวมีหนึ่งหยิบ ๕-๖ คน เงี๊ยบ...เงียบ ดีจริงๆ กรณีน้อง อุ๋งๆ นั้น ง่ายๆก็คือ สาวอวบ ๒ คน อยู่คูหาเดียวกัน ม่ายล่าย ก็เลยปล่อยน้องเค้าไปตามลำพัง เราแอบซุ่มไปตอนบ่ายแก่ๆ (เพราะแก่แล้ว..อ้าว??) ดำเนินการตามขั้นตอนเรียบร้อย ตอนกาก็นึกในใจขีดกากบาทเผื่อ นู๋sat11 เค้า สัก ๑ ข้าง (ไม่รู้ตกลงตัดสินใจกลับบ้านไป..ออกเสียง อ๊ะป่าว แต่ขีดเผื่อให้ไว้ก่อน) กำลังจะกลับ...เหลือบไปเห็นของฝากน่ารักๆ ไม่เก็บมาให้เพื่อนๆคงเสียใจ ไปนาน...ลนลานหยิบโทรศัพท์พร้อมตะกายขึ้นอัฒจันทร์ทันใด (ที่แนวผนังด้านหลัง มีภาพเขียนสดใสติดไว้เรียงราย) โรงเรียนพิมลวิทย์ เป็นโรงเรียนระดับประถมศึกษาปากซอยจรัญฯ ๖๙ รับใช้ชาติด้วยการเป็นหน่วยเลือกตั้งในย่านนี้มาหลายปี รวมทั้งเด็กๆ โรงเรียนนี้ ก็ได้หยุดเรียนเร็วและนานกว่าใครตอนช่วง ๑๙ ก.ย.๔๙ ด้วย..เพราะเป็นพื้นที่อันตรายกว่าที่จะให้เด็กและผู้ปกครองที่ต้องเดินทางกันยั้วเยี้ย โดยใช้เส้นทางลัด ที่ผ่านบ้านจันทร์ส่องหล้าและโรงเรียน (เยื้องๆกันแต่ไม่ผ่าน....ก็ บ้าน ท่านปานเทพ กล้าณรงค์ราญ ประธาน ปปช.) เอาเป็นว่าซอยนี้คึกคักด้วยอุณหภูมิการเมืองไม่น้อยนั่นล่ะ คุณครูของเด็กๆ โรงเรียนพิมลวิทย์..ก็เลย ใช้โอกาส ตามสภาพแวดล้อมของพื้นที่ และสถานการณ์ ตั้งหัวข้อให้เด็กๆวาดรูป...รูปที่บอกอะไรได้หลายอย่าง บอกถึงอนาคตชาติได้อยู่บ้าง... ประชาธิปไตยในฝัน มาดูกันว่า เด็กๆ เขาบอกอะไรเราบ้าง ประชาธิปไตยในฝันของ ด.ญ.ดลฤดี บุญชู ป.๕/๓
* * ประชาธิปไตยในฝันของ ด.ญ.พรรัตน์ ศรวิเศษ ป.๖/๓
ประชาธิปไตยในฝันของฉัน ฉันอยากให้คุณคนที่มีสิทธิเหมือนดังภาพนี้ ขอได้ใช้สิทธิกันทุกคน เพราะเป็นสิทธิอย่างหนึ่งของคนไทยทุกคนที่จะออกไปเลือกตั้งเหมือนดังภาพนี้กันทุกคน * ประชาธิปไตยในฝันของ ด.ช.สิทธิชัย เจี่ย ป.๔/๔
วิถีประชาธิปไตย หมายถึง การดำเนินชีวิตของคนในสังคมโดยยึดหลักประชาธิปไตยในการอยู่ร่วมกัน ปฏิบัติต่อกันด้วยความเคารพ ร่วมกันทำประโยชน์เพื่อความผาสุกของส่วนรวม เมื่อมีความขัดแย้งเกิดขึ้น ก็ใช้เหตุผลเพื่อุติความขัดแย้งต่างๆลงได้ การเป้นพลเมืองดีตามวิถีประชาธิปไตย ประกอบด้วยคุณธรรม ๓ ประการ คือ ศีลธรรม สามัคคีธรรม ปัญญาธรรม
การเป็นพลเมืองดีตามวิถีประชาธิปไตยด้านสามัคคีธรรม สามัคคีธรรมหมายถึงการร่วมมือช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เพื่อให้เกิดประโยชน์ต่อส่วนรวม การประพฤติตนเป็นผู้มีสามัคคีธรรมปฏิบัติได้ดังนี้ ๑. รวมกันคิด ๒. ร่วมกันรับผิดชอบ ๓. ร่วมกันติดตาม ๔. ร่วมกันปรับปรุง ๕. ร่วมกันทำงาน ผลของการปฏิบัติสามัคคีธรรมคืองานที่ได้รับมอบหมายจะสำเร็จด้วยดี คนมีคุณธรรม * ประชาธิปไตยในฝันของ ด.ญ.พัชรรัตน์ รุ่งเพ็ชรวิภาวดี ป.๔/๔
การเลือกตั้ง เป็นกระบวนการที่สำคัญของการปกครองระบบประชาธิปไตย คือให้ประชาชนได้มีส่วนร่วมในการปกรองประเทศด้วยการใช้สิทธิของตนเลือกผู้แทนเข้าไปบริหารงานแทนตนในสภา * ประชาธิปไตยในฝันของ ด.ญ.ภัทรภร วงศ์สถาพรพัฒน์ ป.๖/๓
เราต้องการความเป็นประชาธิปไตย ต้องเอาความเป็นประชาธิปไตยกลับมาให้ได้
ครับ ผมจะให้ประชาธิปไตยกลับทุกๆท่าน ๕๕๕ ? * ประชาธิปไตยในฝันของ ด.ช.กฤดาภาส สุวรรณศรี ป.๕/๔
เป็นผู้นำที่ทั่วโลกยอมรับ
สนับสนุนระบบรัฐสภา
ไม่ซื้อสิทธิขายเสียง
มีเสรีภาพอิสระในความคิด * * ประชาธิปไตยในฝันของ ด.ช.ณัฐกิตต์ สุวิทย์ศักดานนท์ ป.๕/๔
"ประชาธิปไตย คือ การเคารพซึ่งกันและกัน ยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น มีเหตุผลและปฏิบัติตนตามกฎกติกา" ศิลปะเด็ก คือ ศิลปะบริสุทธิ์ ที่เกิดจากความเข้าใจ มุมมอง อย่างใสสะอาดของเด็กๆ จากภาพข้างบนทำให้มองเห็นอะไรๆ ในหัวใจเด็กๆ เกี่ยวกับประชาธิปไตย...ในฝัน แสดงว่าหัวข้อนี้...ยังเป็น ฝัน และภาพต่างๆ ก็คือ ฝัน ของเด็กๆ ด้วย ประชาธิปไตยในฝันของ ด.ช.ธนาธิป ภู่ทอง ป.๕/๕
ประชาธิปไตยในฝัน ผมจะอยากให้ทุกคนเป็นนายกเอง ปกครองตนเองให้รู้จักความสามัคคี สร้างชาติให้มั่นคงในชาติ ซึ่ง กัน และ กัน * * เด็กคือผ้าขาว...กระดาษขาว ที่ยังไม่ถูกละเลงจนเละเน่า และเปื่อยยุ่ย ....นอกจากครูที่คอยให้ความรู้แล้ว พ่อแม่ ผู้ปกครอง เพื่อนๆ สื่อต่างๆ ก็เปรียบได้ว่า ถือสีกันไว้คนละแท่ง หรือมากกว่านั้น จะระบายอะไรๆ ลงไปบนผ้าผืนนั้น...คงต้องคิดให้รอบคอบ ตราบใดที่เด็กๆ ยังมองเห็นการกระทำ ที่แย่ๆ ของผู้ใหญ่ในสังคม ที่ ทั้งรุนแรง ไร้เหตุผล ด้วยความถี่แทบจะเท่ากับลมหายใจ ฯลฯ แบบที่เห็นและเป็นอยู่...
วันหนึ่ง..มันอาจกลายเป็นเรื่องธรรมดา สำหรับเขา...แล้วอะไรจะเกิดขึ้น ถ้าคนในอนาคตพวกนี้..ไม่ได้พัฒนาดีไปกว่ารุ่นของเรา จะให้เขาเดินตามรอยคนในยุคนี้..ย่ำอยู่อย่างนี้??? วันข้างหน้า คำว่า อนาคตสดใส ประชาธิปไตยในฝัน ก็คงจะไม่มีวันเกิดขึ้น เรา ในฐานะที่ยังหายใจอยู่ มีสมอง มีมือ และหัวใจ...ควรช่วยกัน ทำ ให้ทุกวันๆ ดีขึ้นๆ ไม่ใช่แค่ตัวคุณเอง...แต่ควรเผื่อแผ่ไปถึงสังคม ...ของแบบนี้ จะรอ ใคร มา นำ มา ทำ อย่างเดียวไม่ได้แน่ๆ ต่อให้เป็นซุปเปอร์แมน..ก็ทำไม่ได้ เราทุกคน...ก็เป็นเจ้าของประเทศ เริ่มทำได้...ไม่ต้องรอ (จริงแล้วมันเป็นหน้าที่ทุกคนด้วยซ้ำ..ที่จะช่วยกันพัฒนาประเทศ ชีวิตความเป็นอยู่ การศึกษา ฯลฯ...ตามภาคส่วนและบทบาท ซึ่งทุกคนก็น่าจะมีเอี่ยวไปทุกเรื่อง...อย่าง คุณเป็นพ่อแม่ คุณมีส่วนในการพัฒนาการศึกษาหรือไม่..มี...อาจไม่ได้ไปปรับปรุ่งระบบ แต่คุณก็ต้องดูแลกระบวนการพัฒนา กระบวนการเรียนรู้ของลูกคุณให้ดีนั่นแหละ) การกระทำเป็นตัวอย่างที่สำคัญ ให้เด็กๆ ได้เห็นจริง และทำตาม ถ้าทำไม่ดี...เขาก็ตามไม่ดีไปด้วย
* * เอาของฝากจากการลงประชมติมาให้... ช่วยกันทำต่อนะคะ...อย่าให้ภาพ ประชาธิปไตยในฝัน ของเด็กๆ มันกลายเป็นแค่ ความทรงจำเล็กๆ ในวัยเยาว์เลย ว่าเขาวาดรูปแล้วครูเอามาติดโชว์ มีคนถ่ายภาพวาดของเขามาโพสท์ในโอเคเนชั่น จะเป็นไปได้ไหมว่า อีก ๒๐ ปี ข้างหน้า เจ้าของภาพจะนึกถึงว่า...รูปที่เขาเคยวาดตอนเป็นเด็กๆ ตอนนี้มันเป็นจริงได้แล้ว
(ภาพนี้ ไม่สามารถอ่านชื่อคนวาดได้ เสียดายจัง..ถ้าทราบจะรีบบอกค่ะ) * * ส่วน ๓ รูปท้ายนี้ เอามาให้ดู ขำๆ ความใสซื่อของเด็กๆค่ะ
อะไรเอ่ย ??? อยู่บนหัวเด็กน้อย อิ อิ ****************************** รายละเอียดของภาพ มากกว่านี้ ดูได้ที่ Gallery ค่ะ ภาพประกอบ(รอยกีบหมู) http://www.skullsite.co.uk/prints/archaeological/pig/hull_pig_400.jpg อ่านถึงบรรทัดนี้ ตามธรรมเนียมของ blog แม่หมู_de_mascot รักคนอ่านจ้ะ อีกนิด อย่าให้ความรักของแม่หมูเป็นหมัน รักกันให้มากๆ สามัคคีกันไว้ ทำวันนี้ให้ดี...และเผื่อให้สังคมด้วย...เพื่อ วันข้างหน้า ที่ดีกว่าเดิม อย่าให้ภาพวาดของเด็กๆ เป็นแค่ความฝัน...ช่วยกัน ช่วยกัน รักนะ จุ๊บๆ
|