อย่าเด็ดใบไม้

ที่เคยให้ความร่มเย็นมารองนั่ง

อย่าโหมเตาไฟให้คุเพื่อให้ไหม้ศัตรู

จะกลายเป็นย่างตัวของท่านเอง

ดูคนอื่นเขาตลก

ดีกว่าตัวเองแสดงเป็นตลก

อย่าพยายามฆ่าตัวเองเลย

แต่จงพยายามฆ่าเสียซึ่งอารมณ์

ป่วยการติเขา

เมื่ออิเหนายังไม่ดี

มีข้าวสาร

แต่ขาดไฟ

ก็กินไม่ได้

แม้แต่ควายยังใช้ภาษามนุษย์

บอกให้มันหยุดหรือเดินได้

วิสัยแมว

ย่อมหาเหตุกินหนูอยู่เสมอ

กระเบื้องแผ่นเดียว

มุงหลังคากันฝนไม่ได้

นกกระยาง

กินอาหารในจานไม่เป็น

โลกนี้มิใช่ตู้เย็น

ที่จะแช่ชีวิตมนุษย์ให้นอนนิ่ง

การด่า

คืออาวุธของไพร่

" เป็นไปไม่ได้ "

มีอยู่ในปทานุกรมของคนโง่เท่านั้น

เอาปลาหมอเป็นครูดูปลาหมอ

บนบกหนออุตส่าห์เสือกกระเดือกกระดิก

อภัยเมื่อใด

ชนะเด็ดขาดเมื่อนั้น

ไม่อ่อยเหยื่อเสียก่อน

อย่าเพิ่งทอดแห

คนฉลาดเปลี่ยนความคิดได้

แต่คนโง่ย่อมไม่เปลี่ยนแปลง

จะนอนให้อิ่มอย่าหมาย

ตายเสียเมื่อไหร่นั่นแหละจึงจะอิ่ม

ชนะตนเองคือธงชัยสูงสุด

ซึ่งมีไม่กี่ธงนักในโลกมนุษย์

คนขี้ขลาด

มักจะกล้าหาญชาญชัยในเวลาหลับและฝัน

อ้อนวอนพระเจ้าเถิดกลาสีเอ๋ย

แต่เจ้าจงลากเรือเขาฝั่งด้วยนะ

ความป่าเถื่อน

ไม่ได้มีอยู่ในจิตใจสัตว์ป่าเสมอไป

จงหันหน้าสู้พระอาทิตย์

เพื่อเงาของท่านจะไม่ได้อยู่ข้างหน้า

เทียนไขมันยอมมอดไหม้แม้กระทั่งตัวเอง

ขอแต่เพียงให้แสงของมันได้เป็นความสว่าง

แก่ผู้อื่นเท่านั้น

คำกล่าวสั้น ๆ อาจจะมิใช่คำกล่าวที่ดีที่สุด

แต่คำกล่าวที่ดีที่สุดมักจะเป็นคำกล่าวสั้น ๆ

อย่าเพิ่งลุก

เมื่อรู้ว่ามันจะต้องล้ม

เงินที่โกงเขาไปด้วยการหัวเราะ

มักจะกลับมาด้วยการร้องไห้

*** ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต