เรื่องของผู้จัดการธนาคารรายนี้

ก็มีอยู่ว่า..........

ที่หน้าธนาคารแห่งหนึ่งมีขอทานซึ่งมานั่งขอทาน

อยู่ที่หน้าธนาคารแห่งนี้อยู่เป็นประจำ

ขอทานรายนี้ไม่กล้าขอเงินผู้จัดการ

แต่เผอิญวันนั้นขอใครไม่ได้ซักคน

พอดีผู้จัดการเดินผ่านมาพอดี..........    เลยตัดสินใจ

ขอทาน     :     ท่านครับ.....   ผมขอตังค์สิบบาท

ไปซื้อกาแฟกินสักถ้วย  ตั้งแต่เช้ามานี่  ผมยังไมได้กินกาแฟเลยครับ

ผู้จัดการ     :     (  โกรธจัดพร้อมกับพูดว่า  )  ลื้อรู้ป่าว... อั๊วเป็นใคร  ?

ขอทาน     :     ผมรู้ครับท่าน  ท่านเป็นผู้จัดการที่นี่ครับ

ผู้จัดการ     :     รู้แล้วทำไมขอแค่สิบบาทวะ  เอ้า...เอาไปห้าร้อย

ขอทาน     :     ( รับเงินห้าร้อย....  แล้วยกมือท่วมหัว  )

ผมขอให้ท่านจงทำมาค้าขึ้น  ร่ำรวยยิ่ง ๆ ขึ้นไปนะคร๊าบบบบบบบ

(  รุ่งขึ้นอีกวันที่หน้าธนาคารจุดเดิมก็มีเหตุการณ์เกิดขึ้นจนได้  )

ขอทาน     :     (  ขอทานคนเดิมแต่วันนี้ไม่นั่งยืนตาขมึงทึง  )

พอผู้จัดการเดินมาใกล้ตัวเท่านั้นแหละ.......

โดดชกผู้จัดการเลย  "  เปรี้ยง  "

ผู้จัดการ     :     (  เซไปตามแรงหมัดร้องโวยวายขึ้นมา  )

เฮ้ยยยย.....  ใครวะ  ชกกรูทำไมเนี่ยยย  !  !  !

เอ๋า.....  ไอ้ขอทานเมื่อวานนี่   ลื้อมาชกอั๊วทำไมวะ  ?

ขอทาน     :      ก็เมื่อวานนี้  ผมขอเงินท่านสิบบาทไปกินกาแฟ

ท่านให้ผมมาห้าร้อยบาทผมเลยกินกาแฟ 50 ถ้วย

ป่านนี้ยังไม่ได้นอนเลย  !  !  !  !