พระท่านบอกไว้ว่า มนุษย์เกิดมาชาติหนึ่งมีโอกาสได้ทำกรรมตามแรงบุญของตนเอง ตามเสบียงบุญที่มี ดังนั้นแล้วถือว่ามีโอกาสดีที่เราจะทำกรรมดี

เวลาที่มีอยู่มีน้อยนิดจริงๆ

แต่ผมก็มาคิดอีกว่า งานในระบบ(เดิม) ที่ผมทำอยู่ ใช้เวลาส่วนตัวส่วนหนึ่งถูกดึงไปหมด ทั้งๆที่ผมมีฝันอยู่เต็มไปหมด ที่ยังต้องไขว่คว้าหาฝัน เราถูกพันธนาการด้วยปัจจัยหลายๆอย่าง...

ชีวิตเพิ่งเริ่มเป็นผู้ใหญ่กลับถูกผูกมัดไว้กับเงื่อนไขใหม่ๆที่ถูกสร้างขึ้นตลอดเวลา

ด้วยการเปลี่ยนความคิดใหม่...ก้าวไปสู่จุดศูนย์กลางของตนเอง

ตั้งคำถามแล้วตอบ หลายๆครั้ง หากไม่ใช่ ก็ต้องเปลี่ยนแปลง ถามว่าต้องเปลี่ยนแปลงเมื่อไหร่ ผมก็ต้องตอบว่าเดี๋ยวนี้ เพราะเวลาเดินไปข้างหน้าตลอดเวลาไม่เคยรั้งรอ

....ไม่ต้องมีอะไรมาก เหตุผลตรงไปตรงมา

ขอให้ชีวิตมีความสุข ความสุขคือ ความเป็นอิสระ เดินทางหาฝันได้เมื่อใจคิด และที่สำคัญที่สุดคือการทำเพื่อผู้อื่น การเป็นคนดี คิดดี ทำดี และพูดดี....

หลังจากตัดสินใจไม่รอช้า ...ครั้งนั้น ผมก็รู้ว่าผมคิดไม่ผิด

ผมมีความสุขมากครับ ผมให้เวลาคุณภาพกับคนที่ผมรัก ผมทุ่มเทงานที่ผมรักและถนัดได้เต็มที่ 

ผมได้พักผ่อนยามที่ผมเหนื่อย ผมได้ผ่อนคลายกับสายลม ธรรมชาติที่ผมเกิดมาจากมัน ผมได้ทานอาหารไม่เร่งรีบ เป็นอาหารธรรมชาติที่ผมและแม่ช่วยกันทำ

วันนี้วิถีผมเป็นแบบนี้...เศรษฐกิจครอบครัวไม่รวยและไม่จน แต่สุขครับ พอกิน พอใช้ ไม่เดือดร้อน