เรียงร้อยถ้อยลำนำ

เรียงถ้อยร้อยฝัน ในคืนวันของชีวิต
Permalink : http://www.oknation.net/blog/pairote

<<	ตุลาคม 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
			1	2	3	4
5	6	7	8	9	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29	30	31

• kaweejorn
• phutanow
• binlarnakhon
• supawan
• nowwarat
• sukhumpoj
• krugarn
• paiwarinkhaongam
• taimahayan
• parjaru
• panthakant
• siriworn
• passama

• กาหลอดนตรีสะกดวิญญาณ ( junsiri )
• กาหลอดนตรีสะกดวิญญาณ ( junsiri )
• ถนนเดินกลับบ้าน ( หัวใจใบไม้ป่า )
• ร้องเพลง ~คนใจง่าย : ก็รักมันปักหัวใจจะดึงออกไปก็ดึงไม่ออก ( hdiamond )
• ผมนึกถึง คำทำนายเรื่องพระแก้วมรกต ( กระดานดำออนไลน์ )
• เกลือหวานแห่งปัตตานี ( junsiri )
• เมื่อฉันเห็นผี ( ทนายTemp...... )
• อาหารบ้านเหนือ : ยำผัดขุนน ( วาดวลี )
• มาเริ่มพันหม้อแปลงกันเถอะ ( Surawut )
• ประหยัดพลังงานในห้องน้ำ ( แทนธรากร )

more

Posted by กรพัด , ผู้อ่าน : 53 , 11:18:43 น.  
พิมพ์หน้านี้

แก๊สน้ำตาปรารถนาน้ำตาใครน้ำตาประชาไทยไหลท่วมรัฐสภา....

Posted by กรพัด , ผู้อ่าน : 26 , 15:02:43 น.  
พิมพ์หน้านี้

ท้องฟ้ามั่วหม่นใจคนมัวหมองน้ำฟ้าลอยล่องน้ำตาคลอตาจะแปลกอะไรก็ใจกับฟ้าเมฆบังบางคราเจิดจ้าบางวันขอบคุณภาพประกอบจากimg.photobucket.com/.../su0401.jpg....

Posted by กรพัด , ผู้อ่าน : 38 , 10:54:38 น.  
พิมพ์หน้านี้

มองน้ำเห็นฟ้ามองปลาเห็นนกน้ำใสราวกระจกใจใสยิ่งกว่า"กรพัด"ขอบคุณภาพจ าก www.pantown.com/.../board7/46-20070103174119.jpg  ....

Posted by กรพัด , ผู้อ่าน : 59 , 14:50:49 น.  
พิมพ์หน้านี้

หยัดยืนบนผืนหล้าอย่างแกร่งกล้าแม้ร้อนหนาวผิดหวังบ้างครั้งคราวแต่ยังกล้าจะฝ่าฟันรับทุกข์จนท้นทุกข์และรับสุขยามสุขสันต์ยิ้มรื่นบางคืนวันแต่บางครั้งหลั่งน้ำตาเจ็บปวดจนเกินรับอีกวันกลับสมปรารถนาหมุนเวียนเปลี่ยนไปมาจนแกร่งกร้านเมื่อผ่านวัยยิ้มได้ทั้งน้ำตาหัวเราะร่าทั้งหวั่นไหวปรบมือทั้งเสียใจและก้าวกล้าแม้ล้าแรงวันนี้ยังยืนหยัดเจ็บสาหัสแต่เข้มแข็งมั่นใจทั้งคลางแคลงในวิถีที่ก้าวเดิน....

Posted by กรพัด , ผู้อ่าน : 64 , 09:36:38 น.  
พิมพ์หน้านี้

มิใช่ทำใจไม่เปิดกว้างแต่บางอย่างสับปลับเกินรับไหวยินตำหูรู้ตำตามาตำใจแต่ไม่อาจแก้ไขอะไรเลยแค่สามัญชนคนไร้เสียงมีสิทธิ์เพียงทนดูอยู่เฉยเฉยถูกกระทำทารุณจนคุ้นเคยไม่กล้าเอ่ยกล้าอ้างอย่างที่คิดมิใช่ทำใจไม่เปิดกว้างแต่เคว้างคว้างมืดมนจนหงุดหงิดด้วยนำมือคนถ่อยเพียงนิดมาชี้ทิศชี้ทางให้ย่างเดินมิใช่ทำใจไม่เปิดกว้างแต่ทุกเส้นทางล้วนโขดเขินร่างกายอ่อนแอแผลยับเยินจึงยากเกินทำใจให้ยอมรับ....

1 2 3 4 /4