พิมพ์หน้านี้
|
ตรง4แยกเล็กๆกลางหมู่บ้าน หมู่บ้านหนึ่งแถบๆชานเมืองหลวงที่เคยยิ่งใหญ่ในอดีต ที่ในปัจจุบันเป็นเพียงจังหวัดจังหวัดหนึ่งของประเทศไทย............... "เรารักเจ้าถึงเพียงนี้..ใยเจ้าสบัดรักของเราได้ลงคอ" "พ่อเอยพ่อรักเขานั้นมิอาจให้ผู้ใดได้เมื่อไม่ใช่เขา"(อีกคน) "แล้วเขาเปนใครเล่าที่เจ้าห่วงหานั้น" "เป็นแค่คนที่เดินเข้ามาเพื่อทายทักแล้วจากไป" "เปนฉนั้นใยใจเจ้าไม่ลืมเขาแล้วมารักเราเสียแม่" "เขาอาดูรใจนัก...แต่ไม่อาจทำเยี่ยงนั้นเล่าพ่อ" " ใยล่ะหรือเราขี้เหร่จนจับใจ" "เปล่าหรอกพ่อ...........เราท้อง" |
| ม.ม.ม. | ||
ใน ม. |
||
|
View All |
||
| << | สิงหาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |