| << | กุมภาพันธ์ 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | |||||
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | |
พิมพ์หน้านี้
|
. . ก๊อซซิบ "บล็อกเกอร์สตาร์โอเคเนชั่น" สไตล์ "นายมะอึก"โผล่รอบบ่ายหลังจากพักทานอาหารกลางวันเรียบร้อย. @ . เสียงที่เราพูดคุยกันด้วยเรื่องคุณงามความดี เรื่องที่เราทำประโยชน์แก่เพื่อนมนุษย์ ไพเราะเพราะพริ้งยิ่งกว่าดนตรีวิเศษ ด้วยเหตุที่ว่า เสียงดนตรีเภรีพิณพาทย์ที่นิยมกันว่าไพเราะนั้น เกิดจากผู้คนประดิษฐ์ ไม่ใช่ดนตรีเภรีพิณพาทย์จะดังเอง กังวาลแห่งดนตรี ไพเราะประเดี๋ยวประด๋าวก็หายไป แต่เสียงแห่งถ้อยคำที่เราคุยชักนำกันด้วยเรื่องความดีนั้น ยังก้องหูอยู่ไม่รู้หาย . @ .
. ขอเริ่มเรื่องราวที่ "สุภาวัลย์" นักเขียนซีรีย์ยาว ๆ เดินทางท่องเที่ยวในวันเดียว พี่แยกธาตุเรื่องราวเหล่านั้นได้ละเอียดยิบ ไปสระแก้วครั้งนี้ "สุภาวัลย์" รับดูแลเรื่องหนังสือไปใส่ห้องสมุดโรงเรียน หลายท่านทราบว่า "สุภาวัลย์" ไม่สบายเพราะความเจ็บไข้ได้ป่วย แต่สิ่งนี้ไม่เคยมาเป็นอุปสรรค วันนี้ "สุภาวัลย์" มีความสุขจนลืมป่วย แบ่งความสุขให้เพื่อน ๆ ได้ทุกวัน "มะอึก" ได้รับทุกวัน ขอบพระคุณครับพี่ . @ .
. "มะอึก" ไม่ทราบมาก่อนว่า สาวน้อยที่นุ่งกางเกงแฟชั่นทหารที่เดินทางด้วยกันวันนั้น เมื่อถึงโรงเรียนทดเจริญ "ครูทิพย์" จะแปลงกายเป็น "นางฟ้า" นี่คือจิตวิญญาณของครู " ครูคือผู้ให้ " วันนั้น "ครูทิพย์" คือผู้ให้ เติมเต็มความสุขให้กับเด็ก ๆ แถมทำให้ "มะอึก" ยืนตื้นตันใจ นิ่งอึ้งไปในบัดดล . @ .
. "เฟิงสุ่ย" สาวคนเก่งนักสะสมผู้ขยันอีกท่านหนึ่ง ที่ชาวบล็อกเกอร์รักในน้ำใจ ความคิดต่อยอดจากเรื่องของขวัญวันเด็กไปยังเรื่องของขวัญน้องหนู ทำให้โครงการสระแก้วเป็นตัวเป็นตน วันนั้น "เฟิงสุ่ย" เดินเก็บบันทึกภาพแห่งความรู้สึกดี ๆ ไปทั่วทั้งสนาม อย่างไม่ยอมย่อท้อต่อปัญหาการปวดคอ ปวดเอว ปวดไหล่ ที่สำคัญกระเป๋าผ้าลายดำขลิบแดง ไม่ยอมให้ห่างกาย สงสัยนักข้างในเป็นอะไรกันแน่? หรือยาดมยาลมยาหม่อง ..............ป๊าด............. . @ . . ส่งท้ายเอ็นทรีนี้ด้วย "แม่หมี" อดีต "ครูใหญ่" ที่ลาออกมาดูแลครอบครัว ตอนเช้า...ต่อเนื่องถึงตอนกลางวัน ยาวไปถึงตอนเย็น ก็เห็นดี ๆ อยู่ ขากลับฟัง "อาจารย์ศุภศรุต" บรรยายเรื่ององค์ศิวลึงค์และฐานโยนีหน่อยเดียว ทนไม่ได้อาเจียน หมีใหญ่บอกว่า "เห็นแม่หมีเฮฮาแบบนั้น ที่จริงแล้วขี้โรคสุดๆ วันนั้นถ้าไม่ได้ชาวบล็อกโอเคเนชั่นช่วยไว้แล้วล่ะก็ แม่หมีคงไม่รอดกลับมาจากสระแก้วแน่ๆ ต้องขอขอบคุณทุกๆท่านจริงๆครับ" .
. เรื่องใหญ่นะครับท่านที่เคารพ ข้อมูลสุขภาพในลักษณะเช่นนี้ ต่อไปก่อนจะเดินทางไกลเราจะต้องมีไว้ในมือให้ครบ "มะอึก" ทะลึ่งตึงตังเช่นนี้แหละครับ สนใจและให้ความสำคัญกับข้อมูลด้านสุขภาพยิ่งนัก เพียง "แม่หมี" บอกว่ามีปัญหาเรื่อง " การผายลมไม่ได้" (ภาษาอังกฤษเขาเรียกว่า "ตดไม่เป็น") เมื่อลมตีขึ้นเบื้องบนยังงี้ ต้องเข้าปั๊มไว้ก่อนครับ . @ . สวัสดีครับ . |