.

เพียงแค่หนึ่งล้านหนึ่งแสนสองพันกว่า ๆ คลิ๊ก

มากกว่าผมแค่ล้านสองพันกว่า ๆ คลิ๊ก  เท่านั้นเอง

ฮา.!!!.

.

หยิบเรื่องนี้มาเขียนวันนี้

เพื่อต้องการบันทึกไว้ว่า

การที่เราเข้ามาเขียนบล็อคที่ โอเคเนชั่น

ทุกคนเริ่มจากหนึ่งเหมือนกัน

เริ่มจากเขียนเรื่องที่ 1

เริ่มจากมีผู้เข้าชมคนที่ 1

เริ่มจากมีโหวตที่ 1

.

ส่วนการเดินทางของตัวเลขเหล่านี้  เราไม่สามารถที่จะเข้าไปควบคุมได้

ผมไม่บังอาจนำตัวเองไปเปรียบเทียบกับท่านสุทธิชัย  หยุ่น

แต่ผมกำลังมองว่า

ตัวเลข 100,000 กับนายมะอึกนั้น

มันมากเกินไป

มากจนผมเกิดความรู้สึกว่าน่าจะเพียงพอ

.

ผมขออนุญาตใช้พื้นที่แห่งนี้

ให้กำลังใจกับเพื่อนสมาชิกที่รู้สึกท้อแท้กับจำนวนผู้ชมผู้อ่าน

ขอท่านอย่าท้อแท้ใจ

ทำงานของเราต่อไปตามที่ใจเรารักและปรารถนาเถอะครับ

.

อย่างเช่นความรู้สึกของผมที่ผมมีกับบล็อคแห่งนี้

ผมอยากเขียนผมก็เขียน

ผมอยากพักผมก็พัก

ว่างผมก็เข้ามาเขียน

ว่างผมก็เข้ามาอ่าน

ว่างผมก็เข้ามาเม้นท์

.

ผมไม่ให้บล็อคมามีอิทธิพลต่อความรู้สึกของผมมากนัก (บางครั้งก็มีบ้างเหมือนกัน)

ผมพยายามควบคุมตัวเอง  ควบคุมอารมณ์จากตัวอักษรที่ได้รับจากบล็อค

และผมใช้บล็อคเพื่อระบายและแบ่งปันความสุขมากกว่าการระบายความทุกข์

.

ผมเขียนเรื่อง หนึ่งแสนคลิ๊ก วันนี้

ด้วยอยากบันทึกความรู้สึกบางอย่างของผมในวันนี้ไว้เท่านั้น

ความรู้สึกที่ว่า หนึ่งแสนคลิ๊ก  มันมากเกินไปสำหรับผม

มากจนผมต้องพิจารณาตัวเองอีกครั้งหนึ่ง

หลังจากที่เมื่อวานนั่งจัดระเบียบตัวเองสำหรับการดำรงชีวิตในบล็อคแห่งนี้มาครึ่งวันเต็ม ๆ

.

ขอความสุขสวัสดีจงมีแด่ทุก ๆ ท่าน

.

ปล.

วันอาทิตย์ที่  16  มีนาคม  2551   เวลา 11.00 น.

ในฐานะที่ถูกอุปโลกน์ให้เป็นประธานโครงการจัดกิจกรรมสระแก้ว

จึงขอเชิญคณะกรรมการทุกท่านที่เกี่ยวข้อง "ประชุมสรุปงานสระแก้ว"

ที่...บ้าน"ป้ารุ"..ถนนศรีนครินทร์

กรรมการส่วนหนึ่งเคยไปช่วยกันจัดของขวัญกันที่นั่นแล้ว

ท่านที่ไม่รู้จัก"บ้านป้ารุ" โปรดสอบถาม "ป้ารุ" หลังไมค์

เราจะจบงานกิจกรรมสระแก้วอย่างสง่างามและเรียบร้อยสมบูรณ์

และนำผลการประชุมมากราบเรียนให้ท่านสมาชิกทราบต่อไป

ขอบพระคุณครับ

.