.

การรู้จักเอาใจเขามาใส่เรา

เป็นการกระทำอย่างหนึ่งของการเห็นใจผู้อื่น

เห็นอกเห็นใจผู้อื่นเมื่อผู้นั้นประสบเคราะห์กรรม

เกิดทุกข์ร้อนได้ยากลำบาก

เมื่อเราทราบเหตุ  เราก็ไม่นิ่งดูดาย  พยายามให้ความช่วยเหลือ

.

การเห็นอกเห็นใจผู้อื่น

เป็นการกระทำที่ไม่ต้องลงทุนลงแรงอะไรมากมายนัก

แม้เราจะช่วยเหลือด้านอื่นเขาไม่ได้

เพียงแต่แสดงน้ำใจให้เขารู้ว่า

เราพลอยเศร้าโศกเสียใจในเหตุที่เขากระทบกระเทือนใจ

ก็เพียงพอ

เขาก็จะรู้ว่าโลกนี้ยังมีผู้คนคอยเหลียวแลเอาใจใส่เขาอยู่

.

.

เปิดเรื่องราวเหมือนกับพระเทศน์ในเช้าวันนี้

เพราะผมรู้สึกเห็นอกเห็นใจผู้คนในสังคม

ทุกวันนี้ผู้คนพบกับความทุกข์ยากลำบาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้คนในบล็อคอย่างเรา ๆ ท่าน ๆ

ในแต่ละวันต้องเสพอารมณ์สารพัด

เสพข่าวที่ไม่อยากเสพ

เสพตัวอักษรที่ไม่อยากอ่าน

เสพเสียงเพลงที่ไม่อยากฟัง

เสพภาพถ่ายที่ไม่อยากดู

เสพเสียงนักการเมืองที่พูดจาเล่นลิ้นไปวัน ๆ

ตั้งแต่หัวหน้าเสนาบดี  เสนาบดีคลองหลอด

ไปจนถึงรองโฆษกทำเนียบฯ

.

.

ในแต่ละวันพวกเรารู้สึกกดดันมิใช่น้อย ๆ

แต่พวกเราชาวบล็อคเกอร์ทั้งหลายก็มีความเห็นอกเห็นใจต่อกัน

คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน

แสดงความเอื้ออาทรต่อกัน

พอที่จะทำให้เรามีชีวิตและความรู้สึกรอดจนถึงเวลาจะนอนหลับ

.

.

ใจเขาใจเรา

เป็นคำที่พูดแล้วรับฟังได้ไพเราะเสนาะโสต

ยิ่งคำว่าเอาใจเขามาใส่มาใส่ใจเรา

รับฟังแล้วไพเราะเสนาะยิ่งกว่า

.

เมื่อเอาใจเขามาใส่ใจเราเรียบร้อยแล้ว

ข้อเขียนของนายมะอึก  ก็แทบจะไม่มีอะไรเป็นสาระ  เป็นแก่นสาร

บอกตามความรู้สึกว่า

สงสารคนอ่าน

.

อย่าโกรธอย่าเกลียดผมเลยนะครับพี่น้อง

หากว่าท่านอ่านแล้วไม่ได้อะไรมากไปกว่าความสบายใจ

เพราะผมเอาใจเขามาใส่ใจเราแล้ว

ทุก ๆ ท่านอยากจะมีความสุขความสบาย  มากกว่าความเครียด ความหงุดหงิด

.

.

ขอให้พี่น้องที่เคารพรักทั้งหลาย

จงมีแต่ความสุขความเจริญงอกงามในปัญญา

อ่านแล้วไม่ต้องลำบากใจจิ้มข้อความใด ๆ ตอบก็ได้

ขอให้จิตใจของท่านมีความสุขก็เพียงพอแล้วครับ

.

.

. 

เด็กน้อยคนนี้

แสดงอาการเห็นอกเห็นใจผู้อื่นมากเกินไปหรือเปล่าเพ่ ?

.

สวัสดีครับ

.

.

ปล.

วันอาทิตย์ที่ 16 มีนาคม 2551  เวลา 11.00 น.

มีนัดกันที่ "บ้านป้ารุ"   ถนนศรีนครินทร์

"ป้ารุ" บอกว่าห้ามทานอาหารก่อนออกจากบ้าน

เพราะอาหารที่จัดเตรียมไว้จะเหลือทิ้งเปล่า ๆ  (เสียดาย)

แม่หมี  มีมัสหมั่นไก่  และเนื้อ  มาฝากด้วย (ฝีมือสุด ๆ ย่านวัดแขกสาทรเชียวนะครับ)

ใครมีเวลาว่างก็ไปเจอกัน    ใครไม่ว่างก็โปรดไปเจอกันนะครับ

.

.

ประชุมสรุปงานสระแก้วฉบับย่อ  "สไตล์ประธานมะอึก"

ประชุมแบบเห็นอกเห็นใจคนทำงานที่เหน็ดเหนื่อย

พูดคุยกันแบบเปิดอกเปิดใจ

มีอะไรในใจพูดกันออกมาให้หมด

"พูดกันครั้งสุดท้าย" 

พูดอย่างเอาใจเขามาใส่ใจเรา

.

.

ประชุมเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ตอนเย็นก็ไปออกกำลังกายเตะฟุตบอลตามโครงการของ "หมีปีศาจ"

ที่สนามฟุตบอลโรงเรียนโกศลฯ  เขตสาทร

ใครจะเตะกับใคร ?  ใครจะอัดกับใคร ? ใครจะเชียร์ใคร ?

ว่ากันตามถนัดของแต่ละคน

อย่างเห็นอกเห็นใจต่อกัน

.

เพียงแค่นี้เราก็ลืมรัฐบาล   ลืมเสนาบดีบางคนได้ชั่วขณะหนึ่งแล้วครับพี่น้อง

กราบขอบพระคุณ

.