online

.

ที่เกาะกูดเมื่อ 28-29-30 มีนาคม 2551 ที่ผ่านมา

ผมได้พิสูจน์ถึงทฤษฎี "การไม่รับรู้ข่าวสารการเมือง"

ทำให้มีความสุข

.

การนั่งเฉย ๆ เมื่อทานอาหารเช้าอิ่มท้องของนางฟ้าฯ

การนั่งอ่านการ์ตูนของลูก ๆ หลาน ๆ

.

การนั่งเคี้ยวข้าวต้มมัดในเรือเร็วกลางทะเลลึกของนายมะอึก

และทอดสายตามองทอดเหนือน้ำทะเลสีเขียวใสไปไกล ๆ แทนการจ้องจอคอมพิวเตอร์

.

.

การนอนลอยตัวในทะเลน้ำลึกแถวเกาะรังของคุณชาลีบลูฮิล

การพักผ่อนร่างกายของคุณสุภาวัลย์ด้วยน้ำทะเล

มีคุณวันศุกร์นวดเท้าเบา ๆ

.

สิ่งเหล่านี้มีความสุขกว่าการที่จะต้องมาเสพข่าวการเมือง

หรือเสพคำพูดของขุนศึกฝั่งธน...ของขุนพลกรุงเทพฯ

หรือรับรู้เรื่องราวการเมืองที่ทำให้ระบบย่อยอาหารรวนเรแปรปรวน

.

คณะที่ไปเกาะกูดไม่ใช้เวลากับการดูโทรทัศน์

มีโอกาสหยิบโทรศัพท์มาโทรออกหรือรับสายน้อย

และเราไม่เสวนาการเมือง

กิจกรรมที่เกิดขึ้นอย่างมากมายเบื้องหน้า

ทำให้พวกเรามีความสุขอย่างมากมาย

.

ท่านที่เคารพครับ

การไม่รับรู้  ไม่ใช่ว่าเราจะไม่รู้  หรือโง่เซอะ

แต่บางเรื่องบางราวไม่ควรจะไปรับรู้

ด้วยมนุษย์ธรรมดา ๆ ยังเกิดจริตปรุงแต่ง

ได้รู้ได้ฟังก็นำไปปรุงแต่ง

ปรุงแต่งอย่างไรอยู่ที่ตัวบุคคลแต่ละคน

.

ฉะนั้นการไม่รับรู้  ไม่ได้ยินเสียง

เป็นความสุขอย่างหนึ่งครับ

"เหมือนไฟขาดเชื้อ"

.