| << | เมษายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |||
พิมพ์หน้านี้
|
online . . จาก 5 เมษายน 2550 ถึง 5 เมษายน 2551 ครบหนึ่งปีที่ผมอยู่กับโอเคเนชั่นในบล็อค ในนาม "มะอึก" . โอเคเนชั่นมีอารมณ์กระเพื่อมมากมายในแต่ละวัน แต่เธอสอนให้ผมเลือกสนใจแต่สิ่งดี ๆ ของเธอเท่านั้น สิ่งที่ไม่ดีหรือเลวร้าย เธอบอกให้ผมมองผ่านไป . โอเคเนชั่นเป็นสังคมใหญ่ มีผู้คนมากมาย ทั้งคนที่เดินเข้าและเดินออก เธอบอกให้ผมเลือกและเอาใจใส่เพื่อนบางคนของเธอก็พอ เธอเตือนผมว่า ผมไม่มีทางที่จะไปสนใจเพื่อนของเธอได้ทุก ๆ คน . ในแต่ละวัน โอเคเนชั่นเป็นผู้ให้ เธอให้จนผมอิ่มเอม อิ่มอก อิ่มใจ เธอไม่เคยเรียกร้องสิ่งใดคืนไปจากผม . โอเคเนชั่นไม่เคยปฎิเสธความต้องการของผม เธอรองรับอารมณ์ของผมได้ทุกรูปแบบ . วันที่ผมเหงา เธอคอยปลอบประโลมให้ผมหายเหงา . วันที่ผมโกรธ เธอสอนให้ผมใจเย็น . วันที่ผมเศร้า เธอช่วยซับน้ำตา . วันที่ผมมีอารมณ์สนุกสนาน เธอนั่งขำหัวเราะปรบมือตามด้วยความสนุกสนาน . วันที่ผมหงุดหงิด เธอสะกดให้ผมสงบ . วันที่ผมสงบ เธออนุโมทนาสาธุ . โอเคเนชั่นมีเสน่ห์ชวนให้ใคร ๆ ไหลหลง ผมเคยหลงในเสน่ห์มายา และรสสวาทของเธอชนิดไม่ลืมหูลืมตา . วันนี้ความหลงไหลนั้นหายไป ผมเหลือแต่ความเป็นเพื่อนเป็นมิตร และอยู่ร่วมกันกับเธออย่างมีความสุข . ผมจะอยู่กับโอเคเนชั่นอีกนานหรือไม่ ผมให้คำตอบไม่ได้ ผมรู้เพียงว่า วันนี้ผมยังอยู่ที่นี่ . ขอบพระคุณทุก ๆ สิ่งในโอเคเนชั่น ที่ทำให้ผู้คนมีความสุขทั่วหน้า . |