online

.

.

สองภาพนี้ถ่ายโดยน้องแป๋ม

.

ขลุ่ยคร่ำครวญ  วงเดอะสะล้อ   (แกรมมีหรือเปล่า?)

.

ผมยังคร่ำครวญอยู่กับเสียงขลุ่ยไม่รู้จักจบสิ้น

ไม่ทราบว่าจะทำอย่างไรครับท่าน

บรรยากาศสงกรานต์ก็ต้องให้เป็นบ้านนอกบ้านนาสักหน่อย

และประสงค์จะให้เข้ากับโลโกด้วยอีกอย่างหนึ่ง

.

ยามใดที่ผมจับขลุ่ยขึ้นมาเป่า

ยามนั้นหมายความว่าผมมีความสุขและต้องการเผื่อแผ่ความสุขให้ผู้อื่น

เมื่อต้องเดินทางไปต่างจังหวัด  หรือกลับบ้านนอก

ขลุ่ยคือเครื่องดนตรีชิ้นสำคัญที่จะติดอยู่ในกระเป๋าหรือย่ามของผมเสมอ

.

เสียงขลุ่ยที่ครวญโหยหวน

ไม่เคยทำให้ใครเกลียดชัง

คนเป่าขลุ่ยไม่ต้องแสดงตัวคนให้คนเห็น

ผู้คนสัมผัสได้เพียงเสียงแผ่ว ๆ ก็พอ

.

ในบางครั้งที่ผมต้องการทำสมาธิ

ผมก็ใช้การเป่าขลุ่ย

เพลงแล้วเพลงเล่าที่ปล่อยออกไป  ไพเราะบ้างไม่ไพเราะบ้าง

ผมมีความสุข

ผมไม่ได้ยินเสียงอื่นใดที่จะทำให้ผมหลุดจากสมาธิจากการเป่าขลุ่ยได้

ยกเว้นบางครั้งบางคราวเท่านั้น

.

"นั่งเป่าขลุ่ยอยู่นั่นแหละ  ล้างจานหรือยังละพี่?"

ผมค่อย ๆ ถอนขลุ่ยออกจากริมฝีปาก  ประจงวางลงบนพื้นเบา ๆ

และเดินไปล้างจาน

.

พี่สุภาวัลย์แอบถ่ายภาพนี้ไว้ครับ

.

สวัสดี

.