online

.

.

.

.

ด้วยประสงค์ที่จะให้ "แม่บ้าน" มีหนังสือเดินทาง และได้พักผ่อนจากการทำงานที่หนักมาโดยตลอด

ผมจึงตัดสินใจไปกัมพูชากับเพื่อนบล็อคเกอร์  โดยมี "อาจารย์ศุภศรุต" เป็นแม่งานในการเดินทาง

8 - 11 พฤษภาคม  2551  รวม 4 วัน 3 คืน

.

ขณะที่ผมรับราชการ  ผมมีหนังสือเดินทางสีน้ำเงิน  ได้รับความสะดวกมากมายในทุก ๆ เรื่อง

ครั้งนี้  ผมใช้หนังสือเดินทางสีน้ำตาล  แต่ก็ได้รับความสะดวกเช่นเดียวกัน  เพราะมีผู้ดำเนินการในการยื่นขอวีซาที่สถานทูต  การประทับตราผ่านชายแดน  และเรื่องอื่น ๆ  ทั้งหมด

การเดินทางไปเสียมเรียบ  เพื่อจะเยี่ยมชมปราสาท  และสัมผัสชีวิตผู้คนครั้งนี้  ถือว่าเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่  เพราะคณะเดินทางทุก ๆ คน  ต้องการความรู้ที่แท้จริง  มากกว่านักเดินทางเพื่อการท่องเที่ยวธรรมดา ๆ

.

ท่านที่เคารพครับ 

ก่อนจะเดินทาง  ผมมีความตั้งใจว่าเมื่อกลับประเทศไทย  ผมพร้อมที่จะนำเสนอเรื่องราวต่าง ๆ ในหลาย ๆ แง่มุม

แต่เมื่อกลับมาถึงบ้าน  ผมพบว่า  ความรู้ของผมที่มีอยู่และจะเขียนถึงประวัติศาสตร์ในอดีตกาลนั้นมีน้อยนิดเหลือเกินกับสิ่งที่ได้พบได้เห็น

ปราสาทแต่ละแห่งช่างยิ่งใหญ่  ไม่ว่าจะเป็นปราสาทบันทายฉมาร์....นครวัด.....ปราสาทตาพรม....ปราสาทเกาะแกร์....ปราสาทบึงมาเรีย....และปราสาทอื่น ๆ

สิ่งที่ได้รับและอยู่ในความรู้สึกในขณะนี้  คือความเข้าอกเข้าใจในคนขะแมร์  เลิกกลัวถึงหลาย ๆ เรื่องที่เกี่ยวข้องกับกัมพูชา

.

ผู้คนเขาน่ารัก  ยิ้มแย้มแจ่มใส  รู้จักคำว่า "เพียงพอ...พอเพียง"

ที่สำคัญ  เขามีวิธีการในการแก้ปัญหาชีวิตของเขาเองอย่างน่าพึงพอใจครับ

.

ผมนั่งทบทวนการเดินทางไปประเทศกัมพูชามาเป็นเวลา 1 วัน

ถ่ายทอดออกมาได้แค่นี้ก่อนนะครับ

คืนนี้ขอหลับให้เต็มตื่นอีก 1 คืน  เพื่อที่จะได้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับเรื่องราวดี ๆ ในมุมมองของนายมะอึก  และเล่าสู่กันฟังต่อไป.

โชคดีนะครับท่านที่เคารพ.

.

....ทำหน้าทะเล้นเชียวเธอ.....