online

.

.

เมื่อผมตัดสินใจแน่นอนว่าจะเดินทางไปพักผ่อนและท่องเที่ยว  ที่เมืองขะแมร์  เสียมเรียบ   กับคณะเพื่อนฝูงในโอเคเนชั่น  ผมจึงเตรียมเนื้อเตรียมตัวในหลาย ๆ เรื่องอย่างละเอียดละออพอสมควร  เพราะสถานที่แห่งนี้ผมไม่เคยไปมาก่อน

.

เรื่องแรกคือเรื่องการเงิน 

การเดินทางไปไกล ๆ ถึงสองคน  ต้องใช้เงินก้อนใหญ่  อีกทั้งผู้ที่อยู่ทางบ้าน  ไม่ว่าจะเป็นลูก ๆ หรือสัตว์เลี้ยงที่ไม่ใช่ลูก  เขาต้องกินต้องใช้เหมือนกัน   ต้องจัดเตรียมไว้ให้เพียงพอ  อย่างน้อยเป็นขวัญและกำลังใจ  หากลูกตะโกนโวยวายขึ้นมาว่า  ขอไปเที่ยวด้วยทั้งสองคน  พ่อกับแม่คงจะลำบากใจไม่ใช่น้อย 

.

เรื่องการเงินผ่านพ้นไป  เรื่องต่อมาคือเรื่องเอกสาร

ไปต่างประเทศ  ต้องมีหนังสือเดินทาง  โชคดีที่ในปัจจุบันการจัดทำหนังสือเดินทางของกรมกงศุล  กระทรวงการต่างประเทศ  จัดว่ารวดเร็วฉับไว   ใช้เพียงบัตรประชาชนใบเดียว และเงินอีก 1,000 บาทถ้วน  ก็สามารถมีหนังสือเดินทางเป็นของตัวเองได้ภายในสามวันเท่านั้น

ในส่วนตัวของผมเองไม่มีปัญหาอะไรนัก    ผมพร้อมที่จะเดินทางออกนอกประเทศทันทีเมื่อใจเรียกร้อง    แต่แม่บ้านซึ่งเป็นข้าราชการนี่ซีครับ   ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่  เพราะข้าราชการประเทศไทยจะเดินทางไปต่างประเทศต้องได้รับอนุญาตจากผู้บังคับบัญชาระดับสูงเสียก่อนเท่านั้น  เราจะถือว่าเดินทางเลยอรัญประเทศไปหน่อยเดียวเข้าไปทางปอยเปตไม่น่าจะมีปัญหาอะไรไม่ได้   เพราะเป็นการกระทำความผิดทางวินัย  ไม่เกิดเรื่องเกิดราวขึ้นไม่เท่าไหร่  หากมีเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น  อธิบายความกันยืดยาว  และต้องได้รับโทษสถานหนัก

ประกอบทั้งช่วงระยะเวลาปลายเดือนเมษายน   แม่บ้านมีงานราชการต้องนำลูกน้องไปสัมนาที่จังหวัดระยอง  กว่าจะช่วยจัดเวลาให้เธอปลีกตัวไปทำหนังสือเดินทางได้   และจัดเตรียมเรื่องราวให้ถูกต้องตามระเบียบของทางราชการ   ผมก็ลุ้นจนตัวโก่ง

เข้าประเทศกัมพูชา  ต้องได้รับวีซานะครับ  ไม่ใช่มีหนังสือเดินทางแล้วจะเดินดุ่ย ๆ เข้าไปได้  คนไทยอาจจะเห็นว่าเป็นเรื่องไม่สำคัญ  แต่ของเขาถือว่าสำคัญ  เพราะการอนุญาตให้บุคคลต่างชาติเข้าประเทศนั้น  มีค่าธรรมเนียมอันเป็นรายได้ส่วนหนึ่ง  ขอวีซาแบบหวานเย็น 3 วันได้รับอนุญาต  เขาคิดเงิน 20 ดอลล่า US    หากต้องการชนิดรวดเร็วรับวีซาได้ทันที  เขาคิดเงิน 25 ดอลล่า US    คนไทยชอบใช้บริการอย่างหลัง

.

.

หนังสือเดินทางพร้อมในมือก็สบายใจ

เอาเข้าจริง ๆ คณะนี้  VIP ตลอดรายการครับ

ไม่ต้องเข้าแถว  ไม่ต้องรี ๆ รอ ๆ

ทุกอย่าง คุณโอภาส เคลียร์จนทางปลอดโปร่งทั้งหมด

เดินผ่านด่านตัวปลิวยังกะเดินไล่ควายในทุ่ง

แถมมีการฝากหนังสือเดินทางไว้ที่ปอยเปต  ไม่ต้องพกไปที่ปราสาทหินให้หนักกระเป๋า

โปร่งจริง ๆ ขอบอก

.

.

การเตรียมตัวเรื่องต่อไป  คือการเตรียมอ่านข้อมูลเรื่องราวในประวัติศาสตร์ของปราสาทหินต่าง ๆ ที่จะไปเยี่ยมชม  จะมัวรอรับฟังไกด์อธิบายอย่างเดียวไม่เพียงพอหรอกครับ    และการท่องเที่ยวครั้งนี้  เน้นที่ปราสาทหินซะด้วย   สืบเนื่องมาจากหัวหน้าคณะเดินทางคืออาจารย์วรนัย  ท่านเป็นนักโบราณคดี  และเป็นนักโบราณคดีที่คิดนอกกรอบ  คิดไม่เหมือนชาวบ้าน  เป็นตัวของตัวเองสูง  หากผมทำการบ้านไม่เพียงพอ   ผมก็จะเดินดูหินจนเป็นหินไปแค่นั้นเอง  ไม่ได้ความรู้อะไรกลับมา  ที่สำคัญท่านอาจารย์เจี๊ยบ  ท่านเป็นคนที่คิดเร็ว  พูดเร็ว  ผมจึงต้องทำการบ้านมากหน่อย  และตั้งใจไว้ว่า  ไม่ว่าอาจารย์จะบรรยายแบบไหน  ผมต้องตามให้ทันให้ได้

โชคดีครับ  ช่วงระยะเวลาดังกล่าว  เครื่องคอมพิวเตอร์ที่บ้านชำรุด  ผมไม่มีโอกาสเปิดเครื่องเข้ามาในบล็อคโอเคเนชั่น  ทำให้มีเวลาอ่านหนังสือเรื่องราวของปราสาท  เรื่องราวของประเทศกัมพูชาได้อย่างมากมาย   โดยไม่มีอารมณ์ใดหรือสิ่งใดมารบกวนสมอง

ที่สำคัญ  ผมต้องทำการบ้านเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า  เพราะแม่บ้านที่เดินทางไปด้วย  เป็นคนไม่ชอบอ่านหนังสือ  ไม่ชอบรับรู้อะไรล่วงหน้า  แต่เมื่อมีอะไรไม่เข้าใจ  คุณเธอจะเค้นเอาที่ผมจนได้  ผมก็ต้องตอบให้ได้ในทุก ๆ เรื่องที่เธอจะถาม

.

.

เทวรูป 8 กร

เมื่อเดินเข้านครวัดไปทางเข้าด้านขวาของโคปุระ  จะเจอเทวรูป 8 กร ประดิษฐานอยู่

ใหญ่ขนาดสองเท่าของตัวคนโต ๆ

แต่เดิมเขาก็เชื่อกันว่าเป็นเทวรูปพระวิษณุหรือพระนารายณ์

แต่ปัจจุบันนักวิชาการเชื่อว่า  น่าจะเป็นพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร

เพราะเป็นศิลปะแบบบายอน  อายุราวต้นพุทธศตวรรษที่ 18 ซึ่งเป็นยุคหลังจากการสร้างนครวัดแล้ว

อีกทั้งยังมี 8 กร  พระนารายณ์ต้องมี 4 กรเท่านั้น

และบนเศียรมีร่องรอยของการแกะสัญญลักษณ์พระอามิตาภะพุทธ  ประดับอยู่

เขาเถียงกันอย่างนี้แหละครับ  เราจึงต้องทำการบ้านบ้าง

มิฉะนั้นใครบอกว่าเป็นอะไร  ต้องเชื่อจนหมด

.

.

เรื่องเสื้อผ้า  รองเท้า  และสิ่งอื่น ๆ สำหรับบรรจุลงในกระเป๋าเดินทางก็เป็นเรื่องสำคัญ  เราต้องไปเดินป่า  ปีนป่ายปราสาทหิน  ไม่ได้ไปเดินช้อปปิ้งในศูนย์การค้า   หรือใส่สูทผูกไทน์  ไปนั่งชมการแสดงดนตรีในห้องแอร์  เสื้อผ้าเครื่องแต่งตัวจึงต้องได้รับการเอาใจใส่ดูแล   วันไหนใส่ชุดไหน  ตอนเย็นแต่งอย่างไร  ต้องเตรียมพร้อมหมด   ไม่มีเวลาที่จะมานั่งสำอางอย่างแน่นอน

สุดท้าย  คือการเตรียมร่างกายให้พร้อม 

ร่างกายต้องแข็งแรงเพียงพอสำหรับการสมบุกสมบันในระยะเวลา 3-4 วัน  ไม่ว่าจะเป็นขา  หัวใจ  ปอด กระเพาะ  ผมและแม่บ้านจึงออกกำลังกายในทุก ๆ วัน   เพื่อให้ฟิตปั๋งตลอด 24 ชั่วโมง  ร่างกายที่สมบูรณ์เท่านั้น  จะทำให้การเดินทางท่องเที่ยวสนุกสนานและมีความสุขที่สุด  เพียงแค่ท้องเสีย  หรือเป็นหวัดขณะเดินทาง   นับเป็นเรื่องที่เซ็งเป็ด

.

.

ปราสาทพนมบาแค็งครับ  อยู่บนยอดเขาพนมบาแค็ง

เดินลุยนครวัด นครธม กันมาทั้งวัน  จุดสุดท้ายเดินขึ้นเขา และปีนบันไดแคบ ๆ ขึ้นไป

ไปเพื่อชมความงามของเมืองพระนครในยามเย็น

จะนั่งช้างขึ้นไปก็ได้  เขาคิดคนละ 15 ดอลล่า สำหรับขาขึ้น  10 ดอลล่า สำหรับขาลง

แต่พวกเราประหยัดด้วยการเดินเท้าครับ

บันไดหินโบราณก็มี  แต่พังหมดแล้ว  ต้องเดินไปบนทางที่ขรุขระ ประมาณ 20 นาที

แต่เดินขึ้นภูเขานะครับ

งานนี้ทดสอบความแข็งแกร่งของขาและหัวใจ

เหงื่อโชกไปตาม ๆ กัน  แถมท้ายด้วยเม็ดฝนตกใส่หัวล้านด้วย

ประทับใจอย่าบอกใครเชียว

ไม่เหนื่อยครับ  เพราะร่างกายฟิตปั๋ง

.

.

เขียนมายาวพอสมควรแล้วครับ   ผมยังไม่ได้หิ้วกระเป๋าออกจากบ้าน

เหตุผลส่วนตัวที่ผมนำเรื่องราวเหล่านี้มาเล่าสู่กันฟัง    เพื่อประสงค์จะให้เกิดประโยชน์กับผู้ที่มีความจำเป็นต้องเดินทางไปต่างประเทศ  หรือไปเที่ยวไกล ๆ   ในโอกาสต่อไป  เรื่องนี้จะไม่เกิดประโยชน์อันใดเลยกับผู้ที่ไม่ชอบเตรียมตัว

สำหรับบางท่านอาจจะไม่เห็นความสำคัญ  ก็ไม่เป็นไรครับ  ขอเพียงใครสักคนที่ได้เห็นความสำคัญกับข้อเขียนนี้  และสามารถนำไปใช้เพื่อการเตรียมตัวในอนาคต   ผมก็พึงพอใจแล้วครับ

ผมอาจจะละเอียดเกินพ่อบ้านไปสักนิด  เพราะแม่ซึ่งเป็นผู้ที่จัดกระเป๋าเดินทางให้พ่อมาโดยตลอด  ได้ปลูกฝังนิสัยนี้ไว้กับผมมาตั้งแต่เล็ก ๆ ครับ  และแม่ไม่เคยทำให้พ่อบ่นว่าลืมโน่นลืมนี่เมื่อออกจากบ้าน

เบื่อไหมครับสำหรับการนำเสนอในลักษณะนี้ ?

วันนี้เขียนหนังสือได้ลื่นไหลมากครับ  เพราะทุกตัวอักษรออกมาจากประสบการณ์ล้วน ๆ

อ่านสบาย ๆ นะครับ  แล้วท่านจะมีความสุข

.

.