online

.

.

ภาพจากกล้องน้องป้อ..

.

9  พฤษภาคม  2551

สมัยเป็นเด็กนักเรียน  เราท่องจำกันปาว ๆ ว่า สิ่งมหัศจรรย์ของโลกทั้ง 7 อย่างนั้น    สิ่งหนึ่งที่อยู่ใกล้ประเทศไทยที่สุดคือ  "นครวัดนครธม"    และมีภาพข้างบนนั้นประกอบ  ครูหยิบภาพนี้มาสอน  ก็เรียกเต็มปากทันทีว่า  นี่คือ "นครวัดนครธม"  นะคะนักเรียน

ผมก็จำมาตลอดเหมือนกันว่า  เจ้าปราสาท 5 ยอดนี้  คือ "นครวัดนครธม"  และผมก็ตั้งใจเหมือนกับที่ใครต่อใครตั้งใจไว้นั่นแหละครับว่า   อยากไปเที่ยวสักครั้ง  เพราะนายฝรั่งที่เป็นปราชญ์ของโลกตะวันตก ชาวอังกฤษ ที่ชื่อ  นายอาร์โนลด์  ทอยน์บี  กล่าวประโยคทองไว้ว่า " SEE  ANGKOR  AND  DIE "

บางคนก็แปลว่า "ไม่เสียดายชีวิตหากได้เห็นเมืองพระนคร"

บางคนก็แปลว่า" ไปชมเมืองพระนครก่อนตาย"

อาจารย์ศุภศรุตแปลไว้ว่า  "ถึงตายก็ไม่เสียดาย หากได้ชายตาแลพระนครเพียงสักครั้ง"

พี่สุภาวัลย์แปลไว้ว่า " เห็นนครวัดก็ตายตาหลับแล้ว"

หากผมจะแปลว่า  " ไปดูเมืองพระนคร  แล้วไปตายซะ"    ก็น่าจะได้นะครับ

.

.

ต่อมา...ผมทำความเข้าใจเรื่องปราสาทเก่า ๆ อ่านหนังสือเข้ามาก ๆ  เฮ้ย !  ความรู้เก่าของเรามันผิดนี่หว่า  "นครวัด  คือสถานที่หนึ่งแห่ง  ส่วนนครธม  คือสถานที่อีกหนึ่งแห่ง"  ไม่ใช่ที่เดียวกันสักหน่อย 

.

ปราสาทรูปหน้าคนเยอะ ๆ นี้  เรียกว่าปราสาทบายน หรือบายอน  เป็นศูนย์กลางของ นครธม

.

.

ผมจัดลำดับสมองใหม่ว่า   "นครวัด" คือเจ้าปราสาท 5 ยอด    ส่วน"นครธม"  คือเจ้าปราสาทที่มีหน้าคนเยอะ ๆ   สมองก็เริ่มจำใหม่  อ่านไปอ่านมา  ตำราที่เขียนเพิ่มเติมบอกให้รู้ว่า  นครธม  คือชื่อสถานที่กว้าง ๆ มีกำแพงล้อม  มีสระน้ำ  มีประตูเมือง 

ส่วนเจ้าปราสาทที่มีหน้าคนเยอะ ๆ เขาเรียกว่า ปราสาทบายอน หรือปราสาทบายน

เอาเข้าไป..ข้อมูลใหม่อีกแล้ว   .สมองก็ต้องจดจำใหม่  ไม่เป็นไร  จำได้ก็ลืมได้....

.

.

พี่น้องครับ  มันยากเหลือเกินนะครับที่จะไปจดจำสิ่งที่เรายังไม่เคยไปพบไปเห็น  ผมแยกเรื่องนี้ให้ท่านทราบเล่น ๆ  เท่านั้น  ท่านที่ไม่ชอบเรื่องปราสาทหิน  ก็ผ่านไปเหอะ  เพราะเรื่องหินพวกนี้ไม่ทำให้ผู้ที่ไม่ชอบชอบมันขึ้นมาได้หรอก  แต่คนที่ชอบศึกษาหาความรู้  ยิ่งเรียนยิ่งท่องยิ่งดูยิ่งสนุกสนานเบิกบานใจ  ขอระวังไว้เพียงว่า  ท่องไปเรียนมา  จากเรื่องปราสาทหิน  กลายเป็นโรคประสาท  จะเดือดร้อนหมอเปล่า ๆ  เท่านั้น

.

เมื่อแยกความรู้สึกออกจากกันได้แล้ว  ผมจะเริ่มที่ "นครธม" ก่อน  เพราะขณะนี้ก็ใกล้จะเที่ยงวันแล้ว  ไกด์มอมบอกว่า  เที่ยวปราสาทละแวกนี้ให้จบในตอนช่วงเช้า  ช่วงบ่ายไว้เดิน "นครวัดเพียงแห่งเดียว"

.

ภาพนี้จากกล้องของวันศุกร์....

ท่านคงจะทราบนะครับว่า  ขณะนั้นผมยอมรับช่างภาพท้องถิ่นเป็นช่างภาพประจำตัวไปแล้ว

.

.

ตำราบอกไว้ว่า  

พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 สร้างนครหลวงขนาดมหึมาขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 1724  เป็นเมืองรูปสี่เหลี่ยมจตุรัส  มีกำแพงล้อมรอบยาวด้านละ  3 กิโลเมตร สูง 7 เมตร  และคูเมืองรอบกำแพงกว้าง 100 เมตร  ตรงกลางกำแพงแต่ละด้านมีประตูหนึ่งประตู  ยกเว้นทิศตะวันออกมีสองประตู  เหนือประตูทำเป็นปรางรูปพระพักตร์อวโลกิเตศวร  พื้นที่ในเขตกำแพง  มีขนาดถึง 9 ตารางกิโลเมตร  หรือกว่า  5,000 ไร่   ความยิ่งใหญ่ขนาดนี้  ทำให้นครหลวงแห่งใหม่ถูกเรียกในเวลาต่อมาว่า "นครธม"  หรือเมืองใหญ่

ท่านเห็นประตูเมืองนะครับ  นางแบบหน้าประตูของผมเหลือตัวนิดเดียว  ประตูนี้เป็นประตูทางด้านทิศใต้  ชื่อว่าประตูตอนเล-อม  เป็นทางออกที่จะมุ่งไปนครวัด

.

เพราะเมืองนครธม  ยังมีประตูเมืองแคบ ๆ พอที่จะให้ช้างเดินผ่านได้   บริษัทผู้จัดการท่องเที่ยวก็บอกว่า  คณะทัวร์ที่เดินทางด้วยรถคันเล็ก ๆ ก็เข้าไปเหอะ  แต่ผู้ที่เดินทางมาด้วยรถบัส  ต้องเปลี่ยนเป็นรถของบริษัท    หรือนั่งช้าง  หรือนั่งรถม้า  หรือจะเช้ารถกอล์ฟแบบคุณนายเข้าไปก็ได้

.

.

.

การเดินทางเข้าสู่เมืองนครธมต้องเดินข้ามสะพานหินที่ทอดตรงสู่ประตูเมือง  ราวสะพานข้างซ้ายสลักรูปเทวดา 54 รูป  ราวสะพานข้างขวาสลักรูปอสูร 54 รูป  กำลังฉุดพญานาค  โดยมีปรางค์เหนือเหนือประตูเมือง  เปรียบเสมือนเขามันทระที่ใช้ในการกวนเกษียรสมุทร

.

อสูรตนนี้  ชื่อ เจ้าชายเจี๊ยบวรนัย  เข้ามาช่วยฉุดพญานาคกับเขาด้วย

.

.

โอ๊ย...!  ยังอยู่ที่ประตูนครธมเลยครับ  เหนื่อยซะแล้ว.....

ผมขออนุญาตกดคำว่า "แผยแพร่" ก่อนนะครับ  และจะนั่งเขียนเรื่องนครธมต่อให้จบวันนี้ เพราะหากผมมัวแต่ช้า  เครื่องคอมพิวเตอร์  หรือระบบเกิดมีปัญหา  ที่เขียนมาใส่รูปมาข้างต้นจะหายหมด    เคยเป็นเช่นนั้นไหมครับ?  ผมเป็นบ่อย ๆ 

(ช่วงนี้ไว้วางใจอะไรไม่ค่อยจะได้นะครับ  ปราสาทพนมรุ้ง  มันยังขึ้นไปทุบหินเพื่อตัดไม้ข่มนาม  ผู้รู้เขามองเจตนาออกว่า  มันทำ...ไปทำไม?   ที่เมืองนครฯ มันก็ให้น้องเขยไปเหยียบฐานศาลหลักเมืองที่สนามหน้าเมือง  ไปยิงปืนสลุตที่เขาขุนพนม   ทำตัวยังกะจะเป็นเจ้าฯ  คงจะบ้าไปกันใหญ่แล้วครับ)

หรือจะลองไปอ่านเรื่องนี้ก็ได้ครับ ...“ปรากฏการณ์พนมรุ้ง” การผลิตซ้ำ “อวิชชา” ของสังคมไทย   อาจารย์ศุภศรุตมีมุมมองที่น่าสนใจ

http://www.oknation.net/blog/voranai/2008/05/21/entry-1

.

.

หากท่านเข้ามาก่อนเที่ยง  จะเห็นเพียงสั้น ๆ  แค่นี้  บ่ายเข้ามาอีกครั้งนะครับ

หรือจะเข้ามาอ่านพรุ่งนี้อีกก็ได้  หากใจของท่านปรารถนา.....

.

ผมไปทานอาหารเช้า..แป๊บ........ปู้น....ปู้น....

.