online

.

.

ผมก็แวะโน่นแวะนี่ไปเรื่อยเปื่อย

เที่ยวชมปราสาทเมืองกัมพูชาไม่จบซะที

.

.

ก่อนจะไปกันต่อ  ผมขอทบทวนความทรงจำของตัวเองสักนิดนะครับ

การจะท่องเที่ยวให้สนุก  จะต้องแม่นแผนที่

มิฉนั้นจะเหมือนคนตาบอดคลำช้าง 

เพราะการเข้าไปในสถานที่ไหนสักแห่งที่เราไม่คุ้นเคย

เพียงงงว่าทิศไหนอยู่ทางไหนหน่อยเดียว  เราจะมึนตึ๊บ....ทันที

.

.

.

.

ผมหยิบแผนที่ประเทศกัมพูชามากาง

และชี้ให้ท่านเห็นว่าวันแรก(8 พ.ค.2551) 

  เราเดินทางจากชายแดนปอยเปตมาตามทางหลวงหมายเลข 6

เมื่อถึงเมืองศรีโสภณ  เราก็เลี้ยวไปทางเหนือเพื่อไปชมปราสาทบันทายฉมาร์

จากนั้นเดินทางเข้าไปพักที่ตัวจังหวัดเสียมเรียบ

จังหวัดเสียมเรียบอยู่เหนือทะเลสาปหน่อยหนึ่งนะครับ

.

.

วันที่สอง  เราก็เที่ยวชมปราสาทในเมืองพระนครซึ่งมีอยู่มากมาย

ชมอย่างละเอียดบ้าง  นั่งรถผ่านบ้าง  เพราะจำกัดด้วยเงื่อนไขแห่งเวลา

แต่ผมไม่กลัวเพราะผมทำการบ้านมาอย่างดี

และผมมีอาจารย์ศุภศรุตเป็นที่พึ่งอยู่แล้ว

เพียงแต่ผมจะรับฟังการถ่ายทอดของอาจารย์แล้วผมจะเข้าใจหรือไม่เท่านั้น?

.

.

วันที่สองของการท่องเที่ยว ( 9 พ.ค. 2551) ภาคบ่ายเราเสร็จจากนครวัด

เราก็เดินทางไปที่เขาพนมบาแค็ง

.

ปราสาทบาแค็ง  ฝีมือน้องต๋อยวันศุกร์

.

ทุกโปรแกรมทัวร์จะบรรจุการเดินขึ้นเขาพนมบาแค็งเพื่อไปชมพระอาทิตย์ตกดินไว้ด้วย

.

บันไดเบื้องหน้านั่นแหละครับแคบจนต้องตะแคงตีนเดินทีเดียว

(ภาพของต๋อย)

.

วันนั้นพวกเราทุกคนเดินขึ้นเขา  ไปนั่งจ้องดวงอาทิตย์เรียบร้อย

แต่เมื่อมีสายฝนโปรยปรายลงมา  ทุกคนก็รีบลงจากภูเขา  และมานั่งรอที่รถ

ยกเว้นอาจารย์ศุภศรุตและพี่สุภาวัลย์ที่ไม่กลัวฝน

ก็ได้ดูพระอาทิตย์ตกดิน

.

อาจารย์ศุภศรุตก็ได้เห็นพระอิศวรกินของแปลก

ผมจะอธิบายความไว้สักนิดนะครับ

นักท่องเที่ยวใส่เสื้อแดงท่านนั้นคงเดินขึ้นภูเขา  และปีนป่ายปราสาทบาแค็งขึ้นมา

ท่านคงจะเหนื่อย  และหาที่นั่งเพื่อการพักขาที่เมื่อยล้า

.

สถานที่ที่เธอนั่ง  คือองค์ศิวลึงค์ของพระศิวะผู้เป็นเจ้า

เธอนั่งทับ...ฉับ...ฉึก...ลงไปอย่างมีความสุข

ความปวดเมื่อยคงจะคลายหายไปเหมือนปลิดทิ้ง

.

.

ท่านที่เคารพครับ

ผมหยิบเรื่องนี้มาเล่าเพื่อต้องการให้ท่านเห็นเป็นบทเรียนว่า

การที่เราจะไปท่องเที่ยวที่หนึ่งที่ใด  เราต้องระวังตัวเองตลอดเวลา

ไม่รู้ก็ต้องถามผู้รู้

ผู้หญิงทุกคนที่นั่งทับศิวลึงค์พระอิศวร

จะเป็นภาพที่นักท่องเที่ยวผู้รู้เรื่องราวเห็นและประทับใจไม่รู้เลือน

ผลจะเป็นอย่างไรบ้าง  ต้องให้อาจารย์ศุภศรุตมาขยายความ

ส่วนเธอจะท้องหรือไม่...ผมไม่ทราบ?

.

.

ภาพพระอาทิตย์จะตกดินมองจากกล้องพี่สุภาวัลย์ครับ

กล้องอื่นไม่มีใครถ่าย  เพราะนั่งรอกันอยู่ในรถทั้งหมด

.

.

เช้านี้ผมตั้งใจจะเขียนเรื่องเกาะแกร์

ไหงมาลงที่ศิวลึงค์พระศิวะชิมของแปลกจนได้....ผ่าง....! !

.