online

.

.

การเตรียมตัวไปเยือนเมืองขะแมร์ครั้งนี้

ในโปรแกรมการเดินทางบอกไว้เพียงว่า

.

วันที่ 10 พฤษภาคม 2551

07.00 น. ออกเดินทางสู่เกาะแกร์  หรือเมืองโฉกครรคยาร์ (เกาะแห่งเกียรติยศ)

ราชธานีที่ถูกหลงลืมไว้กลางป่า

ที่แห่งนี้เคยเป็นราชธานีในยุคพระเจ้าชัยวรมันที่ 4 อยู่ถึง 20 ปี

ชมป่าปราสาทกลางไพรสณฑ์ที่เกาะแกร์

ประกอบด้วยปราสาทกรอฮอม  ปราสาทอิฐแดงหลังใหญ่

โคปุระยุคแรก ๆ ที่ใช้เป็นที่ประดิษฐานเทวรูปพระศิวะขนาดใหญ่

ตื่นตาและเหน็ดเหนื่อยไปกับ "ปราสาทธม"

ซึ่งเป็นปราสาทรูปทรงปิรามิดแบบขั้นบันได  ความสูงกว่า 40 เมตร

บนยอดเคยเป็นปราสาทใหญ่ที่ประดิษฐานศิวลึงค์ที่มีความสูงถึง 18 เมตร

.

.

รายละเอียดเขามีให้ผมเพียงแค่นั้นจริง ๆ ครับ

มันไม่เพียงพอสำหรับความอยากรู้ของผม

ต้องหาความรู้เพิ่มเติม

ช่วงก่อนเดินทางให้อึดอัดหัวใจยิ่งนัก  เพราะคอมพิวเตอร์เจ้ากรรมที่บ้านมามีปัญหา

ไม่สามารถหาข้อมูลได้

เดินออกจากบ้านทุกวันเพื่อหาซื้อหนังสือ  ที่มีผู้รู้เขียนไว้เกี่ยวกับเกาะแกร์

ก็หาแทบไม่ได้

.

.

ไปได้หนังสือมาเล่มหนึ่ง

เขียนโดย "วิชชุ  เวชชาชีวะ"

เล่าให้ฟังว่า

การเดินทางไปเกาะแกร์ มีทางเลือกสองวิธีคือ

โดยเฮลิคอปเตอร์  หรือโดยถนนท้องถิ่น

.

เมื่อปี พ.ศ.2541-2542

มีฝรั่ง 2 คน เดินทางไปเกาะแกร์ คือ แมท จาคอบสัน และ แฟรงค์ วีซาเคย์

เขาเล่าถึงการเดินทางของเขาอย่างมหาโหดและสนุกสนาน

ผมทราบว่า  การเดินทางวันนี้ไม่โหดร้ายเหมือนวันนั้นแต่ผมก็ตื่นเต้นมาก

.

คณะของเราทานอาหารเช้าเรียบร้อยก็ออกเดินทางมุ่งสู่เกาะแกร์

ถนนเบื้องหน้าสวยงามด้วยบรรยากาศธรรมชาติ

ท้องถนนมีรถเล็ก ๆ มอเตอร์ไซด์และจักรยานเป็นหลัก

สวยมั๊ยครับ?

.

เกาะแกร์อยู่ห่างจากเมืองเสียมเรียบ 81 กิโลเมตร

อยู่ในเขตจังหวัดพระวิหาร  ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองพระนคร

ใช้เวลาเดินทางประมาณ 3 ชั่วโมง

.

.

คุณโอ  ผู้เป็นไกด์บอกว่า

ที่ที่เราจะไปเพิ่งจะเปิดให้เข้าชมเมื่อไม่นานมานี้เอง

เขาเคลียร์ทุ่นระเบิดออกหมดแล้ว(บางจุด)

.

เจ้าพระคุณเอ๊ย ! !

มันช่างน่าตื่นเต้นเสียนี่กระไร

.

แต่ผมไม่กลัวหรอกครับพี่น้องครับ

เพราะหัวหน้าคณะของผมซึ่งเป็นนักสำรวจปราสาทผู้นี้ก็ไม่เคยไปเหมือนกับผม

เป็นอะไรก็เป็นเถอะ  ผมรับรองว่าคนที่ท่านเห็นในรูปคนนี้

(เจ้าชายเจี๊ยบวรนัย)

ต้องมีอันเป็นไปก่อนผมแน่ ๆ

เพราะอาจารย์ชอบวิ่งล่วงหน้าไปก่อนคนอื่น ๆ ในทุก ๆ สถานที่เท่าที่ผ่าน ๆ มา

.

เอ ! ....ดูหน้าตาท่าทางแล้วรู้สึกว่าจะเป็นกังวลเหมือนกันนะครับ

คิ้วต่ำผิดปกติ

หุ..หุ..

.

.