• passama
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : kwanjit07@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-04-04
  • จำนวนเรื่อง : 23
  • จำนวนผู้ชม : 5077
  • จำนวนผู้โหวต : 40
  • ส่ง msg :
ภัสมะ (ขวัญจิตต์ เนียมเกตุ)
บทกวี บันทึกเรื่องราวของขวัญจิตต์ เนียมเกตุ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/passama
วันอังคาร ที่ 12 สิงหาคม 2551
สุดถนน
Posted by passama , ผู้อ่าน : 125 , 17:31:53 น.  
พิมพ์หน้านี้

                                               สุดถนน                                 สุดถนน  เบื้องหน้า  ฟ้าหรือน้ำ                ขาวหรือดำ  อัดอั้น  อกหวั่นไหว                เกินเงียบนิ่ง  อารมณ์  เกินข่มใจ                กี่ร้อยคน  ย่างไป  มิย้อนคืน                                จดปลายรุ้ง  ลิบตา  สุดฟ้าโพ้น                จักเปือกตม  หล่มโคลน  ทุกหลับตื่น                หรือเพลงใด  ร้อยรัด  ให....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 3 สิงหาคม 2551
ปลอบกวี
Posted by passama , ผู้อ่าน : 147 , 14:20:21 น.  
พิมพ์หน้านี้

ปลอบกวี ถามข่าวถึงผองกวีแก้ว รินหายใจผ่าวแผ่วอยู่แถวไหน ถักทอใยฝันอันอำไพ หรือท้อร้าวหวาดไหวอยู่ในนั้น สับสนหม่นคว้างบนทางเคว้ง นิ่งเงียบวังเวงคืนร้างฝัน ยินเพลงไผ่เสียดสีกล่อมชีวัน กรีดลึกรอยโศกศัลย์ในหัวใจ เป็นดั่งหนึ่งคนหม่นไหม้ ครวญคร่ำร่ำไห้รินหยาดใส ลบเลือนบาดแผลแต่เยาว์วัย สะทกวูบสะท้านไหวสะท้านทรวง ซบหน้าเค้นคำแล้วพร่ำพ้อ เก็บใยหมองถักทอทุกข์ใหญ่หลวง คลี่ม่านหมอกขื่นขมสังคมลวง ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 31 กรกฎาคม 2551
สะพานรุ้ง
Posted by passama , ผู้อ่าน : 119 , 19:02:21 น.  
พิมพ์หน้านี้

     สะพานรุ้งสะพานรุ้งไม่มีหรอกที่รัก มีแต่ปลักโคลนตมเกือบจมหาว ถ้าเธอหวังปีนไต่บันไดดาว เธอต้องก้าวผ่านทางเร่ร้างจร อยากแหวกว่ายนภาเวหาหมอก เก็บฝันร้อยเรียงดอกเหมือนหลอกหลอน ต้องผ่านทางรันทดหลายบทตอน เกลือกกลเล่ห์ยอกย้อนซับซ้อนความ ริ้วรอยแผลเจ็บปวดด้วยกรวดหินน้ำตารินเลือดรดบนขดหนาม อาจเหยียดยาวกว้างไกลเกินใจตาม แผ่วคำถามซ้ำซ้ำคอยย้ำเตือน ย่ำฝุ่นคว้างกลางแดดที่แผดเผา สำคัญเหงาดวงจิตสนิทเห....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 27 กรกฎาคม 2551
ถ้อยสนทนา..กับชายชราริมถนน
Posted by passama , ผู้อ่าน : 142 , 19:40:32 น.  
พิมพ์หน้านี้

                                                                                      ข้าคือร้อยฝันเกริกไกร                                             คือร่องรอยแห่งวัย                                             จากแดนสนธยา                                               ผิวหนังที่เหี่ยวยับย่น                                              นั้นคือค่าแห่งคน                                              ท....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 22 กรกฎาคม 2551
มิกล้า
Posted by passama , ผู้อ่าน : 147 , 22:32:09 น.  
พิมพ์หน้านี้

                           มิกล้าจะร้องไห้...                  กลัวใคร-ใครผ่านมาเห็น                 มิกล้าจะหลบเร้น.............                 กลัวมิเห็น...ใครเป็นใคร....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 18 กรกฎาคม 2551
สิ่งชดเชย
Posted by passama , ผู้อ่าน : 178 , 18:37:27 น.  
พิมพ์หน้านี้

        ตะวันรอนอ่อนแรงทอดแสงเหงาฟ้าว่างเปล่าเมฆจางไปห่างหาย                                                หนาวลมโชยเพลงร้างอ้างว้างกาย                                                แถวนกบ่ายโบกปีกหลีกริมฟ้า                                                                              เฒ่าสบตาชราเฒ่าแฝงร้าวเร้น                                                โอ้อกเห็นขื่นใจสิ่งใดหา                   ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 14 กรกฎาคม 2551
ดอกไม้ไร้ชื่อ
Posted by passama , ผู้อ่าน : 179 , 21:29:38 น.  
พิมพ์หน้านี้

                           ดอกไม้ไร้ชื่อ             เป็นดอกไม้ไร้ชื่อถือกำเนิด                                                ได้ก่อเกิดคลี่บาน  ณ  ลานหิน                                                กระจิริดแบบบางอยู่ห่างดิน                                                แทรกหลืบหินซอกลี้แอบผลิบาน                                                           อวดกลีบขาวแรกแย้มดังแต้มสี                ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 6 กรกฎาคม 2551
จากแม่..ถึงลูกชาย
Posted by passama , ผู้อ่าน : 160 , 22:01:13 น.  
พิมพ์หน้านี้

จากแม่...ถึงลูกชาย ลูกชาย...สายลม   ความตายยังแข่งกู่มะม่วงยังมึนงงหลงฤดูพรายพรูน้ำค้างกลางเที่ยงวัน ในแปรเปลี่ยนมีแปรเปลี่ยนเวียนมาชิดราวกับเพื่อนสนิทมาบิดผันราวฟังเพลงแผ่วนุ่มกลางกลุ่มควันทั้งอึดอัดงงงันประดังประเด ในสับสนยิ่งสับสนยิ่งหม่นเศร้าในริ้วร้าว  ร้าวริ้วเพลงหิวเห่ในเพลงร้างคว้างเรือเหนือทะเลในห้วงรักจึงว้าเหว่ทะเลใจ ลูกชาย....แสงแดดเดียวดายยังหวาดไหวเราเดินย่ำอยู่กลางทางของใครเท็จหรือใช่ท....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 30 มิถุนายน 2551
ศุกร์เช้า
Posted by passama , ผู้อ่าน : 164 , 18:05:56 น.  
พิมพ์หน้านี้

                                 ศุกร์เช้า                 ศุกร์เช้า...เศร้าคลายกว่าหลายเช้า         พ่อยิ้มเย้าเอิบอิ่มดูปริ่มหวัง         แม้เงอะงะโรคาประดาดัง         ขืนลุกนั่งทักทายสบายใจ                 ขนมที่ลูกซื้อรีบถือคว้า         ด้อยราคารสชาติดีกว่าที่ไหน         แต่ละถ้อยแต่ละคำย้ำห่วงใย         ภาระลูกเพียงใดลูกต้องมา                 มาดูพ่อของลูกผู้ปลูกสร้าง         เขียนเส้นทางสีทองเค....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 24 มิถุนายน 2551
อีกกี่เช้า
Posted by passama , ผู้อ่าน : 158 , 22:14:46 น.  
พิมพ์หน้านี้

             อีกกี่เช้า                               เช้ากระซิบปลอบปลุกให้ลุกตื่น                     เพื่อสุมฟืนเติมไฟดับไอหนาว                     ฟ้าคลี่ม่านเมฆชิดกั้นปิดดาว                     ฝนถักดอกพรูพราวมาทักทาย                             มีคำถาม  ใครตอบ  ในกรอบแก้ว                     ดวงตานิ่งจริงแล้วพบความหมาย                     กลัวกี่กลัวล้อมกรอบอยู่รอบกาย                     ตายกี่ต....

อ่านต่อ


/3