พิมพ์หน้านี้
|
หนังสือเล่มหนึ่ง ฉันจะอ่านเธอคนดี-มีกี่หน้า เพื่อตีค่ารู้จักได้ทักถาม เล่าเรื่องราวที่มีวิถีงาม ขีดและเขียนฟ้าครามวาดผืนทราย เร้นเพียงใดห้วงใจของมนุษย์ ท้ายที่สุดอาจไม่มีดังที่หมาย อาจคลื่นซัดพังพับลงกับทราย พร้อมเจดีย์วิหารรายกำแพงวัง บางท่วงทำนองกาลที่ผ่านไหล มาต่อเติมเริ่มใหม่ทำนองหวัง จึงเดียวดายหนักนี้ที่จีรัง บางรอยเท้าเผลอพลั้งเกินยั้งตน อาจบางปีกฉีกฟ้าไปฟ้าโพ้น ทั้งริ้วลมพัดโยนสาดสายฝน ปลิวขนร่วงลุร้อนสะท้อนวน ซุกในซอกอับหม่นวิถีเมือง จึงหลายดวงดอกดาวร้าวสมัย อาบแสงสีศิวิไลซ์กระด้างกระเดื่อง รินหายใจกรุ่นเขลาอยู่เปล่าเปลือง ซุกซบซี่ฟันเฟืองอยู่เรืองไร ฉันจะอ่านเธอคนดี-มีกี่หน้า เพื่อสบตาตีความทักถามไถ่ ภายใต้สีแสงลวงแห่งดวงไฟ ณ ซอกมืดมุมสมัย..สูญสามัญ |
| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |