พิมพ์หน้านี้
|
จากแม่...ถึงลูกชาย ลูกชาย... สายลม ความตายยังแข่งกู่ มะม่วงยังมึนงงหลงฤดู พรายพรูน้ำค้างกลางเที่ยงวัน ในแปรเปลี่ยนมีแปรเปลี่ยนเวียนมาชิด ราวกับเพื่อนสนิทมาบิดผัน ราวฟังเพลงแผ่วนุ่มกลางกลุ่มควัน ทั้งอึดอัดงงงันประดังประเด ในสับสนยิ่งสับสนยิ่งหม่นเศร้า ในริ้วร้าว ร้าวริ้วเพลงหิวเห่ ในเพลงร้างคว้างเรือเหนือทะเล ในห้วงรักจึงว้าเหว่ทะเลใจ ลูกชาย.... แสงแดดเดียวดายยังหวาดไหว เราเดินย่ำอยู่กลางทางของใคร เท็จหรือใช่ทางของเราที่เขาเดิน จึงขณะนี้ลึกสุดคอยยุดยื้อ แลโพ้นฟ้าเอื้อมมือมาสรรเสริญ ขอเพียงเจ้าเปิดตากล้าเผชิญ ล้ม ลุก นั่ง ยืน เดิน ทุกเส้นทาง ลูกชาย...... ร้อยถนนหมื่นสายมิไกลห่าง เห็นไหม ? นั่นร่มไม้ ริมชายทาง เพิงพักผุหลังร้าง...ริมทางเรา ภัสมะ |
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||