จำได้ว่าอ่านเจอจากหนังสือเล่มหนึ่ง เมื่อหลายปีก่อนแล้วก็จดจำได้ขึ้นใจ
เก็บไว้เตือนตัวเองอยู่เสมอ

กฎของความสุข 5 ข้อ

ข้อ 1 ถ้าคุณชอบอะไร ก็จงสนุกกับมัน

ข้อ 2 ถ้าคุณไม่ชอบอะไร ก็จงหลีกเลี่ยงมัน

ข้อ 3 ถ้าคุณไม่ชอบอะไร หลีกเลี่ยงไม่ได้ ก็จงเปลี่ยนแปลงมัน

ข้อ 4 ถ้าคุณไม่ชอบอะไร หลีกเลี่ยงไม่ได้ เปลี่ยนแปลงไม่ได้ ก็จงยอมรับมัน

ข้อ 5 ให้ยอมรับมัน ด้วยการเปลี่ยนแปลงทัศนคติของคุณในเรื่องนั้นๆ

ถ้าทำได้ก็คงจะมีความสุข  หลายปีมานี้ ฉันก็พยายามนะ แต่มันก็คงยังไม่ดีพอ

เพราะทุกวันนี้ฉันยังไม่รู้จักคำว่าความสุขที่แท้จริง

นอกจากการพยายามทำให้ทุกคนรอบตัวมีความสุขแล้ว

ฉันก็ไม่รู้ว่าความสุขสำหรับฉันคืออะไรกันแน่

สถานการณ์หลายอย่างรอบตัวยังคงทำให้ฉันทุกข์ใจ

การกระทำของใครบางคนยังคงทำให้เจ็บปวด

การสูญเสียสิ่งที่เป็นที่รักยังคงทำให้ฉันเสียใจ

และเฝ้าถามตัวเองว่าทำไมต้องเป็นฉัน

ปลง....ฉันพยายามที่จะเป็นเพื่อนกับคำนี้

ปล่อยวาง....ฉันเริ่มทำความรู้จักกับมัน

บางอย่างฝืนไปก็เท่านั้น

ปลายเชือกเส้นหนึ่งที่ฉันจับไว้

ปลายอีกด้านหนึ่งได้ผูกไว้กับบางสิ่งที่ฉันหวงแหน

ต้องใช้กำลังแรงใจมหาศาลในการรั้งเชือกเส้นนี้เอาไว้

และมันก็ทำให้ฉันเหนื่อยเหลือเกิน

ยิ่งออกแรงเท่าไรก็เหมือนต้องออกแรงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

มันทำให้ฉันเจ็บปวดและมีบาดแผลไปทั่ว

เพราะฉันกลัวที่จะต้องสูญเสีย

แต่มันก็ยิ่งทำให้ฉันเจ็บปวด

วันนี้...ฉันจะปล่อยปลายเชือกเส้นนี้ไป

ปล่อยให้สิ่งที่อยู่ปลายเชือกอีกด้านหนึ่งนั้นเป็นอิสระ

ฉันจะได้ไม่ต้องออกแรง...ไม่ต้องเจ็บมือ

ปลดปล่อยพันธนาการนั้น

สิ่งใดที่ไม่ใช่ของเรา จะฝืนดึงรั้งไว้เพื่ออะไรกัน

ยอมเจ็บในวันนี้ ดีกว่าต้องร้องไห้ไปตลอดชีวิตไม่ใช่หรือ