ออกจากบ้านวันนี้ หารถเมล์ไม่ได้เลย..ยืนรอเป็นชั่วโมง

โชคดีท่าน สท. ขับรถผ่านมา เก็บตกไปส่งที่สามแยก

ที่สุดแล้ววันนี้ต้องนั่งรถกาญฯ เข้าเมือง (ขับช้าสุดๆ)

มาทำงานสายอีกตามเคยสิเรา

โชคดีที่เจ้านายไม่เข้า..ไม่งั้นคงจะพิโรธน่าดู

วันหยุดหลายวันที่ผ่านมา

นอกจากไปทำบุญแล้วก็ไม่ได้ไปไหนเลย

รู้สึกว่าภัทรจะเป็นที่ต้องการตัวของหลายคน

เริ่มจากเพื่อนชวนไปลำปาง

สุดท้ายแล้วก็ไม่ได้ไปเนื่องจากไป 12-15 เม.ย.

หมายความว่าถ้าไป..คือไม่ได้กลับบ้าน..ก็เลยต้องปฏิเสธเพื่อนไป

กลับบ้านคุณแม่ชวนไปเยี่ยมป้าที่กำแพงเพชร

ตกลงว่าจะไปกับแม่วันที่ 13 เม.ย.

แต่ว่าพอจะไป..ลุงโทรมาจากกาญฯ ว่าจะมาหาวันที่ 14

ถ้าไปกำแพงเพชรกับแม่ก็จะไม่ได้เจอลุง

แล้วลุงก็อยากเจอมากๆ (หลานรัก)

สรุปแล้วเลยต้องอยู่บ้านรอเจอลุงและญาติจากกาญจนบุรี

อ้อมกอดอันอบอุ่นจากญาติพี่น้อง สวมกอดกันด้วยความคิดถึง

เสียงหัวเราะ..การพูดคุย..กินข้าวด้วยกัน

เป็นอะไรที่อบอุ่นสำหรับบรรยาศของวันครอบครัว

ได้เจอกันเกือบพร้อมหน้า (ขาดบางคนที่ติดภาระกิจสำคัญจริงๆ)

ภัทรก็เจอคำถามเดิมๆ จากญาติๆ อีกแล้ว

"เมื่อไรจะมีแฟนกับเค้าซะที"

หลานๆ ก็แต่งงานมีลูกกันหมดแล้ว

เป็นยายแล้วสิเรา..แก่ซะ...

วันหยุดผ่านพ้นไป..กลับมาลุยงานต่อตามหน้าที่

ขอบคุณครอบครัวที่แสนดี

ที่ทำให้มีวันที่แสนอบอุ่น

+++ภัทรนภา+++

ป.ล.ติดไว้ก่อนสำหรับรูปถ่ายนะคะคุณญาติๆ แล้วจะลงให้ดูวันหลังนะจ๊ะ