วันอังคาร ที่ 25 มีนาคม 2551
+++ชีวิตกับความดี+++
Posted by
ภัทรนภา
,
ผู้อ่าน : 107
, 19:25:16 น.
| หมวดหมู่ :
กลอน
พิมพ์หน้านี้
|
ดึกคืนนี้ จิตอาวรณ์ นอนไม่หลับยิบระยับ เรืองไสว เดือนฉายแสงนภางาม ยามเห็น เหลืองปนแดงฟ้าเหมือนแกล้ง เมฆทับ ดับแสงจันทร์ชีวิตคน คิดไป ไม่แตกต่างเดี๋ยวมีมืด มีสว่าง อย่างตัวฉันชั่วเจ็ดที ดีเจ็ดหน คนพูดกันโบราณกล่าว ว่าไว้ ให้เห็นจริงปลงเสียเถิด หนอชีวิต อย่าคิดมากอุปสรรค ย่อมเกิดได้ ในทุกสิ่งก็โลกนี้ อินิจจัง คือความจริงเกิดทุกสิ่ง แล้วก็ดับ ไปกับดินเมื่อชีวิต ยังอยู่ยั้ง อย่างวันนี้สร้างสิ่งดี เอาไว้ ....
|
วันจันทร์ ที่ 24 มีนาคม 2551
+++ด้วยความระลึกถึง..พี่ชายที่แสนดี+++
Posted by
ภัทรนภา
,
ผู้อ่าน : 109
, 17:21:07 น.
| หมวดหมู่ :
กลอน
พิมพ์หน้านี้
|
ความห่วงใย สานใส่ เป็นตระกร้าเก็บบุปผา จากหุบเขา ที่ไกลโพ้นเพื่อทดแทน ความรู้สึก อันอ่อนโยนปลอบประโลม ใจของเธอ ยามอ่อนใจจงอยู่อย่าง ที่เธอ อยากเป็นอยู่เธอจงรู้ ว่าชะตา ฝื่นไม่ได้แต่บอกเธอ ว่าชีวิต ถึงอย่างไรก็คงไม่ มีตาร้าย เพียงอย่างเดียวเธอจงสู้ อย่างที่เธอ อยากจะสู้ฉันจะอยู่ ข้างข้างเธอ ไม่โดดเดี่ยวคำร้อยคำ ที่ว่าร้าย เธออย่างเดียวไม่อาจเหนี่ยว รั้งเธอไว้ ตลอดกาลจงบนสู่ อากาศ ที่วาดฝันด้วยใจอัน กล....
|
วันศุกร์ ที่ 8 กุมภาพันธ์ 2551
หญ้า
Posted by
ภัทรนภา
,
ผู้อ่าน : 143
, 12:12:53 น.
| หมวดหมู่ :
กลอน
พิมพ์หน้านี้
|
 ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าไม่ได้แต่งเองนะคะเป็นบทกลอนที่ชอบ ความหมายดีมากๆแต่จำไม่ได้แล้วว่าอ่านจากหนังสือเล่มไหน และใครเป็นคนแต่งใครทราบช่วยบอกด้วยนคะเกิดเป็นหญ้าค่าต่ำคนย่ำเหยียบงามเรียบเรียบแต่ก็ไร้ใครมาหลงอยากจะยืนขึ้นบ้างอย่างทะนงแต่ต้นตรงชั่วพักก็หักตายพฤกษ์ผงาดดาษอยู่ดูผยองหญ้าแหงนมองทีไรก็ใจหายเขาสูงเยี่ยมเทียมฟ้าจนหญ้าอายต้องซุกกายจนมิกล้าเงยหน้ามอง..หญ้าเอ๋ย..ขอจงเงยหน้าใหม่อย่าได้หมองพฤกษ์ที่ด....
|
วันศุกร์ ที่ 11 มกราคม 2551
เพราะรักคงยังไม่พอ
Posted by
ภัทรนภา
,
ผู้อ่าน : 176
, 22:44:32 น.
| หมวดหมู่ :
กลอน
พิมพ์หน้านี้
|
เพราะฉันมีเพียงความรักล้นหัวใจเพราะฉันมีความห่วงใยเพียงเท่านั้นเพราะฉันมีเพียงความรักและผูกพันธ์เพราะฉันมีเธอเท่านั้นเป็นดวงใจเพราะเขามีเงินทองกองตรงหน้าเพราะเขามีมารยารั้งเธอได้เพราะเขามีเสน่ห์เล่ห์กลใดเพราะเขามีอะไรที่ฉันไม่มีเพราะเธอนั้นมีแต่เขาไม่มีฉันเพราะเธอนั้นมีฉันไว้แค่หลอกใช้เพราะเธอนั้นมีเขาอยู่เต็มหัวใจเพราะอะไร..ทำไม..ตอบฉันที....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 10 มกราคม 2551
รอ
Posted by
ภัทรนภา
,
ผู้อ่าน : 165
, 18:35:28 น.
| หมวดหมู่ :
กลอน
พิมพ์หน้านี้
|
หนาวสายลม พัดไสว จากปลายฟ้ายามเดือนลา อุษาเยือน เป็นเพื่อนฉันหยาดน้ำค้าง พร่างพรม ลมรำพันราตรี
ผันผ่านไป จนไกลลับโอ้หนาวเอ๋ย คิดถึงขวัญ สั่นผวารักเขาลา คิดถึง จึงกล่อมขับฝากคำอ้อน วอนหา คนลาลับรอวันกลับ รับขวัญ แสนนานเนาว์เมื่อคืนวัน ผันผ่าน จนน่านเนิ่นคงไกลเกิน ส่งจิต คิดถึงเขาหยาดน้ำค้าง พร่างพรม ยังเห็นเงาพอให้เรา รู้ได้ แนบใจตรึงแหลกสลาย ไปแล้วหัวใจฉันขาดสะบั้น แล้วใจ ไปไม่ถึงเหลือเพี....
|