ที่เรือนปากกา...
 

มีทีวีอยู่หลายเครื่องด้วยกัน เนื่องจากมีสมาชิกในบ้านหลายคนที่ติดทีวี ซึ่งก็รวมตัวเจ้าเรือนด้วยคนหนึ่ง ซึ่งบ้านเจ้าเรือนถือว่าใช้ทีวีเปลืองมากเนื่องด้วยสมาชิกในครอบครัวมักออกอาการ “อินจัด” เวลารับชมรายการต่างๆทางทีวี  

โดยเฉพาะบิดาเจ้าเรือนที่มักจะใช้ทีวีเปลืองเป็นพิเศษเนื่องด้วยเป็นอดีตนักมวยเก่าจึงมักจะบรรเลงเพลงแม่ไม้มวยไทยกับทีวี จนพังมาหลายเครื่องแล้ว

สาเหตุทีวีเสียก็เพราะหน้าจอมักจะเป็นรอยบาทากระทืบจนกระจกจอแตกเสียหายเกินซ่อมแซม สอบถามบิดาก็ไม่ได้รับคำตอบใดๆ เพียงแต่ควักสตางค์ให้ไปซื้อทีวีเครื่องใหม่โดยไม่ปริปากใดๆ และเป็นคำถามคาใจของเจ้าเรือนว่าทำไมบิดาชอบกระทืบทีวีเป็นอาจิณ หรือว่าบิดาเป็นโรคเกลียดทีวีจนต้องพาไปบำบัดอาการหรือเปล่าหนอ...

เจ้าเรือนก็ได้เก็บเงียบอยู่ในใจและไม่กล้าสอบถามบิดา

...

มาถึงทีวีเครื่องที่ใช้ปัจจุบันนี้เหลือเป็นเครื่องสุดท้ายในเรือนซึ่งพยายามถนอมรักษาไว้เนื่องด้วยเป็นทีวีรุ่นใหม่และราคาค่อนข้างแพง

แต่ก็มิวายที่ตอนเย็นเมื่อวาน บิดาเจ้าเรือนกระทืบทีวีพังราบป่นปี้ เจ้าเรือนกลับมาที่เรือนก็สอบถามบิดาในคราวนี้เนื่องด้วยสงสัยมานานว่าเกิดอะไรขึ้น

บิดาไม่พูดอะไร ได้แต่ยื่นสตางค์ให้ไปซื้อทีวีใหม่แต่คราวนี้พูดถึงสาเหตุแห่งการกระทืบทีวีให้เจ้าเรือนฟังเล็กน้อย

“ทีวีเสีย ภาพมันค้าง” บิดาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย พร้อมกับยื่นกล้องดิจิตอลให้เจ้าเรือนดู

“มันค้างภาพนี่แหล่ะ ซ่อมเท่าไหร่ก็ไม่หายค้าง”

เจ้าเรือนหยิบกล้องดิจิตอลมาดูภาพที่บิดาถ่าย และก็เข้าใจในทันที

เดี๋ยวบ่ายนี้จะออกไปซื้อทีวีใหม่ให้บิดาโดยไม่ปริปากบ่นสักคำ

...

เรือนปากา บ้านแม่ริม
pen