หวัดดีคะ มาต่อภาค 2 กันซะที ก่อนที่เรื่องราวจะแป๊ก ไปมากกว่านี้ ที่จริงแล้ว มีเรื่องอยากเล่าให้ฟังมากมาย เพราะหนีไปพักผ่อนแบบจริงๆ จัง มา 2 วัน วันนี้ก็คงเราก็คงเป็นมือถือที่ชาร์ทแบต เต็มแล้วนะเอง

       คราวที่แล้วติดเล่าให้ฟังว่าทำไมเราจะต้องไปทำบุญตักบาตร อยู่ ทุกอาทิตย์ ใช่มั้ยคะ ไม่ได้จะอวดตัวเองหรอกนะ ว่าเป็นคนใจบุญสุนทานอะไร แท้ที่จริง ก็คือ เพราะว่า ณ แดนดินถิ่นสวรรค์ที่ว่านี้เอง มี อะไรหลายสิ่งหลายอย่างที่มองด้วยตาเปล่าไม่เห็นเยอะมาก ๆๆๆ

      สิ่งที่มองด้วยตาเปล่าไม่เห็นนี้  บางคนก็เรียกชื่อต่างกันไป ก็สุดแล้วแต่ที่ใจจะชอบที่จะเรียกว่าอะไร  บางคนก็เรียกว่าผี บางคนก็ว่าวิญญาณ ก็เยอะอะคะ  แต่ว่าที่เราพบกะเจอบ่อยๆเนี่ย ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรดี รับรองได้ว่าไม่เหมือนกับหนังสยองขวัญ ที่หลอกให้คนรู้สึกหลอนกันทั้งโรงหรอกนะคะ  ทั้ง ๆ เรื่องที่พบกับอะไรที่ไม่ควรพบนี่จะไปเล่าให้คนทั่วไป  ฟังสุ่ยๆไม่ได้เป็นอันขาด  เพราะไม่งั้นคำที่จะได้รับแลกกลับมา จะเป็นคำที่หาว่าเราบ้าไปบ้าง ไม่ได้ใส่แว่นตามั่ง  หรือไม่ก็หาว่าหาเรื่องหลอกให้คนอื่นตกใจกลัว โรคจิต ประสาทอ่อน ฯลฯ  ไอ้เรานี่ก็ไม่ได้ใจแข็ง เป็นเสาศิลา หรือว่า มั่นคงดั่งหินผาที่ไม่หวั่นไหวนะจะบอกให้ เพราะงั้นไอ้ที่เล่าให้เพื่อนฝูงฟังนั่นนะ กรุณารับฟังเอาไว้ด้วย ขืนไม่เล่าให้ใครฟัง มีหวังเป็นบ้าตายแน่ๆ  เจ้าเพื่อนบ้าก็เหมือนกัน หนอยแน่ มาว่าเราบ้า แต่มีเรื่องทีไร มาขอให้เล่าให้ฟังทุกที

        แต่หลังๆมาชักชิน เพื่อนๆ ก็เลยอดฟัง  อันที่จริงแล้ว เราเชื่ออยู่อย่างหนึ่งนะว่า สิ่งที่มองไม่เห็น ไม่ได้แปลว่ามันไม่มี   อืม เราอาจจะเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่โดนประณามก็ได้ ที่เชื่อว่าพลังงานที่มองไม่เห็นกันทุกคนนั่นนะมีจริง  แต่ก็เอาเหอะน่า ขนาดลุงโบร์ (นีล โบร์ ) คิดเรื่องอะตอมหัวแทบแตก  แต่ปัจจุบัน ก็ยังไม่มีใครเห็นอะตอมเลยไม่ใช่เหรอ

       เอาละ มาว่ากันต่อว่า พวกนั้น เค้ามาทำอะไรกัน พวกนั้นนะ บางทีก็ มาปรากฏตัวให้เห็น  แต่ส่วนใหญ่ ไม่ได้ทำให้ตกใจ มาทำตัวให้ดูน่าสงสารมากกว่า เราไม่เคยเจอประเภทหลอกให้กลัวเลยนะ บางครั้งบางคราว พวกนั้นนะไม่รู้ตัวว่าเรามองเห็นก็มี  ทั้งๆที่เราไม่อยากจะเห็นเลย จะบ้าตาย

      น่านละๆ ที่ทำให้เราต้องไปทำบุญ เพราะพวกนี้น่าสงสาร มากเลยนา แต่ว่าพอมีใครชวนเราไปนั่งสมาธิละก้อ ไม่อะ ไม่ไป กลัวไม่อยากเห็นอาไรมากไปกว่านี้อีกแล้วละ  

      พวกนี้ไม่ใช่อุปสรรค ภาระ อะไรใหญ่โต เค้าอยู่ส่วนเขา เราอยู่ส่วนเรา แต่ว่าเค้าทำให้เราได้คิดว่า คนเราชีวิตมันสั้น อยากทำอะไร เพื่อใคร ก็จงเร่งทำซะ ไม่งั้น ใช้ชีวิตที่มีอย่างน้อยนิดไม่คุ้มละก้อ หลังจากนั้น อยากให้ใครทำอะไรให้ ก็คงไม่เต็มร้อยเหมือนอย่างที่เราอยากทำเอง ใช่มั้ยคะ เพราะงั้นมาเร่งทำความดีกันเถอะ