พิมพ์หน้านี้
|
...ถึงเวลาจากลามือที่เคยจูงกัน คงเป็นครั้งสุดท้าย.ตอนนี้เราทั้งสองต่างล่องลอยออกไปอยู่ในโชคชะตาที่ต่างไม่มีใครรู้ความสงบสุขเมื่อผ่านเข้ามาแล้วจากไปความงดงามผ่านเข้ามาแล้วจากไปเช่นกัน.ไม่มีอะไรต้านทานกระแสแห่งกาลเวลาได้สายลมได้พัดพาแยกเราออกไปค่อยๆ ไกลห่างจากกันเรื่อยๆไกลออกไปเกินกว่าที่เราจะรู้สึกถึงกันได้อีกและสุดท้ายคงต้องกล่าวคำว่า.. " ลาก่อน "... . |