ที่มาของ Tag Song : http://www.oknation.net/blog/folkner/2007/06/27/entry-1

นัยนา  โชติสุข.  อาบแสงจันทร์.  ภาพพิมพ์โลหะ.  ๙๗ x ๗๓  ซม.

         เมื่อผมได้รับโค๊ดเพลงนี้มาจากพี่โฟล์คเหน่อแล้วก็เปิดฟังเลย  อันที่จริงก็เคยฟังมาก่อนหน้านี้เพราะได้ติดตามงานของพี่เขามาตลอด  และได้ชมการแสดงหลายครั้ง  ก็ต้องยอมรับครับว่าได้แค่ฟังไม่ได้จับเนื้อหาสาระของเพลงมากนัก 

         ครั้งนี้ได้ฟังแล้วฟังอีกเป็นสิบ ๆ รอบเพื่อแกะเนื้อเพลง  ทำให้เกิดความเข้าใจในคำร้องที่พี่แกเขียนได้อย่างสละสลวย สอดคล้อง ซาบซึ้งด้วยความหมายที่งดงาม  เลยทำให้ผมหวลนึกถีงความหลังครั้งเป็นนักเรียนช่างศิลป  ด้วยฐานะทางบ้านยากจนมีอาชีพทำนา  จึงส่งเงินให้ได้เดือนละ ๕๐๐ บาท

         อย่าว่าแต่เช่าบ้านเลยครับ  ค่าอุปกรณ์การเรียน เสื้อผ้า อาหาร ก็ไม่พอแล้ว  เลยต้องหาทางลดภาระตรงนี้บ้างเพื่อให้อยู่ได้  ทางออกที่เห็นเด่นชัดคือที่อยู่กับอาหาร  ที่ที่สมบูรณ์แบบอย่างนี้มีเพียงที่เดียวคือ วัด ครับ 

         ที่วัดที่ผมอยู่นี่เป็นแหล่งรวมของเด็ก ตจว. ทั้งสิ้น  มีตั้งแต่ระดับประถมจนถึงปริญญาตรี  รวมแล้วเกือบ ๑๐๐ ชีวิต  ด้วยความที่หลวงพ่อท่านมีเมตตาต้องการช่วยเหลือเด็กยากจนให้มีการศึกษา  จึงทำให้มีจำนวนเด็กวัดมากมายขนาดนี้

         หลังจากตามพระบิณฑบาตรกลับวัดแล้ว  หลวงพ่อจะให้แบ่งอาหารส่วนหนึ่งกับเด็กที่ไปเรียนตอนเช้าได้ทานก่อนเพื่อให้ทันเข้าเรียน  และนำไปเป็นอาหารกลางวันด้วยผมก็เป็นหนึ่งในนั้น 

         หมดภาระในส่วนนี้ไปเหลือแต่ค่าใช้จ่ายสำหรับเสื้อผ้า  และอุปกรณ์การเรียนที่ต้องหาเงินเพิ่มจากที่ทางบ้านส่งมา  คิดจะไปรับจ้างล้างจาน เสริฟอาหารตอนกลางคืนก็ไม่ได้  เนื่องจากงานเรียนเยอะมากและเช้าต้องรีบตื่นตามพระไปบิณฑบาตรอีก 

         สิ่งหนึ่งที่ผมได้จากการอยู่วัดและติดมาจนถึงทุกวันนี้ คือ บทสวดมนต์ครับ  เป็นภาคบังคับของวัดที่ให้เด็กวัดทุกคน  ต้องทำวัตรเย็นและเรียนธรรมศึกษาควบคู่กันไป  เมื่อไม่มีทางออกผมจึงไปคุยกับอาจารย์ที่ปรึกษาให้หาทางช่วย  ท่านก็พยายามหาทุนให้  ช่วยท่านทำงานท่านก็ให้เงินบ้าง  ยืมท่านบ้างเป็นครั้งคราว  ก็พอที่จะกระเสือกกระสนให้เรียนต่อไปได้

         งานอย่างหนึ่งที่ถือว่าได้เงินดี คือ การชกมวย  มวยวัดนี่แหล่ะครับ  ครั้งแรกเลยได้ ๕๐ บาทหากชนะก็ได้เพิ่ม  ผมเป็นประเภทสูงยาวแต่เข่าไม่ค่อยดีนักและที่ชกนี่ไม่ได้กล้าน่ะครับ  กลัวเจ็บมาก ๆ เลย  แต่กลายเป็นผลดีเพราะหาวิธีซ้อมอย่างไรให้โดนน้อยที่สุด  สุดท้ายแล้วชกไปชกมาแพ้มากกว่าชนะจึงเลิกดีกว่า

       เขียนมาซะยืดยาว เอะ! เรานี่ตอบ Tag ผิดเรื่องหรือปล่าวเนี๊ยะ  เล่าชีวประวัติตัวเองเฉยเลย  ก็เป็นเพราะอินไปกับเพลงนั่นแหล่ะครับ  ท่านเชื่อไหมครับว่า ๓ เดือนแรกที่ผมเข้ากรุงเทพ ฯ ผมไม่กล้าพูดกับใครเลย  จนถูกเพื่อน ๆ พี่ ๆ บังคับให้พูด  ผมเลยตอบไปว่า "ผมพูดเหน่อครับ"

        เขาก็ฮากันไปส่วนผมซิ  อ๊าย...อาย เลยต้องพยายามหัดพูดสำเนียงคนกรุงให้ได้  นี่แหละครับที่ผมรู้สึกซาบซึ้งกับเพลงนี้มาก  เป็นความเหงา ว้าเหว่ ที่ตัวเองดูแปลกแยกจากคนอื่น ๆ  และคิดถึงบ้านตลอดเวลา  ท่านลองหลับตาฟังเพลงนี้  แล้วจับประเด็นเนื้อหาของเพลงดู  เชิญครับ...



เพลง คนจรฝากใจ  ศิลปิน : โฟล์คเหน่อ

ผ่องฟ้าคืนเพ็ญดวงเดือนสวยเด่นข่มแสงดวงดาว
คืนนี้ข้านอนอาบน้ำข้างหนาว  เรียนรู้เรื่องราวริมทางแรมรอน
ส่งกำลังใจฝากแสงจันทร์จากคนสัญจร
ด้วยรักศรัทธาอาทรบ้านเกิดเมืองนอนยามนี้เหน็บหนาว

ฝากสายลมพาโชยพัดผ่านมาฝากข่าวไป
ถึงคนส่วนกลางจากหนุ่มแดนไกล  ไม่นานเท่าไรคงได้พบกัน
เป็นอีกหนึ่งแรงจากนักแสวงจุดแสงแห่งฝัน
จากมามีสัญญามั่นความรักผูกพันผ่านผองภัย

(ซ้ำ)  เมืองป่วยไข้ดวงใจทุกข์เข็ญ  ดวงจันทร์ปวดร้าวดวงดาวกระเด็น
ผู้คนลำเค็ญขื่นขม  เพลงเศร้าส่งเสียงศอกสำเนียงอยู่ในสายลม
ใบไม้แห้งบิดแผ่นดินระบม  ลมหนาวบาดคมเนื้อคน

ฝากสายลมแรงอย่าเพิ่งหน่ายแหนงหมดสิ้นหวัง
ขอจันทร์ช่วยบอกยามเมฆหมอกบัง  ใจรวมพลังเป็นดังสายลม
พลังศรัทธายืนหยัดทายท้าจงอย่าระทม
จากแรงหนึ่งเดียวเกลียวกลม  ไล่ความโสมมให้หมดบ้านเมือง