พิมพ์หน้านี้
|
ฯ ยี่สิบแปดกันยาสองห้าสามหก พร่างฝนปรอยตก ณ เชิงตะกอนเผาพุทธทาส ประกาศคำสอน บนขอนไม้จันทร์ เขาพุทธทอง ใต้ผ้าขาวดาดสะบัดวาดลมระบัด พุทธบริษัทแน่นขนัด พินิจมองเปลวไฟลุกท่วมฟืนทั้งกอง ลมไล้พองไฟลามเลียบสรีรัง ตายธรรมชาติ เผาธรรมชาติ สงบ สะอาด สว่าง อะระหัง เพรียกชีพคนเป็นเย็นชีวิตินทริยัง อุดมคติ พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ อุดมฤกษ์เบิกพระไตรลักษณ์ อยู่ทุกขณะ อาโลโก อุทะปาทิทุกขัง อะริยะสัจจัง ปริญเญยยันติ สัมมาทิฏฐิสมาทานา สิบสี่ปีผ่าน, ณ ลานหินโค้ง บอกเล่าโมงยามชีวา ไม้ หิน ดิน ทราย ช่างรู้สา ใบไม้เปื่อยลา ริมสระนาฬิเก พุทธธรรมคำสอน ตายก่อนตาย เย็นได้ นิพพาน ทังเพ ว่า อ่อ โนเนเอ๋ย โนเน โลกนี้ คือทะเลขี้ผึ้ง ขันธ์ห้า ธาตุสี่ ปฏิจจสมุปบาท ตัดขาดพลันข้ามถึง วิสุทธิมรรค วิมุตติ์ นอโม ที่พึ่ง จึงไชยะมังคะลังฯ
ความดีที่ทำไว้ในโลกด้วยการเผยแผ่พระธรรม พุทธทาส อินฺทปญฺโญ
---------------------------------------------------------- เพลงพุทธทาส 3 "ตายก่อนตาย" จีวัน |