.

.

เห็นไหม ?

 

 

เธอรู้จัก “ความรัก” ดีแล้วหรือ ?

มันอาจเป็นคำถามที่รกเรื้อ

แต่ เชื่อเถอะ ! ฉันถามด้วยความจริง,-

 

เพียงคนที่ทำให้เธอพึงพอใจ

เธอครุ่น คลั่งไคล้ในรูปร่าง สัมผัส

และรู้รส

นี้เท่านั้นหรือ ?

ที่เธอเข้าใจและบอกว่า-

เป็นบ่อเกิดของรัก

 

หากเธอ คิด ตอบเช่นนั้น

เธอไม่ทรยศต่อความรู้สึกของเธอหรอก

เพราะนั้นเป็นสิ่งที่ถูกอย่างหนึ่ง !

 

เธออยู่กับเขาเพื่อสนองตอบ

ความใคร่ของจิตรู้สึก

จากนั้น เมื่อเธอไร้สิเนหา

เธอพรากเขาเสีย !

 

เสพอื่นในอีก-องคาพยศ,- เธอต้องการ

ใช่ ! ฉันรู้เห็น

เธอประกอบกามกิจไปเรื่อย

และบอกเล่า,- แบบใหม่,ไม่เบื่อ

เพราะให้ความแปลกต่าง !

 

เธอเชื่อเช่นนั้นหรือ...

แท้แล้วเธอมองเห็นความเป็นจริง

ที่เป็นจริงๆ หรือไม่ ?

ฉันขอบอก,-

ขณะที่เธอสุขสุขในกิจกรรมนั้น

ความไม่เที่ยงปรากฏอยู่

เธออาจจะรู้ หรืออาจเสแสร้งทำเป็นไม่รู้,ไม่สน

 

 

องคาพยศใหม่ที่เธอพบ

ใช้ผลัดเปลี่ยน

เธอไม่เห็นหรือ

มันไม่คงที่ !

 

 

.. ขอเธออย่าพรากพรหมจรรย์

และพรหมจารีแห่งตัวตนให้พลั่งพลุ่งมากนักเลย

มันจะทำให้เธอเคยตัว

เพราะจิตไม่อาจพรากจากสวาทได้ !

....

....