ในค่ำคืนชีวิต

 

 

ในค่ำคืน

ความโหยหา,เปลี่ยวดาย,เศร้าซึ้ง

เจ็บ ฯลฯ

ทั้งหมดของชีวิต

ลากเข้ามา

ดึงเข้ามา

ให้โถมเข้ามา

จนจับรวมลงใน

“ซึ้ง..ชีวิต”

 

ชีวิต !

แสนสงสารชีวิต,- ตนเอง

หัวเราะเยาะชีวิต,- ตนเอง

 

อับสัป อดสู หดหู่

วิถี !

ชีวิต นิ่งมอง

เออน่ะ โลก ชีวิต

 

ความงามแห่งชีวิต

ความหอมหวนแห่งชีวิต

 

ความเคลื่อนเปลี่ยนแห่งชีวิต ! 

 

โลกช่างน่าชม

ชีวิตช่างน่าอภิรมย์,

 

อนาถาชีวิต

อาภัพชีวิต

 

พบสองคำนี้ในชีวิตมานานแล้ว

แต่มันหายไปจากจิตรู้สึกนานแล้วเหมือนกัน

 

เพิ่งจะมารู้สึก

หัวใจมันขุดเคล้นขึ้นมาให้ชีวิตรู้สึก,

 

ในค่ำคืน ดึกนักแล้ว

ชีวิตผ่านกลางวัน

ผ่านร้อน...,

 

ณ ที่พักแห่งกลางวันและกลางคืน

พบชีวิตอาภัพ

นอนอยู่อย่างโดดเดี่ยว

 

ผมหัวเราะตนเองอย่างยิ้มเยาะและรื่นรมย์

และแสนสงสารชีวิตอาภัพอย่างจับใจ

 

โอ้.. สุขเถิด ชีวิต !