วันเสาร์ ที่ 19 กรกฎาคม 2551
รัฐบาลนี้ ...... มีแต่คนบ้าที่ไม่รัก ... !
Posted by
ลานเทวา
,
ผู้อ่าน : 30
, 00:36:24 น.
| หมวดหมู่ :
กวีไม่นิพนธ์ เรื่องบ้านเมือง
พิมพ์หน้านี้
|
 อ้างเสียงจากชาวชนคนที่ไหนเลือกเอาตัวจัญไรรวมมาสู่ซื้อเสียงมาอวดอ้างข้างข้างคูคูคนเขารู้กันทั่วชั่วอย่างไร สี่เดือนผ่านผลาญแผ่นดินเล่นลิ้นหลอกห้าเดือนยังกลับกลอกสร้างเรื่องใหม่นโยบายอัปรีย์ฟรีกันไปทั้งน้ำไฟรถเมล์ลิเกโรง ทุ่มลดแหลกแจกแถมแกมข่มขู่งานนี้กูคงฉลุยคุยโขมงพอยืดต่อเวลาหากลโกงเพื่ออยู่โยงแก้รัฐธรรมนูญเกื้อกูลนาย หมักเอยเจ้าหมักหมมหมักอาจมเลวทรามความฉิบหายแลบ้านนี้เมืองนี้เป็นที่อายกับนายกควา....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 17 กรกฎาคม 2551
.... หยุดยิงทำไม ใครสั่งให้หยุดยิง .... ?
Posted by
ลานเทวา
,
ผู้อ่าน : 208
, 23:43:43 น.
| หมวดหมู่ :
กวีไม่นิพนธ์ เรื่องบ้านเมือง
พิมพ์หน้านี้
|
 หยุดพักเหนื่อยกันหรือไร ?หรือหยุดไปพักผ่อนแล้วนอนฝันหรือจะหยุดความโง่เขลาที่เมามันหยุดเบียดเบียนซึ่งกันก็พอใจ หยุดเข้าพรรษาหรือไรก็ไม่รู้เห็นจู่จู่โผล่มาเที่ยวปราศรัยนับวันที่สิบสี่เป็นต้นไปจะมิหายิงใครกันอีกแล้ว หยุดทำไมใครสั่งให้หยุดหรือว่าสุดแรงล้าความบ้าแผ่วหรือจะหยุดไปตลอดจอดไม่แจวสันติสุขคืนแนวกันอีกครา บอกหยุดยิงแต่มันหยุดไม่จริงกันนี่หว่าแค่ไม่กี่ชั่วโมงผันผ่านพาเสียงปืนก็ดังมาบอกประจาน....
|
วันอังคาร ที่ 15 กรกฎาคม 2551
.... ข่าวดี จากเขมร ..... ถึงคนไทยทุกคน ..... !!
Posted by
ลานเทวา
,
ผู้อ่าน : 148
, 20:06:28 น.
| หมวดหมู่ :
กวีไม่นิพนธ์ เรื่องบ้านเมือง
พิมพ์หน้านี้
|
 ยังมิพ้นเดือนมรดกโลกมึงก็โขกอำนาจทำบาตรใหญ่เที่ยวจับโยมจับพระระรานไปนี่มากักทหารไทยเสียอีกแล้ว กับระเบิดยังไม่พอรึมึงจะก่อสงครามให้ลามแถวเอามันให้ฉิบหายตายทั้งแนววิหารแก้วของใครให้มันรู้ เหิมเกริมหนักข้อแลท่าพ่อมันให้ท้ายกล้าตายอยู่พิงต่างชาติวาดลวดลายสบายกูทหารไทยสิมุดรูเหมือนยอมแพ้ ไปกราบตีนเขมรมันเถอะทหารเราเผื่อมันเอาเศษเนื้อมาเผื่อแผ่เผื่อมันจะเมตตาหันมาแลสงสารไทยผู้อ่อนแออีกสักครา มีมือมีตีน....
|
วันศุกร์ ที่ 11 กรกฎาคม 2551
... หวานเอย หวานปานสมัคร มาหักหอก ......... !
Posted by
ลานเทวา
,
ผู้อ่าน : 148
, 05:47:44 น.
| หมวดหมู่ :
กวีไม่นิพนธ์ เรื่องบ้านเมือง
พิมพ์หน้านี้
|
 หวานเอย น้ำคำช่างหวานฉ่ำซ่านทรวงพวงบุหงาปานหยาดทิพย์โอบสกลโดยมนตราปรุงภิรมย์มาลาระรินโชย หวานเอย หวานถ้อยหวานหยดย้อยยวนในใจแผ่วโผยปานกระหน่ำถ้อยจำเนียรมาเฆี่ยนโบยดิ่งแดโดยมธุรสหยาดหยดคำ หวานเอย หวานฝันหวานจำนรรเสกปลื้มให้ดื่มด่ำหวานลมปากฝากบทตรึงจดจำชื่นถ้อยพรำปานฝนยามหล่นริน หวานเอย หวานปากดีชั่วคำสำรากหรือรู้สิ้นชีวิตล่วงทางหนผ่านมลทินสำคัญในชีวินคือปากพา หวานเอย หวานอมหวานคารมสร้างสรรค์แด่ตัณหา....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 10 กรกฎาคม 2551
ขอบคุณความระยำ แห่ง มหาอำนาจ .... ( เห่ไห้ชายแดน )
Posted by
ลานเทวา
,
ผู้อ่าน : 421
, 22:43:52 น.
| หมวดหมู่ :
กวีไม่นิพนธ์ เรื่องบ้านเมือง
พิมพ์หน้านี้
|
 บทอัศจรรย์แห่งพระเจ้า หรือบริบทอันขลาดเขลาแห่งยะถา โสมมนี้เจ้าได้แต่ใดมา ไยก่อเป็นศรัทธาอันมืดมิด อีกซีกฟากโลกยังโศกเศร้า แต่อีกฟากกลับมัวเมาวิปริต มหาอำนาจยังทระนงหลงความคิด เข้าปล้นพร่าชีวิตโลกที่สาม ความยิ่งใหญ่เสกสร้างอย่างโสมม เป็นภาพลวงนิยมบังโหดห่าม อารยะสาไถยในนิยาม โลกงดงามเพียงใคร่ให้ราคา หรือใครเล่าสดุดีความระยำ กระทืบย่ำห้วงฝันแลตัณหา อหังการจริตอิสรา ดื่มน้ำตาความรักจักรวาล มันมาพ....
|