ก้อนหินก้อนนั้น....จาก..โรส

เคยมีใครสักคนได้บอกฉันมา
ว่าเวลาใครมาทำกับเราให้เจ็บช้ำใจ
ลองไปเก็บก้อนหินขึ้นมาสักอัน
ถือมันอยู่อย่างนั้นและบีบมันไว้

บีบให้แรงจนสุดแรง ให้มือทั้งมือมันเริ่มสั่น
ใครคนนั้นยิ้มให้ฉัน ถามว่าเจ็บมือใช่ไหม

ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง
ให้เธอคิดเอาเอง ว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร
ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ
ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอแบกรับมันเอง

ใครมาทำกับเธอให้เจ็บหัวใจ
ก็แค่ให้ก้อนหินก้อนนั้นให้เธอรับมา
เพียงเธอจับมันโยนให้ไกลสายตา
หรือเธอปรารถนาจะเก็บมันไว้
หากยิ่งยอมยิ่งแบกไป หัวใจของเธอก็ต้องสั่น
หากยังทำตัวแบบนั้น ถามว่าปวดใจใช่ไหม

ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอรับไว้เอง ...

ไม่รู้ว่าหลายคนกำลังเก็บก้อนหินของความเจ็บปวดไว้ในมือตัวเองบ้าง ผู้เขียนก็เคยเก็บก้อนหินก้อนนั้นทั้งที่รู้นะว่ามันกำลังสร้างความเจ็บปวดให้กับตัวเองแต่ใจหนึ่งก็อยากรู้ว่าที่สุดแล้วความเจ็บปวดมันอยู่ที่ใครกันแน่...และก็ตอบได้ว่าทุกอย่างอยู่ที่ตัวเองทั้งสิ้น

บาดแผลจากการบีบก้อนหินก้อนนั้นไว้คือบาดแผลที่ผู้เขียนทำให้มันเกิดขึ้นเอง เป็นก้อนหินที่เก็บขึ้นมาถือไว้เอง...เจ็บปวดเอง...ไม่มีใครรู้หรอกว่าความเจ็บปวดใจจากที่ตัวเองทำมันเจ็บยิ่งกว่าคนอื่นทำให้เจ็บอีกหลายพันเท่า....

เพลงนี้เป็นบทเพลงหนึ่งที่ตรงใจหลายคน และก็เป็นเพลงที่สามารถให้ข้อคิดที่เริ่มจากตัวเราเอง จะดี จะร้าย จะเป็นยังไงขึ้นอยู่กับตัวเรา แม้ว่าสภาพแวดล้อมหรือคนอื่นๆทำร้ายเราแค่ไหน..ก็ไม่เท่าเราทำร้ายตัวเองโดยเก็บทุกอย่างที่คนอื่นทำร้ายตอกย้ำความเจ็บปวดของใจตัวเอง

ฉะนั้น.....รักตัวเอง...รักษาใจตัวเอง...ชีวิตเป็นของเราเอง...

เก็บสิ่งที่ดีๆมาใส่ใจเรา...ใส่ใจให้ดีกับคนที่ดีกับเรา..เท่านั้นเอง....

ภิชา