ไอเย็น....โอบล้อมรอบกาย

สายหมอก...พร่างพรายร่ายระรื่นกลางแดดอุ่น

อ้อมกอด..พร้อมกลิ่นกรุ่นไอแห่งรัก..

อ้อมกอด..แห่งห้วงเสน่หา..ยิ่งกว่าอุ่นไอแดดยามอรุณ

ปลายปากกาของหญิงสาวคนหนึ่ง..ได้ตวัดขีดเขียน..ได้ใช้ความอ่อนช้อยของลายเส้นร่ายบทกวีสั้นๆเพียงไม่กี่บรรทัด..แต่หากเป็นการแทนคำบอกกล่าว แทนความรู้สึกแทนเสียงของหัวใจที่อยากบอกว่าเธอมีความรักเต็มหัวใจ..เธออยากให้ไอเย็น..โอบล้อมกายทุกคนให้รู้สึกว่าความเย็นความเหงาแบบจับใจเป็นอย่างไร..เธออยากให้สายหมอกอุ่นท่ามกลางไออุ่นของแดดยามเช้าบอกคนที่เหงาว่ายังมีความอบอุ่นที่เรามองเห็นและมองไม่เห็นอีกมากมาย..และนั้นคืออ้อมกอดที่มันยิ่งกว่าความรักความเสน่หาที่หาแบบง่ายดาย...

ความรักความหวังดีจากคนรอบข้างมีมากมาย..ทั้งที่เราเห็นและไม่เห็น หากเพียงแค่หยุดมองตัวเอง...ใช้ความเงียบงันใช้ความเหงาเป็นเพื่อนแทนที่จะบอกตัวเองว่าเศร้าเพราะเหงาเหลือเกิน..ฟังเสียงตัวเองและคนข้างกาย

...แลกเปลี่ยนความเหงาให้ความอุ่นใจเข้ามาทดแทน...หญิงสาวที่พร่ำบอกในข้างต้นเธอทำอย่างสม่ำเสมอแม้ไม่รู้ว่าจะได้ผลหรือไม่...

....แต่ทุกวันนี้เธออุ่นใจดี....ใจเธอไม่เหน็บหนาว..ใจของเธอเต็มเปี่ยมด้วยความปรารถนาดี....

picha