เมื่อสายลมพัดผ่าน..เรารู้สึกได้ว่ามันเย็นสบาย..หรือร้อนผ่าว

แล้วทำไมเมื่อวันเวลาผ่านที่บางครั้งคราวมันเร็วจนเราแทบไม่รู้สึก

บางคราวมันช้าเสียจนน่ารำคาญ...อยู่ที่ไหนเล่าความรู้สึก

อยู่ที่ใจ..เท่านั้น..ใจสัมผัส..กายรู้สึก..เท่านั้นจะรู้ได้ว่ามันเป็นเช่นไร

ลมเพียงเพื่อพัดเพราะทำตามหน้าที่ธรรมชาติของมันที่เป็นไป

เวลาผ่านคือกลไกที่ใครต่างเข้าใจและรู้ว่ามันคือกำหนดเงื่อนไขเป็นเวลา

ให้รู้ว่าผ่านไปกี่วินาที..กี่นาที..กี่ชั่วโมง..กี่วัน..กี่เดือนหรือกี่ปี...

ให้รู้ว่าวันก่อนนี้เราเป็นอย่างไร..วันนี้เราเป็นอย่างไร..แล้วพร่งนี้หละ..

จะเป็นเช่นไร....???

บางคนให้เหตุผลว่ารู้เพียงว่าตอนนี้ฉันทำอะไร..มีความรู้สึกอย่างไร

บางคนให้เหตุผลว่าฉันต้องอย่างนั้นฉันต้องอย่างนี้...

จะมีสักกี่คนไหม..ที่รู้ว่าลมที่พัดผ่านอยู่ตลอดเวลามันให้ความรู้สึกอย่างไร?..จะมีสักกี่คนไหมที่รู้ว่าทุกเวลานาทีที่ผันผ่านไป...

มันมีค่า..มันบันทึกความรู้สึกไปพร้อมกับการเติบโตของคนเรา...

ลมพัด..เวลาผ่าน..คนผันเพื่อเติบโต...

ภิชา'กุล