วันศุกร์ ที่ 22 สิงหาคม 2551
มันอยู่ตรงนี้...
Posted by
ภิชา
,
ผู้อ่าน : 74
, 21:38:14 น.
| หมวดหมู่ :
song
พิมพ์หน้านี้
|
วันหนึ่งและในทุกๆวันที่ฉันมีทั้งสุขและทุกข์ ฉันตามหาความสุข พอได้พบเจอเพลงนี้อีกครั้ง มันอยู่ตรงนี้ ร้องโดยโรส ศรินทิพย์ เจ้าของบทเพลงก้อนหินก้อนนั้น มันยิ่งตอกย้ำว่า.. ทุกสิ่งอย่างอยู่ที่ตัวเราเอง....มันอยู่ตรงนี้...ที่ตัวเราเอง เพียงแค่ยอมรับมัน ความสุขสุดท้ายอยู่ที่ใจเราเอง บนทางที่วกวน มีคนอยู่มากมายต่างเดินก้าวไป ด้วยใจมุ่งหวังจะให้ดีบางคนก็หลงทาง เลือนลางกับวิธีไม่เจอสักที ไม่มีสุขแท้ในหัวใจมัน....
|
วันอาทิตย์ ที่ 17 สิงหาคม 2551
21 สิงหา พบพี่ป๊อด โมเดิร์นด๊อก ที่นิเทศฯจุฬาฯจ้า
Posted by
ภิชา
,
ผู้อ่าน : 123
, 00:01:27 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 วันพฤหัสบดี ที่ 21 สิงหาคม 51 เวลา 13.00-16.00 น.พบเวทีเสวนาแบบโจ๋ๆและโก๋การตลาดได้ที่ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาฯ เป็นงานเสวนาเชิงวิชาการจัดโดยนิสิตปริญญาโท สาขานิเทศศาสตรพัฒนาการ คณะนิเทศฯ จุฬาฯ รุ่น 30เชิญผู้สนใจไม่ว่าจะเป็นโจ๋ที่ค้นหา Role Model ที่เหมาะสมและโก๋..นักนิเทศฯนักการตลาด ที่ต้องการแนวทางดีๆ ในการนำไปประยุกต์ใช้จากนักวิชาการดัง ผศ.ดร. กฤตินี ณัฐวุฒิสิทธิ์ แห่งสถาบันบริหารธุรกิศศินทร์ จุฬาฯแล....
|
วันเสาร์ ที่ 16 สิงหาคม 2551
คืนนี้...ที่ตามไม่ทัน
Posted by
ภิชา
,
ผู้อ่าน : 154
, 23:46:24 น.
| หมวดหมู่ :
diary
พิมพ์หน้านี้
|
มีคนบอกฉันหลายคน ว่าคนเราทุกคนมีเวลาเท่ากัน แต่ไม่มีทางที่จะบริหารหรือว่าทำอะไรได้ดีเท่ากัน ฉันคนนึงที่คอยอิจฉาเวลาที่เดินไปไม่มีรีรอใคร...คงไม่เหมือนฉันที่รอให้ใครบางคนหยุดเดินด้วยความเห็นแก่ตัวฉันเอง..เพราะฉันรู้สึกว่าฉันเดินไม่ทันเขาก้าวไปข้างหน้าเรื่อยๆ แต่ดูฉันสิ..ฉันยังอยู่ที่เดิม กำลังใจที่มีมันหดหาย หายไปไหนไม่รู้จนคล้ายๆจะดูถูกตัวเองว่าทำอะไรไม่เป็น ทำอะไรไม่ก้าวหน้าซะที..สิ่งที่ฉันตามหามาตล....
|
วันพุธ ที่ 13 สิงหาคม 2551
ห่างหายไปนานแสนนาน..
Posted by
ภิชา
,
ผู้อ่าน : 137
, 00:44:39 น.
| หมวดหมู่ :
diary
พิมพ์หน้านี้
|
 กลับมาอีกครั้งหลังจากห่างหายไปนานแสนนาน กับความวุ่นวายของชีวิต..ที่บางครั้งแทบจะลืมไปว่ายังมีลมหายใจอยู่บางทีความวุ่นวายไม่ได้เป็นตัวการที่ทำให้ฉันต้องหายไปไหน ฉันก็คงยังอยู่ที่เดิมเสมอแต่เพราะบางทีความวุ่นวายภายในใจของตัวเองตะหากที่ทำให้ตัวเองลืมแม้แต่การหายใจใครเป็นเหมือนฉันบ้าง ที่ความวุ่นวายอาจเป็นเพียงข้ออ้างที่ทำให้ดูยุ่งอยู่เสมอแท้จริงแล้ว กลับเฉื่อยชา ไม่อยากดิ้นรน ไม่อยากทำอะไรทั้งสิ้นทั้งที....
|