วันจันทร์ ที่ 19 พฤษภาคม 2551
ไกลห่าง..ไม่ห่างไกล
Posted by
ภิชา
,
ผู้อ่าน : 62
, 22:14:11 น.
| หมวดหมู่ :
diary
พิมพ์หน้านี้
|
 ถึงเด็กหญิงเม็ดทราย..จากเด็กชายสายลมที่ห่างไกลวันเวลาผันผ่าน..คนเติบโต ฉันไม่ปฏิเสธวันเวลาผันผ่าน..ฉันเหงา...ฉันไม่ปฏิเสธวันเวลาผ่าน..ฉันเติบโต..ฉันรู้แต่สิ่งที่รู้ตอนนี้คือ รู้ตัวเอง..รู้ความห่างไกลที่เกิดขึ้นกับตัวเองความห่างไกลที่ฉันคิดตลอดกาลว่าแม้ไม่มีทางรู้ว่าจะได้เจอกันเมื่อใดความห่างไกลทำให้ฉันต้องรู้ตัวเองเสมอว่าเป็นยังไงตอนนี้??ความห่างไกล..ที่ทำให้คิดถึงว่าเราไม่ไกลห่างกันเลยความห่างไกล..ท....
|
วันศุกร์ ที่ 4 เมษายน 2551
ลมพัด..เวลาผ่าน..
Posted by
ภิชา
,
ผู้อ่าน : 65
, 23:28:40 น.
| หมวดหมู่ :
diary
พิมพ์หน้านี้
|
 เมื่อสายลมพัดผ่าน..เรารู้สึกได้ว่ามันเย็นสบาย..หรือร้อนผ่าวแล้วทำไมเมื่อวันเวลาผ่านที่บางครั้งคราวมันเร็วจนเราแทบไม่รู้สึกบางคราวมันช้าเสียจนน่ารำคาญ...อยู่ที่ไหนเล่าความรู้สึกอยู่ที่ใจ..เท่านั้น..ใจสัมผัส..กายรู้สึก..เท่านั้นจะรู้ได้ว่ามันเป็นเช่นไรลมเพียงเพื่อพัดเพราะทำตามหน้าที่ธรรมชาติของมันที่เป็นไปเวลาผ่านคือกลไกที่ใครต่างเข้าใจและรู้ว่ามันคือกำหนดเงื่อนไขเป็นเวลาให้รู้ว่าผ่านไปกี่วินาที..กี่นา....
|
วันอังคาร ที่ 26 กุมภาพันธ์ 2551
เวลา..การรอคอย..แสนสั้นหรือยาวนาน
Posted by
ภิชา
,
ผู้อ่าน : 64
, 21:56:01 น.
| หมวดหมู่ :
diary
พิมพ์หน้านี้
|
 จะมีใครซักคนที่เหมือนฉันบ้างหรือเปล่า..หรืออาจจะมีหลายคนที่คิดว่าคนทุกคนมีเวลาเท่ากัน..แต่ต่างกันด้วยภาระหน้าที่เวลาที่รอคอยก็ไม่ตรงกัน..ต่างสลับกันรอคอยพร้อมความเหงามาเสมอเคยถามตัวเองว่าทำไมต้องเจ็บปวดกับการฆ่าเวลา..ทำไมต้องเจ็บปวดกับเวลาที่ผูกติดกับการรอคอยกำลังใจจากใครสักคน...แม้ว่าจะบอกตัวเองเสมอ..ว่าไม่ควรยึดติดกับสิ่งที่ไม่แน่นอนฉันได้แต่คิดถึงวันที่แสนสุข..อยากที่จะมีวันแสนสุขที่ยิ้มได้ในทุกวั....
|
วันศุกร์ ที่ 22 กุมภาพันธ์ 2551
จดหมายถึงเด็กหญิงเม็ดทรายจากเด็กชายสายลม
Posted by
ภิชา
,
ผู้อ่าน : 87
, 22:43:32 น.
| หมวดหมู่ :
diary
พิมพ์หน้านี้
|
 ถึงเม็ดทราย...ผ่านไปไม่นานแต่ก็ไม่รู้ว่ามันนานไปสำหรับเม็ดทรายหรือเปล่าที่รอคอยรอคอยข่าวคราวจากฉัน...ฉันสบายดีมีบ้างที่ต้องปะทะกับพายุ...พายุที่แรงที่ทำให้ฉันอ่อนแรง ที่ทำให้ฉันเหนื่อยล้าแต่ไม่ต้องห่วงหรอกถึงแม้ว่าฉันเป็นเพียงสายลม แต่สายลมอย่างฉันก็เข้มแข็งมีบ้างที่ต้องเกรี๊ยวกราดเพื่อการต่อสู้กับสิ่งที่พบเจอภายนอก...ฉันก็คิดถึงเธอมากนะ..เม็ดทราย ตอนนี้ฉันกำลังเก็บเกี่ยวสิ่งดีๆฉันกำลังได้เพื่อนใหม่ ....
|
วันอังคาร ที่ 19 กุมภาพันธ์ 2551
จดหมายจากเด็กหญิงเม็ดทรายถึงเด็กชายสายลม
Posted by
ภิชา
,
ผู้อ่าน : 64
, 00:01:39 น.
| หมวดหมู่ :
diary
พิมพ์หน้านี้
|
 ไออุ่นจากอ้อมกอดของเด็กชายสายลม เป็นสิ่งเดียวที่เด็กหญิงเม็ดทรายรู้สึกและสัมผัสได้เธอนึกถึงอ้อมกอดนั้นพร้อมกับรอยยิ้มแสนน่ารักน่าเอ็นดูยิ่งนัก..เธอยิ้มไปพร้อมกับแววตาอันอ่อนโยน..ประกายของดวงตามันมีน้ำตาที่ระเรื่ออยู่น้ำตาที่ไม่ใช่น้ำตาของความเสียใจก่อนการลาจาก..เด็กหญิงเม็ดทรายให้สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ร้องไห้จะไม่งอแงและจะไม่อ่อนแออีกเป็นอันขาด เพราะหากวันไหนที่อ่อนแออีกครั้งนั่นคือ กำลังใจที่เข้มแข็....
|